هلال غمزده محرم از پشت کوهها و دشتها نمایان شد و با طلوع خود کوی و برزن را در سوگ وارث آدم، سیاهپوش کرد. بیرقهای سیاه بر در خانهها و بامها به اهتزاز درآمدند تا نوای آزادگی و حریت اباعبدالله الحسین(ع) را فریاد بزنند؛ بیرقهایی که آمدهاند بگویند کربلا فقط قطعه زمینی در میان دجله و فرات و عاشورا حادثهای در سال 61 هجری نیست بلکه هر زمینی کربلا و هر روزی عاشوراست و هز زمان که امت دچار بیبصیرتی شده و پشت امام خود را خالی کند، عاشورایی دیگر در راه است.
صدای پای کاروان را میشنوی که نزدیک می شود؟ قافلهسالار آن کاروان را میشناسی و میدانی یاورانش کیانند؟ چشم میگوید او حسین بن علی(ع) است همو که وارث آدم و نوح و موسی و عیسی و محمد است و یاورانش عباس و اکبر و قاسم و مسلم و حبیب و حر و ... از سرزمین وحی به راه افتاده تا به نینوا برسند و با نثار جان خویش، پرده فریب و مکر بنیامیه را پاره کنند و جماعت خفته و بیبصیرت را از فتنه عصر خود آگاه سازند. عقل میگوید قافلهسالار این کاروان کشتی نجات آدمیان در اقیانوس جهل و بیبصیرتی است که هر عصر مردی الهی ناخدای آن است و یاورانش جبهه اهل حق و بصیران هر زمان. این کاروان پس از 1370 سال بار دیگر از راه رسیده است و در کوچههای شهر خودنمایی میکند.
اما کاروان امسال با کاروان یاوران حسین سال 61 تفاوت دارد. آن زمان عهدشکنان دین به دنیا فروش پشت حسین را خالی کردند و به جز عده قلیلی، بقیه به سپاه ابن سعد پیوستند اما کاروان امسال فداییان واقعی حسیناند که با توفان سهمگین روزگار از راه به در نخواهند شد. اگر آن روز سیدالشهدا پیشقراول کاروانیان جبهه حق بود، امروز روحالله و سیدعلی هدایت این کاروان را بر عهده دارند. جبهه مقابل آن کاروان سپاهیان ابنسعد بودند اما کاروان مخالفان حسینی امروز، ناکثین، مارقین، قاسطین، خوارج، اشعریهای زمانه و همه مخالفان علی را با خود به همراه دارد. و حتی یهودیان خیبر نیز از پشت جبهه آنها را حمایت همهجانبه میکنند، هر چند آنان عده و عده سپاه ابنسعد را ندارند و نیز برابر کاروان حسینی قدرت عرض اندام ندارند.
یکی لقب سیفالاسلام خود را به رخ میکشد، دیگری سابقه آشناییاش با پیامبر را پیش میکشد و سومی مبارزاتش در راه اسلام، عدهای دیگر آن طرفتر فریاد «لا حکم الالله» را سر میدهند تا شاید بتوانند سپاه حسین را خلع سلاح کنند اما این بار سپاهیان حسین اهل بصیرتاند و قرآن ناطق را رها نمیکنند.
و این بار جبهه کربلائیان پیروز است و به ابن سعد و سپاهش تا قیام مختار مهلت داده نخواهد شد و خود سپاه حسین تومار آنان را درهم خواهد پیچید.
