
این حمله ضربه سنگینی بر حیثیت و توانمندی دولت افغانستان در اداره امور و نیروهای خارجی در ممانعت از بروز حوادث تروریستی وارد کرده و همچنین حضور نیروهای خارجی را نیز زیر سؤال برد.
به گزارش جوان به نقل از فارس، روز یکشنبه 27 تیرماه دقیقا چهل و هشت ساعت قبل از برگزاری نشست بینالمللی کابل حمله انتحاری نسبتا مهیبی در منطقه "مکرورویا ن " این شهر که از شلوغترین و پررفت و آمدترین نواحی پایتخت محسوب میشود به وقوع پیوست که بنا به اعلام منابع امنیتی و شاهدان عینی درمحل وقوع حادثه، بیش از چهل کشته و زخمی برجای گذاشت.
به گفته رئیس بیمارستان مرکزی کابل و وزارت بهداشت افغانستان، همه قربانیان و زخمی شدگان این حمله انتحاری، افراد غیرنظامی و عمدتا دانش آموزانی هستند که از محل حادثه عبور میکردند.
به گفته شاهدان این حادثه، درهنگام وقوع انفجارهیچ خودرو یا کاروان نظامی نیروهای خارجی از منطقهای که در آنجا حمله انتحاری صورت گرفت، عبور نمیکرد.
وقوع این حمله انتحاری در یکی از شلوغ ترین مناطق مرکزی شهر کابل 2 پیام روشن و مشخص دارد؛ یکی اینکه نبرد جاری درافغانستان از هر 2 طرف درگیر(نیروهای خارجی و گروه طالبان) به یک نبرد بسیارخشن و بیرحمانه تبدیل شده وهر 2 طرف درگیردر هنگام اجرای برنامههای عملیاتی خود قواعد و معیارهای اخلاقی از جمله حفظ جان غیرنظامیان و زنان و اطفال را رعا یت نمیکنند .
حمله انتحاری روز یکشنبه در شهر کابل در واقع کپی شده ازنسخه عملیاتهای کور تروریستی درعراق است که همه روزه در بغداد و دیگر شهرهای آن کشوراتفا ق میافتد .
اکنون معلوم نیست سران و سخنگویان طالبان این حمله انتحاری را که در آن افراد غیرنظامی و دانش آموزان قربانی شدند، چگونه و با چه منطقی توجیه میکنند؟
پیا م دوم این حمله، نوعی قدرت نمایی گروه طالبان و سازمان دهندگان این حمله انتحاری است مبنی بر اینکه آنان این قدرت و توانایی را دارند که در شرایط بسیار ویژه و استثنایی که شهر کابل به خاطربرگزاری اجلاس بینالمللی روز سه شنبه غرق در تدابیر شدید امنیتی است قلب پایتخت را آماج حمله قرار دهند.
وقوع این حمله در چنین شرایط حساس و در حالیکه شهر کابل در این روزها به خاطر تامین امنیت کنفرانس کابل به یک دژنظامی شباهت پیدا کرده است ارکان نظام و سیستم های امنیتی افغان و نیروهای خارجی را به لرزه در آورده است.
اکنون ساکنان کابل و آگاهان سیاسی درافغانستان میپرسند با این حادثهای که اتفاق افتاد چه تضمینی وجود دارد که در روزهای سه شنبه و چهارشنبه همین هفته که دبیرکل سازمان ملل متحد و نمایندگان و هیئتهایی از 70 کشور و سازمان بینالمللی برای شرکت دراجلاس کابل در این شهر حضور خواهند یافت، یکبار دیگرپایتخت افغانستان مورد حمله تروریستها قرار نگیرد؟
در روزبرگزاری جرگه مشورتی صلح نیز خیمه لویه جرگه - جایی که 1600 نفر اعضای جرگه از جمله سفرا و میهمانان خارجی نیز در آن محل حضور داشتند- افراد شبکه حقانی در هنگا م سخنرانی حامد کرزی رئیس جمهور افغانستان این خیمه را با موشک مورد حمله قرار دادند که البته به کسی آسیب نرسید اما رئیس جمهور افغانستان در واکنش به این سهل انگاری مقامات امنیتی و اینکه چرا آنان در تامین امنیت جرگه ناکام بودند، "حنیف اتمر " وزیر کشور و "امرالله صالح " رئیس امنیت ملی را از سمتهای شان برکنار کرد.
اکنون که قرار است کنفرانس بزرگ جهانی در شهر کابل برگزار شود قضیه خیلی حساستر و مهم تر از مسئله جرگه مشورتی صلح است و تدابیر امنیتی اتخاذ شده توسط نیروهای آیساف و قوای امنیتی سه گانه افغان نیز به مراتب سنگینتر و پرهزینهتر به نظر میرسد با این وجود در میان این تدابیر شدید امنیتی چنین حادثه تکان دهنده درشهرکابل بوقوع میپیوندد. اکنون معلوم نیست مقامات دولتی افغانستان و فرمانده نیروهای خارجی مستقر در این کشور در این مورد چه پاسخ قانع کننده و محکمه پسندی به افغانها و جامعه بینالمللی خواهند داد؟
وزارتخانههای کشور، دفاع و امنیت ملی 16 هزار سرباز و نیروی امنیتی را برای حفاظت از پایتخت و جلوگیری از حملات هراس افکنانه در این شهر مستقر کردهاند و علاوه بر این هزاران سرباز خارجی نیز با پیشرفتهترین سلاحهای رزمی و مدرن و زرهپوشها و دستگاههای اطلاعاتی در نقاط مختلف شهر استقرار یافتهاند ولی با این وجود چنانچه مشاهده شد یک حمله کننده انتحاری به آسانی توانست ازهمه سدها و موانع عبور کرده و خود را در قلب پایتخت منفجر کند.
این حمله ضربه سنگینی بر حیثیت و توانمندی دولت افغانستان در اداره امور کشور و نیروهای خارجی در ممانعت از بروز حوادث تروریستی وارد کرده و همچنین حضور نیروهای خارجی را نیز زیر سئوال برد زیرا این نیروها نتوانستند حتی امنیت یک پایتخت کوچک را در حساسترین موقعیت تامین کنند.
احتمال میرود این حادثه فضای عمومی کنفرانس را نیز قبل از برگزاری آن تحت تاثیر قرار داده و باعث شود برخی از رجا ل و شخصیتهای مهم بینالمللی به دلیل نبود امنیت کافی در
پایتخت افغانستان از شرکت در کنفرانس کابل خودداری کنند که این مسأله میتواند برای برگزار کنندگان این نشست نوعی شکست سیاسی تلقی شود.