یاد باد آن روزگاران كه به پاستور می‌رفتیم

علی رضایی- قطعاً در این چند ماه اخیر رویكرد جدید دولت دهم درخصوص ارتباط با رسانه‌ها برای تمام اهل مطبوعات عجیب و شگفت‌انگیز بوده است.رویكردی كه برخلاف رویه قبلی دیگر خبری از خبرنگاران مطبوعات و رسانه‌های نوشتار و مجازی در حیاط پاستور نیست. خبرنگارانی كه بعد از جلسات هیأت دولت به دور رئیس‌جمهور و وزیران حلقه می‌زدند و با سؤالات خود به روشنگری اذهان عمومی می‌پرداختند.گویا دوربین‌های صدا و سیما جایگزین مغز و قلم‌ تمامی خبرنگاران غایب شده‌اند. این رویكرد جدید دولت البته در حالی رخ می‌نمایاند كه رهبر معظم انقلاب در مراسم تنفیذ حكم دهمین دوره ریاست‌جمهوری درباره اعتماد مردم به نظام و دولت صریحاً ابراز داشتند: «این اعتماد به توفیق الهی، به فضل الهی همچنان هست و ما انتظار داریم از مسؤولان كشور، از دست‌اندركاران بخش‌های مختلف كه با رفتار خود همچنان این اعتماد را افزایش بدهند. این سرمایه اصلی نظام اسلامی است.»با این سخنان روشن این سؤال برای بسیاری پیش می‌آید كه علت دعوت نكردن نمایندگان رسانه كه نقش استواری در ارتقای اعتماد ملت به نظام و دولت دارند، چیست؟علاوه بر این رهبر معظم انقلاب در همان مراسم افزودند: «این منتقدان را بایستی به حساب آورد؛ نظرات آنها را باید شنید؛ آنچه كه قابل فهم است، قابل قبول است، آن را پذیرفت و من امیدوارم كه همین‌‌جور عمل بشود و ان‌شاءاللـه خواهد شد.» آنچه مسلم است، ذهن خلاق خبرنگاران در مواجهه با عملكرد دولت است كه در واقع سؤالات ناشی از آن ذهن خلاق، می‌تواند سؤالات بسیاری از مردم این مرز و بوم باشد. با این حساب چرا باید از ورود سؤالات منتقدانه، منصفانه و دوستانه در صحن پاستور ممانعت به عمل آورد؟ به راستی آیا ادامه این رفتار به دامنه شایعات نمی‌افزاید و آیا عمل‌نكردن دولت به یكی از تكالیفش یعنی پاسخگویی را در اذهان نمی‌پروراند؟رویه جدید دولت در نحوه ارتباط با خبرنگاران در حالی همچنان تداوم یافته است كه بسیاری از خبرنگاران دل آزرده معتقدند كه منشأ این نوع رفتار و دعوت نشدن خبرنگاران به پاستور، سفارش یكی از نزدیكان و مسؤولان درجه یك نهاد ریاست‌جمهوری بوده است. گویا این شخصیت علاوه بر حرف‌های نابجا به رفتارهای غیرمنطقی نیز علاقه‌مند است!با این اوصاف یك سؤال مهم از رئیس‌جمهور باید پرسیده شود كه آیا هدف رهبر انقلاب از نامگذاری سال 1383 به «سال پاسخگویی مسؤولان» فقط پاسخگویی مسؤولان در سال 83 بوده است، یا این یك وظیفه همیشگی برای مسؤولان است؟