خراب کردیم، خیلی هم خراب کردیم. آنقدر چشم بستیم و سکوت کردیم و مماشات، تا کار به جایی رسید که امروز نه هواداران از روی سکوها که ستارههای سابق فوتبال که سالها به آنها افتخار میکردیم، شرمنده و شرمسارمان کنند! خراب کردیم، خیلی هم خراب کردیم. آنقدر چشم بستیم و سکوت کردیم و مماشات، تا کار به جایی رسید که امروز نه هواداران از روی سکوها که ستارههای سابق فوتبال که سالها به آنها افتخار میکردیم، شرمنده و شرمسارمان کنند!
برای نخستین بار شاهد سرعتعمل کمیته انضباطی بودیم، اما حتی این سرعتعمل در برخورد با خاطیان بازی
گلگهر–تراکتور هم نتوانسته مرهمی بر زخم باشد. شاید، چون آنقدر کار از کار گذشته که انتظار میرفت برخوردی به مراتب جدیتر و حکمی به مراتب سنگینتر بریده شود، آنقدر سنگین که فرداروز هیچکس نه از روی سکوها، نه در داخل و کنار زمین و نه حتی از روی نیمکت به خودش اجازه ندهد اینگونه راحت اسائهادب کند.
اما کار آنقدر بیخ پیدا کرده که رسماً همه کاسه چهکنم چهکنم، گرفتهاند که به راستی باید چه کرد با این اوضاع نابسامانی که جز شرمندگی از خود به جای نمیگذارد! بدون شک قبل از هر چیز باید یقه فدراسیون را گرفت که چرا اجازه داد کار به اینجا بکشد. رفتار دور از ادب خداداد عزیزی که سالها با خاطره هشتم آذر او شادمان میشدیم و احساس غرور میکردیم، بیهیچ شک و تردیدی نتیجه یک عمر چشمپوشی و عادی شدن توهین در فوتبال است، نه صرفاً دلخوری یا عصبانیت او از برخورد و رفتار عالیشاه! بیتردید اگر خداداد مطمئن بود بابت هر کلمه زشتی که به زبان میآورد هم خود و هم تیمش باید جریمهای سنگین و غیرقابل جبران بپردازند، لب به دندان میگرفت و لام تا کام حرف نمیزد. اما او هم مثل تمام آنهایی که این رویه را در پیش گرفتهاند، میدانست در نهایت چند جلسه محروم و کمی هم جریمه نقدی میشود که بعید نیست باشگاه آن را
تقبل کند.
مسئله دقیقاً همین است. چیزی به مراتب بزرگتر از جملات رکیکی است که خداداد طی چند دقیقه پشت هم ردیف میکند. مسئله نوع برخورد آقایان با این رفتار شنیع است که موجب تکرارش میشود. این نوع رفتارها و برخوردها را پیشتر هم دیده و شنیدهایم؛ چه در برخورد با اصحاب رسانه که لقمه و نطفهشان حرام خوانده شد، چه از روی سکوها و در واکنش به جدایی بیرانوند از پرسپولیس و چه از خدادادی که سرد و گرم چشیده و باتجربه این فوتبال است. اما چشمپوشی بر اشتباهات غیرقابل جبران باعث شده حتی همین سرد و گرمچشیده فوتبال هم فراموش کند بزرگی به ادب است، نه یقهگیری.
البته خداداد باید هم اینگونه حقبهجانب تأیید کند فحاشیهایش را وقتی مدیرعامل تراکتور بهجای تذکر دادن به او بابت ادبیات شرمآوری که ثبت و ضبط هم شده، سینه سپر کرده و کاملاً حقبهجانب میگوید حتماً کسی کاری کرده که خداداد فحش داده! توجیه او به مراتب از رفتار عزیزی هم بدتر است، چراکه همین نوع نگاه، برخورد، توجیه و حمایتهای نادرست کار را به جایی رسانده که یکی از ستارههای سابق فوتبال که باید الگوی جوانترها باشد، به خود اجازه چنین هتاکیهایی را میدهد. بههمین دلیل بیشک، علاوه بر خداداد باید آنهایی که از او حمایت و کارش را توجیه میکنند نیز به سختی جریمه شوند تا یاد بگیرند باید با این بیاخلاقیها برخورد کرد، نه آنها که با انتشار اینگونه رفتارهای دور از ادب، خواهان برخورد جدی مسئولان هستند.
حجت کریمی طی روزهای اخیر آنقدر که از انتشار این فایل شاکی بود، از محتوای آن شکایتی نداشت و حتی حق را به عزیزی میداد که بابت آنچه ناراحتش کرده، چنین دهان باز کند. اما مگر قرار است هر کسی خودسرانه بابت آنچه که او را میرنجاند واکنش نشان دهد! یعنی از فردا هر بازیکنی که روی او تکل خطرناک زدند، میتواند بازیکن خاطی را داخل زمین خورد و خمیر کند یا سرتاپایش را به فحش بکشد؟! یا شاید هم خانواده آنهایی که عزیزی مخاطب قرارشان داده، باید در کوچه و خیابان از خجالت او درآیند! بیتردید این نمیتواند فکر و توجیه خوبی باشد و باید متخلف توسط نهادهای مسئول جریمه شود، اما نه جریمهای که با نوازش تفاوتی ندارد، بلکه جریمهای که دیگر هیچ احدی به خود اجازه اینگونه اسائهادب را ندهد!