عبدالله گنجی- زمانی که خاتمی متوجه شد نیاز اصلی مردم معیشت است، قدری دیر شده بود و در یک سال آخر حکومت 8 ساله، جبران مافات هفت ساله امکانپذیر نبود، اما وی در اوایل سال 1383 اعتراف نمود که مشکل اصلی مردم مسائل اقتصادی و معیشت است. اگرچه خاتمی در سال آخر دولت خویش تلاش کرد با تغییر وزیر اقتصاد و طراحی وامهای اشتغالزا، بخشی از ناکارآمدی را جبران کند اما صفحه سیاسی 7 ساله قبل از آن از ذهن مردم پاک نشد و مردم چنان دست ردی به سینه تجدیدنظرطلبان کوبیدند که تبعید سیاسی آنان با حوادث پس از انتخابات امسال دو چندان شد.
اصولگرایان، ادب را از بیادبان آموختند و فهمیدند که راز ماندگاری در عرصه سیاسی از مسیر کار و تلاش میگذرد که مبتنی بر نیازهای حقیقی مردم باشد. لذا از این منظر به برنامهریزی پرداختند و مردم نیز عهد خود با آنان را به صورت مستمر تجدید کردند. جسارت دولت جهت پرداختن به اقداماتی که آرزوهای دولتهای قبل بود، امروز در پرونده اصولگرایان ثبت است. حتی اگر برخی تصمیمات کلان، ضریبی از خطا را داشته باشد اما خروج کشور از یبوست تصمیمگیری مسأله مبارکی بود که در دوران حاکمیت اصولگرایان اتفاق افتاد. کنترل مصرف بنزین، کنترل بازار میوه در نوروز دو سال گذشته و تحقق آرزوی دیرینه دولتهای پس از انقلاب مبتنی بر عادلانه کردن حمایتهای اقتصادی دولت از اقشار مختلف، مسائلی هستند که در پرونده اصولگرایان ثبت است. در نگاه مردم و نخبگان، دولت و مجلس همسو میتوانند مسیرهای قابل طی را میانبر بپیمایند و این توقع بحق است. همانگونه که مردم در ویترین اصولگرایان این حقیقت را دیدند که آنان از انحرافات و تخلفات درون جناحی نخواهند گذشت این توقع را نیز دارند که همسویی عملی دولت و مجلس اضطراب آنان از عوارض هدفمند کردن یارانهها را کم نماید. آزمون قانونگرایی در عین کارآمدی و کارآمدی در عین برادری دو عنصر اساسی است که امروز در مقابل چشمان مردم است. «زورآزمایی رسانهای» مجلس و دولت برای حل یک مسأله ملی که حتی اصل آن مورد تأیید مخالفین نیز میباشد، مسألهای نیست که مردم آن را مثبت تلقی کنند و مردم توقع ندارند که دو طرف بخواهند در فضای رسانهای کشور و در قالب مصاحبه و تهدید یا تعارفات بینتیجه و کلیشهای حل نمایند. هدفمند کردن یارانهها اگر القای کارآمدی را در جبهه اصولگرایان به همراه نداشته باشد، با پشتدستی مردم مواجهه خواهد شد، آن موقع دیگر اصولگرایان مجلس و دولت همانند سیبی هستند که دو تکه شده باشد و هر دو بخش باید سالها بدوند تا دوباره اعتماد عمومی را به خود جلب نمایند. کما اینکه تحول در مفهوم آرایش سیاسی کشور که در انتخابات 1388 مشاهده شد، میتواند با جابهجایی قدرت، تهدیداتی را متوجه اصل نظام نماید که احساس گناه ناشی از آن نیز دامان اصولگرایان را خواهد گرفت. هدفمند کردن یارانهها طرحی است که نیاز به «خلاصی فرمان» دارد تا در صورت بروز عوارض پیشبینی نشده، قابل جبران باشد. فهم این مسأله نه تنها برای نخبگان که برای توده نیز ملموس است. اصولگرایان در سالیان گذشته چهرهای باز کننده از گرهها را از خود به نمایش گذاشتهاند. امید است مردم آنان را گره زننده به حساب نیاورند.
