دبیر شورای عالی ترافیک در گفت‌وگو با «جوان»:

مدیران مترو جنگ روانی به راه می‌اندازند!

گروه جامعه: چندی پیش محسن هاشمی مدیر عامل شركت مترو در گفت‌و‌گو با خبرنگار «جوان» بااشاره به مشكلات اخیر مترو تهران، یكی از دلایل این مشكلات را عدم حمایت‌های لازم دولت اعلام كرد. برای شنیدن پاسخ دولت و چگونگی پرداخت بودجه در سال‌های گذشته گفت وگویی با سید علی لطفی‌زاده، دبیر شورای عالی ترافیک در دفتر کارش در وزارت کشور انجام شد.آقای لطفی‌زاده! مدیران مترو معتقدند که تعدادی از افراد در دولت که بودجه و امکانات در اختیارشان است هنوز به این باور که مترو یک نیاز اساسی برای تهران است نرسیده‌اند. شما به عنوان دبیر شورای عالی ترافیک و نماینده‌ای از طرف دولت در برابر این سخنان چه پاسخی دارید؟ البته من نمی‌خواهم که پاسخ این افراد را بدهم اما چنانچه کمی توجه داشته باشیم تنها دولتی که برای حمل و نقل و ساماندهی به آن طرحی را به مجلس ارائه کرد و این طرح به صورت یک قانون جامع درآمد دولت نهم است و ایراد چنین سخنانی کمال بی انصافی از طرف برخی از افراد و مدیران مترو است. در این قانون اشاره شده است که به حمل و نقل ریلی باید توجه ویژه‌ای شود و به این موضوع در اولین ردیف آن هم اشاره شده است. در بند اول این قانون اشاره شده که برای توسعه حمل و نقل عمومی سالانه دولت موظف است از طریق اصلاح شبکه ریلی و توسعه آن نسبت به بهبود وضعیت ترافیک اقدام کند. باید توجه داشته باشیم که چنانچه دولت به بحث حمل و نقل عمومی بی‌توجه بود پس چه نیازی احساس می‌شد که این طرح را برای تصویب به مجلس ارائه کند و یک مشکل دیگر و بار مضاعفی برای خود درست کند. نمی‌توانیم با دولتی که این قانون را به مجلس پیشنهاد کرده و خود را مکلف به اجرای آن دانسته اینگونه سخن بگوییم. اما تعدادی از این افراد معتقدند که دولت حتی به تعهدات خود هم عمل نمی‌کند و به مواردی که در قانون آمده بی اعتناست!؟ این صحبت‌ها اصلاً درست نیست. قانون، مصوبه مجلس است و در این قانون ماده 10 اشاره می‌کند که اعتبارات مورد نیاز به میزان 40 هزار میلیارد ریال در بخش درون شهری و 60 هزار میلیارد ریال در بخش برون شهری باید هزینه شود و دولت مجاز است که این اعتبارات را در دو ردیف درون و برون شهری از محل حساب ذخیره ارزی، محل در‌آمد عمومی و بودجه سنواتی تأمین کند. در حال حاضر به دلیل کمبود بودجه و منابع درآمدی دولت نمی‌تواند آنطور که باید اعتبارت را در اختیار مترو قرار دهد. اما باید از برخی از مدیران مترو سؤال کرد که همان منابع محدودی که در سال‌های اخیر در اختیار مترو برای گسترش قرار گرفته است منجر به توسعه و گسترش مورد انتظار شده است؟! طی 4 سال گذشته در حدود 2 هزار میلیارد تومان از طریق شهرداری و دولت به شرکت مترو پرداخت شده است. با 2 هزار میلیارد تومان می‌توانستیم امروزه در مترو و خطوط آن بیشتر گسترش داشته باشیم اما متاسفانه این موضوع تحقق نیافته است و علت اصلی آن را هم باید از مدیران مترو سؤال کرد که این مبلغ در کجا و چگونه هزینه شده است؟! بر طبق گفته‌های مدیرعامل شرکت بهره‌برداری مترو بسیاری از کمک‌های دولت در چند سال گذشته به صورت فاینانس و وام‌های بین‌المللی ارائه شده که به دلیل مسائل سیاسی هیچ کدام از این وام‌ها به مترو تعلق نگرفته است! از سال 84 مترو تهران هیچ‌گونه فاینانسی نتوانسته دریافت کند. طبق گزارش شرکت مترو از این سال به بعد هیچ کشوری حاضر نشده که به مترو وام بدهد اما ما معتقدیم که در سال 84 به مترو تهران 50 میلیارد