همزمان با تداوم انتقاد قدرتهای غربی از ایران به دلیل اصرار ایران بر ادامه برنامه هستهای خود و با توجه به اینکه آنها تلاش میکنند روسیه و چین را برای اعمال تحریمهای اقتصادی شدیدتر بر ضد ایران تحت فشار بگذارند، به نظر میرسد که اکنون زمان مناسبی برای به یاد آوردن این نکته است که اسراییل دهها سال است که در حال گسترش سلاحهای اتمی خود است و در تمامی این دوران برنامه اتمی خود را مخفی نگه داشته است. درواقع اسراییل تاکنون بیش از 200 کلاهک اتمی تولید کرده است که این کلاهکها میتواند در زیردریاییهای اتمی، هواپیماهای دور پرواز و موشکها مورد استفاده قرار گیرد.
اسراییل برنامه اتمی خود را از دهه 1950 میلادی آغاز و در این زمان شروع به تولید اورانیوم برای موشکهای خود کرد. اسراییل یکی از چند دولتی است که پیمان NPT را امضا نکردهاند، علاوه بر این اسراییل هرگز در مورد برنامه تولید سلاحهای اتمی خود هیچگونه اطلاعیهای صادر نکرده و در دهههای 1970 و 1980 در کشورهای جنوبی آفریقا بمب اتمی آزمایش کرده است.
اکنون بازرسان آژانس بینالمللی انرژی اتمی تنها به پایگاههای ههال، سورق که در سواحل مدیترانه است، دسترسی دارند. اینطور به نظر میرسد که سیاست اسراییل مبنی بر اینکه در صورت حمله کشورهای منطقه به اسراییل این رژیم تمام منطقه را به نابودی خواهد کشید، مسألهای است که جهان باید شدیداً نگران آن باشد.
متأسفانه پروژه اتمی اسراییل در واقع به دلیل سیاست اروپاییان مبنی بر حمایت از قربانیان هولوکاست پیشرفت کرده است. در واقع هولوکاست این بهانه را به دست اسراییل داده که کلاهک اتمی تولید و این اقدام را توجیه کند. سلاح اتمی به عنوان یک ابزار مورد نیاز برای تأمین امنیت اسراییل تلقی میشود.
دیوید بن گوریون، نخستوزیر اسراییل در این باره میگوید: یهودیان اسراییل هرگز به سرنوشت یهودیان هولوکاست دچار نخواهند شد. اسراییل توانایی مجازات کسانی را که اندیشه نابودی ما را درسر میپرورانند، دارد.
اخیراً اخباری منتشر شده که نشان میدهد مردخای وانونو که چندین بار پس از آزادی اسراییل حتی در پایگاههای اتمی از رآکتور دیمونا در صحرای نقب گرفته تا مجموعه پایگاههای اتمی در مناطق هحال، سورق، ریحوواو عودفات که نزدیک مرز سوریه است، اقدام به ساخت ابزار تولید بمب اتم کرده است، در حالی که بسیاری از این پایگاهها در زیرزمین قرار دارند، در زمانی که به طور تصادفی تعداد بازرس آمریکایی برای بررسی پایگاه دیمونا به آنجا رفتند، درها به روی افراد سطح پایین بسته شد و یک اتاق دیگر به جای مکان اصلی به بازرسان نشان داده شد تا اسراییلیها وانمود کنند که غنیسازی اورانیوم را در سطح خیلی پایینی انجام میدهند. علاوه بر این خبرهایی مبنی براینکه اسراییل فناوریها و امکانات مورد نیاز برای غنیسازی اورانیوم را از راه سرقت از کشتیهای حامل اورانیوم و از کارخانهای در جزیره آپولو به دست میآورند، منتشر شد.
روزنامهنگارانی که در این مورد تحقیق میکردند و همچنین فردی به نام مردخای وانونو، یک مهندس اسراییلی که در یکی از پایگاههای اتمی اسراییل کار میکرد در سال 1988 به خیانت و جاسوسی متهم و به 18 سال زندان محکوم شد، اطلاعاتی را در مورد فعالیتها و امکانات اتمی اسرائیل منتشر کردهاند. برخی اعتقاد دارند از زندان در سال 2004 تاکنون بازداشت شده است،درخواست کرده است که نامش از فهرست نامزدان دریافت جایزه صلح نوبل حذف شود. وی دوست ندارد که در کسب جایزه صلح نوبل با فردی همچون شیمون پرز که معروف به پدر بمب اتمی اسراییل است، شریک باشد. آیا روزی خواهد رسید که مردم اسراییل نیز از شجاعت وانونو در سر بگیرند و مقامات خود را وادار کنند که نام اسراییل را از فهرست ملتهای تولیدکننده بمب اتم حذف کنند؟
پیش از آنکه مردم اسراییل چنین کاری را انجام دهند، ملتهای دیگر به پیگیری برنامه اتمی اسراییل اقدام کردهاند. ایران بارها درخواست کرده است که اسرائیل و قدرتهای غربی زرادخانههای اتمی خود را نابود کنند. ایران همچنین علناً تولید سلاح اتمی را محکوم کرده است. اکنون این سؤال پیش میآید که اسراییل و قدرتهای غربی که میتوانند آغازکننده یک هولوکاست دیگر باشند، چرا ایران را به خاطر کاری که خودشان انجام داده و همچنان ادامه میدهند، تنبیه میکنند؟
