جوان آنلاین: دیدار‌های مخفیانه بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی با مقامات عربی و دیگر کشور‌ها در امارات متحده عربی در زمانی که حملات متجاوزانه بی‌سابقه این رژیم ادامه دارد، رویه‌ای را برجسته می‌سازد که سال‌ها در جریان بوده است: دولت‌های مهم عربی همچنان بر اساس روال عادی با رژیم اشغالگر تعامل می‌کنند، حتی زمانی که اسرائیل در غزه، کرانه باختری، لبنان، سوریه و فراتر از آن جنایت مرتکب می‌شود.
به گزارش ایسنا، به نوشته شبکه صهیونیستی کان، هواپیما‌هایی از مراکش، لیبی و قطر که رژیم صهیونیستی تنها یک سال پیش پایتختش را برای هدف قرار دادن مقامات حماس بمباران کرد، در جریان سفر نتانیاهو در ابوظبی فرود آمدند.
وبگاه خبری میدل ایست آی در گزارشی با این مقدمه نوشت: به نظر می‌رسد دولت‌های عرب معتقدند می‌توانند روابط خود با اسرائیل را از تجاوز توسعه‌طلبانه این رژیم و از افکار عمومی عرب جدا کنند. به عبارت دیگر، آنها می‌خواهند آزاد باشند تا روابط دیپلماتیک عادی با اسرائیل دنبال کنند و گاهی نیز جنایات جنگی اسرائیل را محکوم و کمک‌رسانی به فلسطینیان را سازماندهی کنند. این یک بازی خطرناک است.
با وجود نارضایتی‌های داخلی در جوامع عربی و نگرانی‌ها از بروز یک «بهار عربی» دیگر، همچنین اعتراض ملت‌های عمدتا مسلما این کشور‌ها به عادی‌سازی روابط با رژیم صهیونیستی، آنچه مسلم است، این است که دولت‌های عربی همچنان با وجود این مخاطرات با رژیم صهیونیستی تعامل می‌کنند.
در این میان، بنیامین نتانیاهو از آغاز نسل‌کشی غزه تلاش کرده این جنگ را در چارچوب اهداف گسترده عربی برای مبارزه با تروریسم جلوه دهد و حتی مدعی شده که رهبران عربی به طور غیرعلنی به او گفته‌اند که با سیاست جنگی رژیم صهیونیستی موافقند. بنابراین، از منظر مهم‌تر، روابط اعراب با رژیم صهیونیستی فراتر از تضعیف فلسطینیان است؛ آنها در واقع تجاوز رژیم صهیونیستی را ممکن می‌سازند.
میدل ایست آی در آمده آورده است: نسل‌کشی و تجاوز توسعه‌طلبانه اسرائیل پس از ۷ اکتبر، روابط اسرائیل و اعراب را به میزانی که برخی ناظران پیش‌بینی می‌کردند، دگرگون نکرده است. امارات روابط تجاری و امنیتی خود را گسترش داده است که با رشد ۱۱ درصدی تجارت، حجم مبادلات تجاری دو طرف به ۳.۲ میلیارد دلار در ۲۰۲۴ رسیده و همکاری‌های نظامی را نیز گسترش داده‌اند؛ مصر قرارداد گاز ۳۵ میلیارد دلاری با اسرائیل امضا کرده و مراکش و اسرائیل روابط دیپلماتیک خود را به سطح گشودن سفارتخانه ارتفا داده‌اند. موضوع عادی‌سازی روابط با اسرائیل، مناسبات کشور‌های عربی را از جنایات آن علیه فلسطینیان غزه جدا کرده است، حتی بحث گسترش پیمان ابراهیم (پیمان عادی‌سازی روابط کشور‌های عربی با اسرائیل) و پیوستن عربستان سعودی به آن مطرح است.
از سوی دیگر، این روابط شکاف عظیم میان رهبران عرب و جامعه عربی را برجسته می‌سازد. نظرسنجی‌های اخیر نشان می‌دهد که رژیم صهیونیستی ممکن است در جهان عرب بیش از همیشه منفور باشد. نظرسنجی‌های موسسه بارومتر در ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ نشان داده است که حمایت از عادی‌سازی در بیشتر هفت کشور مورد بررسی در حد یک‌رقمی بود و در هیچ‌کدام از آنها از ۱۳ درصد فراتر نرفت.
در همین حال، شاخص افکار عمومی عرب در ۲۰۲۵ نشان داد که ۸۷ درصد پاسخ‌دهندگان در ۱۵ کشور عربی با به رسمیت شناختن رژیم صهیونیستی مخالفند. تنها ۶ درصد گفتند که آن را می‌پذیرند و نیمی از این اقلیت کوچک آن را مشروط به تشکیل یک دولت فلسطینی کاملا مستقل کردند.
برخی دولت‌های عرب روابط خود با رژیم صهیونیستی را حفظ می‌کنند و گسترش می‌دهند، حتی زمانی که مردمشان خشم خود از رفتار این رژیم را بیان می‌کنند، این در حالی است که جدا کردن خشم جوامع جوامع عربی نسبت به رژیم صهیونیستی از نارضایتی‌ها درباره شرایط سخت اقتصادی، سرکوب دولتی و فساد دولتی غیرممکن است.
از دیدگاه بسیاری از اعراب، نگرانی‌ها درباره سیاست این کشور‌ها نسبت به رژیم صهیونیستی با نگرانی‌های گسترده‌تر درباره عملکرد دولت در داخل همپوشانی دارد: دولت‌هایی که شهروندان خود را سرکوب می‌کنند و به وعده‌های اقتصادی عمل نمی‌کنند، همان دولت‌هایی هستند که به شیوه‌هایی با رژیم اشغالگر تعامل دیپلماتیک می‌کنند که فلسطینیان را تضعیف می‌کند.
