امیر کوشا
اعلام حکم کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال در مورد شکایت علی دایی، چندان حیرت انگیز نبود. سرمربی اسبق تیم ملی، پس از کنار رفتن از روی سمت خود در روزی که فوتبال ایران در آسیا به شکلی باور نکردنی تحقیر شد، به دنبال حق و حقوقی می گشت که خود را محق برآن می دانست! آیا تخصیص رقم 400میلیون تومانی برای علی دایی، آن هم صرفا به واسطه شکست برابر عربستان و راه نیافتن به جام جهانی، خود گواهی بر ترکمانچای بودن قرارداد دایی با فدراسیون فوتبال نیست؟ فوتبال ایران در شرایطی که توانایی پرداخت حقوق ماهیانه داورانش را ندارد، موظف می شود جریمه اخراج دایی، هزینه البسه تولید دایی و پاداش های معوقه او را یکجا پرداخت کند!
در این که فدراسیون فوتبال بارها و بارها نشان داده در زمینه مدیریتی، ضعیف ترین روزهای عمر خود را طی سه دهه اخیر پشت سر می گذارد، هیچ تردیدی نیست. اما باید از علی دایی که دیروز در گفت و گو با خبرگزاری دانشجویان (ایسنا) مدعی شده بود: «باید حقم را از فدراسیون فوتبال می گرفتم...» پرسید که او در دوران مربیگری اش در تیم ملی، چه حقی برسر فدراسیون یا فوتبال ایران داشت؟
علی دایی در روزهایی حکم کمیته انضباطی، دال بر دریافت 400میلیون تومان تتمه حقوقی اش را دریافت می کند که ملت ایران با حسرت به تماشای بازی های جام جهانی نشسته اند. در روزهایی که کره های شمالی و جنوبی، ژاپن، استرالیا و حتی نیوزلند (که یادمان هست با مربیگری برانکو ایوانکوویچ در تهران سه بر صفر شکست شان دادیم) در جام جهانی آقایی می کنند، علی دایی که بی شک در صف اول مقصران ناکامی تیم ملی بود، خود را مدعی دریافت غرامت از فدراسیون فوتبال کرده است. او رقم 400 میلیونی را از حساب دولتی دریافت می کند و البته به ثروتی می افزاید که این رقم برابر آن هیچ است! آیا دایی به سلامت این غرامت ایمان قلبی دارد؟
دایی صاحب ادعاهایی شفاهی است که در نوع خود جالب و شنیدنی به نظر می رسد. او در گفت و گوهای رسانه ای خود خدمت به «مردم» را بزرگترین افتخاری می داند که در طول زندگی اش کسب کرده و همین مرد امروز بدون در نظر گرفتن نارضایتی مردم از عملکردش در تیم ملی، خود را صاحب این حقوق می داند که ضربه مالی قابل توجهی به فوتبال ایران بزند. اظهار نظرهای دایی همواره در تضاد است. او اگر آن چه به زبان می آورد را به عنوان سندی انسانی می پذیرد، دیگر نیازی نیست که به او یادآوری کنیم که روزی در برنامه زنده تلویزیونی ادعا کرد برای رسیدن به نیمکت تیم ملی با خدا لابی کرده است. او هرچند کمی بعد مدعی شد علی آبادی رییس وقت سازمان تربیت بدنی در انتخاب او نقشی کلیدی داشته، چگونه بعد از لابی با «خدا» تمامی وقت و هزینه خود را صرف کندن از تن فدراسیون فوتبال کرد؟
***
400میلیون تضرر فوتبال و ورزش ایران، اگر همراه با موفقیت بود، تا این حد جانکاه و عذاب آور به نظر نمی رسید. علی دایی خود را محق می داند رقمی سرسام آور را صرفا به واسطه شکست برابر عربستان (که هرگز در ورزشگاه آزادی رقم نخورده بود) دریافت کند. آیا به یاد می آورید که همین مرد تا امروز از پیشگاه ملت ایران بابت آن تحقیر فراموش نشدنی و تلخ شدن نوروز مردم، عذرخواهی کند؟ او در پس شکست، به گوشه ای رفت و پنهان شد و به یاد داریم که تنها علی کفاشیان در برنامه نود حاضر شد پاسخگو باشد و بارها از مردم عذرخواهی کند. اما همین مرد، پس از مدت ها سایه نشینی، صرفا به واسطه موفقیتی نچندان توام با بار فنی، در همان برنامه نود با یک سال تاخیر حاضر شد و با پرده دری و بی حرمتی و عیان کردن عیار رفتاری اش با کفاشیان سخن گفت. او 400 میلیون تومان می گیرد، بی آن که حتی بپذیرد مقصر اصلی ناکامی تیم ملی در زمینه فنی بوده! آیا این رفتار دایی از یاد مردم ایران خواهد رفت؟
اما داستان فدراسیون هم همچنان ادامه خواهد داشت. این بار دایی رفته و افشین قطبی جانشین او شده. قرارداد ترکمانچای دایی این بار با قطبی منعقد شده و او نیز در پس یک ناکامی (که نه تنها محتمل، که قطعی به نظر می رسد) خود را مدعی دریافتا غرامت خواهد کرد. فدراسیون فوتبال طی سال های اخیر، بیش از دو میلیارد توامن برای مربیانی مانند دایی و قطبی هزینه کرده و جالب این که می توانست با همین رقم مربیان درجه اول اروپایی را به ایران بیاورد! تصمیمات این فدراسیون، نه تنها فوتبال ما را دچار پسرفت که در حقیقت دچار پست رفت کرده است!
