وزارت دفاع آلمان قصد دارد تا در طرحهای نظامی خود بازنگری کرده و از این رو لغو خرید برخی تجهیزات نظامی و تغییر در ساختار پرسنل ارتش را در دستور کار خود قرار داده است.کارل تئودور تسو گوتنبرگ، وزیر دفاع آلمان پیش از این در مجلس سخنانی در مورد ضرورت تغییرات ساختاری در پرسنل ارتش ایراد کرده بود و اینک کمیسیونی را برای بررسی راههای تحقق این هدف مامور کرده است.علاوه بر این، بودجه نظامی این کشور نیز نسبت به سال پیش کاهش پیدا کرده است به گونهای که بودجه تصویب شده 1/31 میلیارد یورویی سال جاری نسبت به سال گذشته حدود 465 میلیون یورو کاهش پیدا کرده است. احزاب اپوزیسیون در مجلس آلمان معتقد به کاهش بیشتر بودجه نظامی هستند و وعده دادهاند تا در بودجه سال آینده حدود یک میلیارد یورو دیگر نیز کاسته خواهد شد. بنابر گزارش رسانههای آلمان، نخستین قربانیان این کاهش در مورد سامانه موشکی میدز (Meads) و آخرین بخش از هواپیماهای جنگنده یوروفایتر خواهد بود که حدود ۳۷ فروند را دربر خواهد گرفت. علاوه بر این، هانس اتو بوده، بازرس پیشین ارتش آلمان به دلیل این کاهش بیش از ۸۰ تانک رزمی از انواع مختلف و حدود ۹۰ تانک پدافند موشکی را از رده خارج کرده بود.
کاهش بودجه نظامی وزارت دفاع آلمان با توجه به حضور نظامی این کشور در افغانستان و احتمال افزایش درگیریهای نظامی در سال جاری امری عجیب به نظر میرسد و حتی موجب نگرانی برخی از کارشناسان نظامی این کشور شده است. آنان معتقدند این امر میتواند بر عملیات برون مرزی ارتش در افغانستان و دیگر نقاط جهان تأثیر گذاشته و تهدیدی برای توان رزمی نیروهای مسلح این کشور باشد. با وجود چنین نگرانیهایی از سوی کارشناسان نظامی آن کشور، به نظر میرسد که نحوه عملکرد عملیات برونمرزی ارتش آلمان تا اندازهای کاهش بودجه وزارت دفاع را توجیه میکند.
ارتش آلمان علاوه بر افغانستان در لبنان و آفریقا نیز حضور دارد اما در مجموع نه تنها توفیق نظامی چشمگیری به دست نیاورده، بلکه انتقاداتی جدی در داخل این کشور را نیز به وجود آورده است. حادثه چهار سپتامبر سال گذشته در قندوز افغانستان نقطه اوج توجه محافل داخلی آلمان نسبت به عملیات برونمرزی ارتش بود. در جریان آن حادثه، طالبان دو تانکر حامل سوخت متعلق به ایساف را مصادره کردند و فرمانده عملیاتی منطقه که یک افسر آلمانی بود با کمک نیروهای ناتو اقدام به سازماندهی یک حمله هوایی به این تانکرها و ربایندگانش کرد. در نتیجه این حمله تعداد زیادی غیرنظامی به قتل رسیدند و همین امر از آن زمان تا کنون مشاجره شدیدی در آلمان را به وجود آورده است. فرانتس یوزف یونگ، وزیر دفاع سابق و وزیر کار در کابینه جدید هنوز زیر فشار انتقادهاست و حتی برخی رسانهها کماکان از استعفای او صحبت میکنند. شناورهای آلمانی در آبهای لبنان نیز وضعی بهتر از این ندارند چرا که این شناورها به بهانه رعایت قطعنامه 1701 شورای امنیت سازمان ملل مشغول گشتزنی در منطقه هستند، اما نه تنها تا کنون کار چندانی انجام ندادهاند، حتی برخی معتقدند این شناورها بیشتر برای حفظ امنیت اسراییل در منطقه گشتزنی میکنند تا رعایت قطعنامه 1701. به نظر میرسد که وزارت دفاع آلمان سعی میکند تا با کاهش بودجه نظامی خود هم از دست تجهیزات خارج از رده رهایی پیدا کند و هم با حرکتی سیاسی و خشنودی احزاب اپوزیسیون اندکی از انتقادها نسبت به عملیات برونمرزی خود بکاهد، به عبارت دیگر وزارت دفاع با این اقدام میتواند نظر احزاب اپوزیسیون برای هزینه کمتر نظامی را تأمین کرده و از سوی دیگر، عدم موفقیت عملیات برونمرزی خود را به این صورت توجیه کند که بودجه کمتری نیز کسب کرده است.
دلیل دیگر کاهش بودجه نظامی وزارت دفاع آلمان را میتوان در هدف آن کشور برای تأسیس ارتش مشترک اروپایی جست. هانس پتر بارتلز، کارشناس دفاعی حزب سوسیال دموکرات کاهش بودجه وزارت دفاع را به این موضوع مرتبط دانسته و در این مورد گفت: «خروج از این تلههای مالی در گرو برنامهریزی برای ایجاد ارتشی مشترک از کشورهای اروپایی است.» گیدو وستروله، وزیر امور خارجه آلمان نیز پیش از این و در کنفرانس امنیتی مونیخ قصد دولت آلمان برای ایجاد چنین ارتشی را اعلام کرد و گفت: «ما هدف درازمدت خود را در ایجاد ارتش اروپایی تحت کنترل پارلمان تعیین کردهایم. اتحادیه اروپا باید نقش سیاسی خود را به عنوان بازیگر جهانی زنده نگه دارد و بتواند بهطور مستقل بحرانها را مدیریت کند.» از سخنان وستروله پیداست که این کشور از هم اکنون برنامههای طولانیمدتی را برای پیریزی چنین ارتشی تنظیم کرده است و کاهش بودجه نظامی وزارت دفاع را میتوان در این جهت دانست، چرا که دولت آلمان با کاستن هزینه نظامی ارتش خود میتواند بودجه لازم را برای تامین زیرساختهای ارتش مشترک اروپایی فراهم کند. از این جهت، کاهش بودجه نظامی آلمان را باید بیشتر به معنای سرمایهگذاری این کشور برای حفظ امنیت در اروپای متحد ارزیابی کرد.