تومان در سال 85، 9/73 میلیارد تومان، در سال 86، 3/67میلیارد تومان، در سال 87، 6/209 میلیارد تومان و امسال هم مصوب داریم که 4/230 میلیاردتومان بدهیم که تا به امروز 161 میلیارد تومان پرداخت شده است. مجموع این ارقام 620 میلیارد تومان می‌شود و این مبلغ پول نقدی است که از سال 84 دولت به مترو تهران پرداخت کرده است. تمامی سازمان‌های نظارتی از جمله سازمان بازرسی کل کشور در تمام مراحل پرداخت این پول به شرکت مترو نظارت داشته‌اند و به طور مداوم از دولت، شهرداری و مترو تهران گزارش عملکرد دریافت کرده‌اند و نمی‌توانیم دولت را به عدم پرداخت یا عدم اجرای تعهد متهم کنیم. باید یک نکته‌ای برای همه ما مشخص شود که اصلا مدیرعامل مترو تهران چه شخصی است و آیا می‌تواند در برابر دولت موضع‌گیری داشته باشد و دولت را وادار به پاسخگویی کند و همه رسانه‌ها هم در گفت‌و‌گوهای مختلف مطالبی را به نقل از او منتشر کنند! بر طبق قانون، مترو متعلق به دولت است اما دولت بنا بر صلاحدید مسؤولیت مترو تهران را به شهرداری واگذار کرده است و بر طبق همین قانون مترو زیر نظر شهرداری است و دولت هم دررابطه با مشکلات مترو با شهرداری طرف حساب است نه با مدیرعامل یک شرکت پیمانکاری! هیچ جای قانون اشاره نشده است که تصمیم‌گیری درباره اداره مترو تهران با شرکت مترو است، بنابراین شرکت مترو شرکتی است که برای مدیریت حمل ونقل به شهرداری واگذار شده است! آقای محسن هاشمی به عنوان مدیرعامل شرکت مترو فقط مدیرعامل یک شرکت پیمانکاری است و باید وظایفی را که از طرف شهر داری و شورای شهر ابلاغ می‌شود را اجرایی کند و چنین فردی نمی‌تواند برای دولت تعیین تکلیف داشته باشد! باید در جامعه جایگاه مدیریت مترو مشخص شود، متأسفانه بعضی از رسانه‌ها هم در مصاحبه‌های مختلف با مدیرعامل این شرکت پیمانکاری از این شخص یک مقام مسؤول ساخته‌اند که در مصاحبه‌های مختلف علیه دولت موضع‌گیری می‌کند. اما مدیرعامل شرکت مترو اولین شخصی است که به طور مستقیم با مشکلات آشنایی دارد؛ فکر نمی‌کنید اینگونه صحبت‌ها کمی بی‌انصافی نسبت به شخصی است که 12 سال در مترو فعالیت داشته دارد؟ **آقای هاشمی به عنوان مدیرعامل مترو می‌تواند فقط مشکلات را بیان کند و اینکه پول را چه کسی بدهد، به مدیرعامل مترو مربوط نیست، در هر صورت و وضعیتی مسؤولیت مترو با شهر‌داری است. متاسفانه تعدادی از مدیران مترو ادبیات طلبکارانه‌ای را در دستور کار خود قرار داده‌اند و به هر روشی برای گرفتن پول دست می‌زنند. بسیار جالب است که دولت سالی 200میلیارد تومان به شخصی پول بدهد و این شخص علیه دولت در همه‌جا صحبت کند و من از آقای قالیباف به عنوان شهردار تهران گله‌مند هستم که چرا اجازه می‌دهند چنین صحبت‌هایی آن هم از طریق افرادی که هیچگونه جایگاه و مسؤولیتی در قبال دولت ندارند در جامعه منتشر شود. مسؤولان مترو از یک طرف دولت را به عدم پرداخت بودجه متهم می‌کنند و شما به عنوان دبیر شورای عالی ترافیک مسؤولان مترو را به عدم مدیریت متهم می‌کنید. در این میان تبعات اصلی متوجه مردم است؛ فکر می‌کنید در این شرایط راهکار برای فرار از این بن بست و مشکلات مترو چیست؟ دولت بر طبق قانون بودجه، کمک‌های مشخصی به شرکت مترو داشته است و آنها هم وظیفه داشته‌اند که به نحو احسن به مردم خدمت‌رسانی داشته باشند. در سال 76 فقط 74 قطار داشتیم و در همان سال 5/92 کیلومتر خطوط مترو داشته ایم، در حال حاضر در سال 88، 102 کیلومتر خطوط مترو داریم یعنی 14 کیلومتر اضافه شده است اما از آن طرف حتی یک قطار هم اضافه نشده است. در گذشته 74 قطار در 88 کیلومتر وجود داشت اما امروزه همان قطارها در 120 کیلومتر سرویس دهی دارد. متاسفانه شرکت مترو خط 4 را افتتاح کرد اما یک قطاربرای آن خریداری نکرده است و از قطارهای خطوط دیگر استفاده می‌کند، در این شرایط مشخص است که مردم اذیت می‌شوند و مشکلات دو چندان افزایش می‌یابد. این موضوع سوء مدیریت مترو را نشان می‌دهد، چنانچه تونل‌ها وخطوط مترو احداث می‌شود باید متناسب با آن قطار‌ها هم تأمین و وارد خطوط شوند اما در حال حاضر بسیاری از خطوط با کمبود قطار و واگن مواجه هستند. مسؤولان مترو عدم ترخیص واگن‌ها از مترو را به علت کمبود بودجه علت اصلی این موضوع می‌دانند؛ شما چه نظری در رابطه با این ادعا دارید؟ برنامه ورود واگن‌ها، تعداد آنها و زمان ورود به گمرک کاملاً مشخص است و چنانچه مدیریت مترو کمی به این برنامه توجه داشت در حال حاضر با مشکلات مختلف مواجه نبودیم. بر طبق برنامه ورود واگن‌ها بودجه مترو باید به صورتی خرج می‌شد که هم تونل و هم واگن به طور متناسب در کنار هم خریداری و ساخته می‌شد و واگن‌ها هم در زمان مقرر از گمرک ترخیص و به ناوگان اضافه می‌شد اما متأسفانه عدم مدیریت در بودجه و امکانات باعث این مشکلات شده است. عقل سلیم حکم می‌کند که بر طبق برنامه، بودجه به صورتی تنظیم شود که زمانی که واگن‌ها وارد کشورشد کمبود اعتبار نداشته باشیم. مدیران مترو یک روش بسیار بد و به نوعی جنگ روانی را در دستور کار خود قرار داده اند. ساختن بی‌رویه تونل و به راه انداختن جنگ روانی و رسانه ای برای گرفتن پول و اعتبارات بیشتر روش مدیران مترو است که این روش صدمات جبران ناپذیری بر پیکره شرکت مترو وارد کرده است. من معتقدم که باید با چنین افرادی به علت تشویش افکار عمومی و جو‌سازی علیه دولت به شدت برخورد کرد و در برابر قانون قرار گیرند. من به عنوان دبیر شورای عالی ترافیک در همه جلسات مشترک با دولت و مجلس هم به این نکته اشاره داشته‌ام که طرف حساب دولت مدیرعامل شرکت مترو نیست و این شهردار تهران است که باید پاسخگو باشد. رسانه‌ها هم نباید اجازه دهند شخصی که جایگاه قانونی ندارد در هر زمان و مکانی اظهار نظر داشته باشد و دولت را محکوم کند. ارزیابی شما از پرداخت بودجه یک میلیارد دلاری به شرکت مترو چیست؟ به نظرمن مترو تهران در این شرایط به این مبلغ نیازی ندارد و دولت تا پایان سال تمام بودجه مترو را تأمین کرده است. چندی پیش سرهنگ هاشمی رئیس پلیس راهنمایی و رانندگی ناجا در اظهاراتی مقصر اصلی ترافیک در تهران را وزارت ارتباطات دانستند، ارزیابی دبیر شورای عالی ترافیک در رابطه با عملکرد وزارت ارتباطات در زمینه ایجاد بسترهای لازم برای دولت الکترونیک چگونه است؟ نمی‌توان یک دستگاه را به صورت ویژه مورد بررسی قرار داد. برای کارهای بزرگ باید عزم‌های بزرگ و مشارکت‌های مختلفی انجام شود. در دولت الکترونیک و دفاتر ارائه خدمات وزارت فناوری ارتباطات تکالیف و وظایف خود را در ایجاد بستر‌ها و زیر‌ساخت‌ها فراهم کرده است و این دستگاه‌ها و سازمان‌های مختلف هستند که باید از روش‌های نوین با استفاده از بستر فراهم شده استفاده کنند. در زمینه گسترش فناوری الکترونیک بسترها و زیر ساخت‌ها فراهم شده اما فرهنگ استفاده عمومی از آن تا به امروز در کشور گسترش نیافته است. از طرف دیگر باید توجه داشته باشیم که هر طرح و یا اقدامی برای شکل گیری و نتایج بهتر نیازمند زمان و وقت لازم خود است و در زمینه دولت الکترونیک هم راه باز شده اما برای نتیجه بهتر زمان و فرهنگ سازی نیاز داریم.