آزادسازی خرمشهر احیا کننده دوباره هویت ایرانی بر پایه ارزش های آسمانی بود.
(( خرمشهر تجلی گاه هویت ایرانی ))
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی شبکه خبر ؛ تاریخ ایران زمین مانند همه تمدن های کهن، مملو از پیروزی ها و شکست ها است. ایرانی در طول هزاران سال آموخته که از هیچ شکستی ناامید و از هیچ پیروزی سرمست نشود.
سقوط خرمشهر در سال 59 غرور ملی ایرانیان را خدشه دار کرد، ولی مردم ایران کهن ناامید نشدند،زیرا از نیاکان خود آموخته بودند که هر شکست مقدمه یک پیروزی بزرگ است.
آنان از آرش آموخته بودند که برای فر و شکوه و حفظ تمامیت ارضی ایران زمین، باید از شیره شیرین جان خود گذشت.
آنان از کاوه و فریدون آموخته بودند که هرگاه ضحاکیان، مرزهای ایران زمین را به مخاطره انداختند، باید به پا خواست و درفش کاویانی بر افراشت.
آنان در آن هنگام از رستم آموخته بودند، هر قسمت از ایران زمین مورد هجوم دیوان قرار گرفت، دیگر فرقی ندارد که از کدامین شهر و دیار و قوم و زبان باشی، باید به راه افتاد و جان برکف نهاد، تا یادگار پاک قوم آریا، جاوید بماند.
تا ایران ، ایران بماند . . .
خرمشهر را خدا آزاد کرد . . .
پس از آزادسازی خرمشهر این جمله مردی آسمانی بود که علی وار سال ها در مقابل ظلم و بی عدالتی ایستاده بود.
در هنگامه هجوم اهریمن تاریکی، اگر روشنایی الهی فاستقم کما امرت این پیر فرزانه نبود، معلوم نبود که آزادسازی خرمشهر آیا در چنین زمان کوتاهی ممکن بود یا خیر؟ . . .
آزادسازی خرمشهر در سوم خرداد 61، از مهمترین وقایع در تاریخ ایران، انقلاب و جنگ تحمیلی است.
این عملیات با نام «بیت المقدس»، 3 مرحله و 25 روز به طول انجامید. رمز عملیات، ذکر مقدس «یا علی بن ابیطالب (ع)» بود و در ساعت 30 دقیقه بامداد دهم اردیبهشت سال 61 آغاز شد.
غرب کارون، جنوب غربی اهواز و شمال خرمشهر، مناطقی بودند که این نبرد در آن شکل گرفت و وسعت منطقه عملیات، حدود 6000 کیلومتر مربع بود.
این عملیات پس از برنامه ریزی دقیق و ساعتها طرح و برنامه آغاز شد و این در حالی بود که هدف اصلی آن، یعنی آزادسازی خرمشهر، اهمیت ویژه ای داشت.
این شهر برای ایران و عراق بسیار مهم بود؛ به عبارت دیگر خرمشهر برگ برنده جنگ بود و هرکس بر آن تسلط مییافت، برتری خود را اثبات میکرد؛ از این رو عراق ، به طور ویژه در پی حفظ آن بود و نیروهای بسیاری در آن منطقه، متمرکز کرده بود.
ایران نیز که از اهمیت راهبردی خرمشهر، آگاه بود، برنامهای وسیع و سنگین برای آزدسازی آن منطقه تدارک دیده بود.
مرحله نخست عملیات در غرب کارون و در دهم اردیبهشت سال 61 آغاز شد و سرعت عملیات دشمن را غافلگیر کرد.
در حقیقت، دشمن هرگز گمان نمیکرد که ایران بتواند با عبور از رودخانه، خود را به جاده اهواز – خرمشهر برساند، ولی این موضوع تحقق یافت.
مرحله دوم در شانزدهم اردیبهشت 61 روی داد.
ایران در این مرحله، تهاجم خود را به سوی نوار مرزی آغاز کرد.
این قسمت از جاده اهواز- خرمشهر در غرب کارون آغاز شد.
