به گزارش مهر، بر پايه اين قانون جديد که "محافظت از فضاهاي سايبري همانند يک قانون دارايي ملي" (PCNAA) نام دارد به رئيس جمهور آمريکا اين اجازه را مي دهد که در موقعيتهاي اضطراري "اينترنت" را خاموش کند. اين قانون، دو گروه را به شدت نگران کرده است: فعالان "آزادي اينترنت" و لابيهاي شرکتهاي فناوري. نگراني گروه اول براي نقض حقوق کاربران و ترس گروه دوم از ضررهاي تجاري حتمي است.
"ليبرمن" سناتور دمکرات و حامي اين قانون در مقابل واکنشهاي منفي شبکه و کارشناسان به اين قانون اظهار داشت: "ما نياز داريم که رئيس جمهور اين توانايي را داشته باشد که به يک ارائه دهنده اينترنت بگويد: بايد اتصال شبکه آمريکا را از ترافيکي که در شبکه وجود دارد و مي تواند امنيت ملي را به خطر بيندازد قطع کند. اين مدل درحال حاضر در چين اجرا مي شود به طوري که پکن مي تواند قسمتهايي از اينترنت خود را در زمان جنگ قطع کند. ما هم بايد بتوانيم اين کار را انجام دهيم."
روزنامه "لاستمپا" مصاحبه اي مشروح را با "مايکل ولف" روزنامه نگار پيشکسوت و کارشناس "هاي- تک" مجله تخصصي Wired انجام داد که در ادامه مي خوانيد:
* روزنامه لاستمپا: شما در مورد اين "سوئيچ کشتن اينترنت" چه عقيده اي داريد؟
- ولف: تنها احساسي که دارم اين است که نام بسيار مشمئز کننده اي دارد. به نظر من قانون مضحکي است که توسط افرادي ارائه شده که هيچ چيز از فناوري نمي دانند و تنها برپايه اصولي دست نيافتني آن را ارائه کرده اند.
* مي خواهيد بگوييد که کنگره آمريکا در صورت تصويب اين قانون مصوب سنا يک اشتباه بزرگ مرتکب خواهد شد؟
- اين قانون مورد حمايت سناتور جوزف ليبرمن است که به طور حتم هيچي از اينترنت و سيستمهاي انفورماتيکي نمي داند و به خصوص يکسري از تعصبات عجيب در مورد امنيت ملي دارد. من اطمينان دارم که سياستمداراني هستند که حتي نمي فهمند که اين قانون به چه معني است.
* منظورتان چيست؟
- مي خواهم بگويم افرادي که دست روي اين قانون گذاشته اند توانايي فني براي درک تفاوتهاي تئوري و عملي آن را ندارند و نمي دانند که آيا اين قانون قابل اجرا است يا خير.
* چه خطراتي مي تواند خاموشي اينترنت داشته باشد؟
- خودم هم نمي توانم تصور کنم که چه خطراتي مي توانند وجود داشته باشند. اين اتفاق مي تواند به يک سوژه جالب براي ساخت چند فيلم علمي تخيلي تبديل شود.
* قانوني از اين دست چه هزينه هايي مي تواند داشته باشد؟
- امکان ارزيابي هزينه هاي آن وجود ندارد چون اجراي چنين قانوني به معني به کار گرفتن تعداد نامحدودي از منابع است. پس نمي توان عواقب آن را تخمين زد.
* چند اپراتور مي توانند درگير اين قانون شوند؟
- بسيار زياد. حتي اگر تنها به ارائه دهندگان پهناي باند، توليدکنندگان نرم افزار، اپرتوارهاي تقسيم کننده اينترنت و هزاران کانال شبکه وب فکر کنيم. اما بايد بدانيم که واقعا هيچکس نمي تواند اين کانالها را کنترل کند. بنابراين اين قانون ثمره تخيل واشنگتن است و نمي تواند پراگماتيزمي (فلسفه عملي) در دنياي فناوري داشته باشد.
* براي اين قانون چه اتفاقي رخ مي دهد؟
- در کنگره خواهد مرد. فکر نمي کنم که در کنگره تصويب شود، چرا که يک مذاکره کمي کاملتر و مشاوره با چند کارشناس کافي است که به آقايان واشنگتن بفهماند که در يک آرمان شهر سير مي کنند!
* و اگر در کنگره تصويب شود چه عواقبي خواهد داشت؟
- مشکل اين است که هيچکس عواقب بالقوه اجراي اين قانون را نمي تواند محاسبه کند.
* بنابراين همه در خطر هستند؟
- به طور حتم. کافي است به اينترنت فکر کنيم. اسم اينترنت ما "پهناي جهاني وب" است و يک خاموشي مشابه آن چيزي که واشنگتن در جستجوي آن است مي تواند در بقيه دنيا نيز اثر داشته باشد.
