جوان آنلاین: مدیر عمارت نوفللوشاتو و تهیهکننده تئاتر، با اشاره به افزایش تعداد اجراهای پرهزینه و حضور سلبریتیها و چهرههای سینمایی در تئاتر، نسبت به تبعات اقتصادی این روند برای گروههای کوچک و مستقل تئاتری هشدار داد.
داود نامور در گفتوگو با ایرنا، با بیان اینکه حضور چهرههای شناختهشده در تئاتر فینفسه اتفاق منفی نیست، گفت: من از اینکه اینگونه اجراها در پایتخت روی صحنه میروند، خوشحال میشوم و معتقدم حضور آثار بزرگ میتواند به رونق تئاتر کمک کند، اما مسئله اصلی این است که این اتفاق به چه قیمتی رقم میخورد.
این تهیهکننده تئاتر ادامه داد: از طرف دیگر، ورود بازیگران سینما به تئاتر با دستمزدهای بسیار بالا، معادلات تولید را برای گروههای کوچکتر تغییر میدهد. این سؤال جدی وجود دارد که فردا نمایشهای کوچکتر چگونه میتوانند با بازیگران توانمند، اما کمتر شناختهشده روی صحنه بروند و سالن را پر کنند؟ وقتی نرخ دستمزدها بالا میرود، توقع بازیگران و حتی توقع مخاطب نیز تغییر میکند و این موضوع برای آینده تولید تئاتر نگرانکننده است.
نامور با اشاره به تعدد اجراهای بزرگ و پرهزینه در ماههای اخیر اظهار کرد: در حال حاضر نمایشهایی با نامهای «پسران فریدون»، «سیاوش»، «آرش» و همچنین آثاری مانند «پاریس، تهران، پاریس» روی صحنه هستند. وقتی تعداد زیادی از این پروژهها همزمان در سالنهای متوسط اجرا میشوند، عملاً بخش قابلتوجهی از ظرفیت سالنهای تئاتر را برای مدت طولانی به خود اختصاص میدهند.
مدیر عمارت نوفللوشاتو تأکید کرد که نقد او به معنای مخالفت با تولید آثار بزرگ نیست و گفت: من همیشه از تئاترهای بزرگ استقبال کردهام و باز هم استقبال میکنم. اتفاقاً اینکه امروز بیش از ۲۰۰ اجرا در روز در تهران روی صحنه میرود و تماشاگران بیشتری وارد سالنهای تئاتر میشوند، اتفاق بسیار خوبی است و نشان میدهد مردم بیش از گذشته با تئاتر ارتباط برقرار کردهاند.
نامور ادامه داد: نگرانی من از جایی شروع میشود که به قیمت آسیب دیدن بدنه اصلی تئاتر تمام شود. باید مراقب باشیم گروههای کوچکتر، کارگردانان جوان و بازیگران مستعدی که هنوز نام بزرگی ندارند، از چرخه تولید حذف نشوند. اگر قرار باشد هزینه تولید آنقدر بالا برود که دیگر نتوان با قیمت منطقی بلیت، یک نمایش را روی صحنه برد، در نهایت خود تئاتر آسیب میبیند.
وی همچنین به نقش تهیهکنندگان و سرمایهگذاران جدید در این جریان اشاره کرد و افزود: موضوع دیگری که برای من نگرانکننده است، ورود برخی تهیهکنندگان با سرمایههای کلان و صرف این سرمایهها برای مطرح کردن خودشان است. باید دید این سرمایهگذاریها در ادامه چه تأثیری بر اقتصاد تئاتر میگذارد و آیا این افراد در سالهای آینده نیز حاضر به تولید خواهند بود یا صرفاً برای یک دوره کوتاه وارد این عرصه شدهاند.
نامور تأکید کرد: باید مراقبت کنیم که بخشی از این اتفاقات صرفاً به نمایش پول و سرمایه تبدیل نشود. تئاتر در نهایت هنر است و اگر سرمایه وارد این حوزه میشود، باید در خدمت کیفیت و توسعه هنر قرار بگیرد، نه اینکه صرفاً باعث افزایش دستمزدها، قیمت بلیت و هزینه تولید شود.
این تهیهکننده تئاتر در بخش دیگری از صحبتهای خود به افزایش تولید آثاری با محوریت شاهنامه و اساطیر ایرانی اشاره کرد و گفت: اینکه هنر فاخر تئاتر به سراغ شاهنامه فردوسی رفته و کارگردانان مختلفی در این حوزه تولید اثر میکنند، اتفاق ارزشمندی است. اما امیدوارم هنرمندانی که سراغ شخصیتها و اساطیر شاهنامه میروند، خود شاهنامه را هم بخوانند.
وی افزود: امیدوارم کسانی که امروز نقش شخصیتهای شاهنامه را بازی میکنند، سالی یک بار هم که شده شاهنامه را باز کنند و بخوانند و حتی بتوانند چند بیت از آن را بهدرستی بخوانند. وقتی قرار است از یک اثر فاخر ادبی و از شخصیتهای آن استفاده کنیم، شناختن منبع اصلی اهمیت زیادی دارد.