لشکر عراق در این ماجرا محاصره و منهدم شد و افراد بسیاری به اسارت درآمدند و نتایج مهمی از این نبرد، نصیب ایرانیان شد.
در این نبرد، نیروهای ایرانی توانستند در 17 کیلومتر از نوار مرزی استقرار یابند؛ در مقابل، نیروهای عراقی از جفیر، کرخه نور، هویزه و پادگان حمید عقب نشینی کردند و در محور شلمچه – خرمشهر متمرکز شدند.
اکنون زمان حمله نهایی فرا رسیده بود. مرحله سوم عملیات در 24اردیبهشت 61 آغاز شد.
این عملیات، 10 روز مداوم به طول انجامید و هدف نهایی آن، آزادسازی خرمشهر بود. حمله سنگین نیروهای اسلام، سبب عقبنشینی متجاوزان شد.
مرگ فرمانده نیروهای عراقی، روحیه آن ها را ضعیفتر کرد و سرانجام در 11 بامداد سوم خرداد 61، خرمشهر آزاد شد.
دشمن مزدور با همه نیروها، امکانات و تجهیزات و حمایت خارجی بسیار، در مقابل قدرت ایمان و وحدت ملت ایران شکست خورد و با دادن تلفات و ضایعات فراوان، از خرمشهر گریخت و این شهر بازپس گرفته شد.
از جمله نتایج این عملیات، انهدام کامل 2 لشکر عراق، آسیب دیدن 6 لشکر به میزان 20 تا 60 درصد، کشته و زخمی شدن بیش از 6 هزار نفر، اسارت 17499 نفر و انهدام 550 تانک و نفربر، 50 خودرو، دهها عراده توپ، 53 هواپیما، 3 بالگرد و مقادیر زیادی جنگ افزار و مهمات است.
یکی از دلایل شکست عراق، پیشینه ایران بود. عراق، پیش تر نیز به علت وضع سیاسی داخل ایران و نتایج سلسله عملیات ناموفق در پاییز و زمستان سال 59 به فرماندهی بنی صدر، از نظر راهبردی در غفلت کامل به سر میبرد؛ تا آنجا که بسیاری از مقامهای عالی رتبه عراق در طول تابستان 1360 به این باور رسیده بودند که دولت ایران تا پاییز همان سال سقوط خواهد کرد.
واکنش عراق در این باره بسیار جالب بود؛و آنان در 4 خرداد از رسانهها اعلام کردند، نیروهای ما، ایرانیان را گوشمالی دادند و در 3 خرداد تا مرزهای بین المللی عقب نشینی کردند.
آنها به جای خرمشهر از عنوان «بندر خرمشهر» استفاده کردند و درباره شکست خود، سخنی به میان نیاوردند.
پس از آن تلویزیون ایران، صحنههایی از جبهههای جنگ، اسارت نیروهای عراقی و غیره نشان داد تا همگان از ماجرا باخبر شوند.
صدام پس از این شکست از مصر درخواست کمک کرد و گفت، اگر ارتش مصر به بغداد بیاید، وی به استقبال آنها خواهد شتافت.
کشورهای عربی برای اعلام حمایت از عراق و روحیه دادن به صدام به تبلیغات به نفع وی ادامه دادند.
کشورهای غربی نیز که تا آن هنگام، چشم و گوش خویش را بر فجایع جنگ تحمیلی بسته بودند، برای آتش بس و ایجاد صلح در منطقه به تکاپو افتادند.
آنها پیروزی ایران را خطری برای منطقه وانمود میکردند. جامعه اروپا، در همان سوم خرداد، نگرانی خود را از ادامه جنگ ابراز داشتند. در واقع، پیروزی اعجاب برانگیز قوای اسلام، سبب شده بود تا آنها بیمناک شوند.
آزادسازی خرمشهر در نهایت موازنه جنگ تحمیلی را به سود ایران تغییر داد و سبب شد، پس از مدت ها، حتی یک وجب از خاک ایران کهن به دست بیگانگان نیفتد.
