جوان آنلاین: میدل ایست آی با اشاره به امضای یادداشت تفاهم میان تهران و واشنگتن برای پایان دادن به جنگ نوشت، ایالات متحده با توافق بر سر «پایان فوری و دائمی عملیات نظامی در تمام جبههها، از جمله در لبنان»، پیوند صریح بین ایران و لبنان را پذیرفت.
به گزارش ایسنا، این تعهد، در صورت اجرا، دومین توافقنامهای را که روز جمعه در واشنگتن بین نمایندگان دولتهای لبنان، اسرائیل و ایالات متحده امضا شد، بیاثر میکند. این «چارچوب» به نیروهای اسرائیلی که بخشهای وسیعی از جنوب لبنان را اشغال کردهاند، اجازه میدهد تا مدت زمان نامحدود در آنجا بمانند.
این توافق، ارتش لبنان را که عمداً به دلیل وتوی واشنگتن و تلآویو در مورد سلاحهایی که میتواند مستقر کند، ضعیف نگه داشته شده است، موظف میکند تا یک گروه مسلح باتجربه را که بسیاری در لبنان آن را تنها عامل بازدارنده معتبر در برابر حمله و شهرکسازی اسرائیل میدانند، خلع سلاح کند.
این توافق همچنین دولت لبنان را موظف میکند تا به سربازان و ژنرالهای صهیونیست به دلیل جنایات جنگی که در این تهاجم مرتکب شدهاند، مصونیت قضایی اعطا کند. به گفته کارشناسان حقوقی، ماده ۱۳ حق دولت لبنان را برای پیگیری شکایات قانونی علیه اسرائیل در دادگاههای بینالمللی سلب میکند.
میدل ایست آی در ادامه به تلفات جنگ رژیم صهیونیستی علیه لبنان از اکتبر ۲۰۲۳ تاکنون اشاره کرد و با هشدار درباره احتمال وقوع جنگ داخلی در این کشور افزود: از آن زمان، بیش از یک میلیون نفر در لبنان به اجبار آواره شدهاند و دست کم ۸۰۰۰ نفر در این حملات جان خوپ را از دست دادهاند. بسیاری از حملات اسرائیل غیرنظامیان، از جمله روزنامهنگاران و کارکنان بخش مراقبتهای بهداشتی و درمانی را هدف قرار داده است.
به گفته حلیمه کاکور، نماینده مجلس لبنان و متخصص حقوق بینالملل، «این بند نشان دهنده تصمیم سیاسی مقامات لبنانی مبنی بر عدم پیگیری اقدامات در مجامع بینالمللی در ازای عقبنشینی اسرائیل است که خود یک حق است و نباید با هیچ چیز دیگری معامله شود».
خشونت در خیابانهای بیروت به حدی بود که طبق گزارشها، نواف سلام، نخست وزیر لبنان مجبور شد از نبیه بری، رئیس پارلمان به خاطر آرام کردن اوضاع تشکر کند، زیرا بری قول داد که مانع از تصویب این توافق برای جلوگیری از جنگ داخلی احتمالی شود. با توجه به تاریخ لبنان، این هشدار نباید ساده گرفته شود.
نبیه بری با ابراز نارضایتی از توافق حاصل شده در واشنگتن گفت که منطقه ممکن است هزینه آنچه را که او «کشمکش» در داخل دولت ایالات متحده نامید، بپردازد.
اما بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم صهیونیستی به عنوان غارتگر اصلی لبنان از توافق واشنگتن خوشحال شد، آن را ضربهای به خواست ایران توصیف کرد و ۲ منطقه اطراف رودخانه لیطانی را که نیروهای صهیونیست قول خروج از آنها را داده بودند، بیاهمیت دانست.
رسانه انگلیسی نوشت: مساله این است که ۲ توافق، یعنی تفاهمنامه با ایران و توافق با لبنان بسیار متفاوت هستند، زیرا ۲ رقیب در دولت ایالات متحده درگیر «کشمکش» هستند که بری نیز به آن اشاره کرد.
توافق ترامپ با ایران منعکس کننده تفکر جی دی ونس، معاون رئیس جمهور است که باید با شکست کامل حملات هوایی ایالات متحده و اسرائیل برای تغییر نظام، احساس حقانیت کرده باشد.
ونس مخالفت خود را با حملات مشترک پنهان نکرد و غیبت او از اتاق وضعیت در ماه فوریه، زمانی که ترامپ پس از توجیه نتانیاهو و دیوید بارنیا، مدیر وقت موساد تصمیم به آغاز جنگ علیه ایران گرفت، آشکار بود.
توافق چارچوب واشنگتن برای اسرائیل و لبنان کار مارکو روبیو، وزیر امور خارجه است. او همچنان به هدف تغییر نظام در ایران پایبند است، همانطور که در ونزوئلا بود و در کوبا نیز هست.
روبیو فکر میکند که خلع سلاح حزبالله باید شرط صلح باشد، نه نتیجه یک توافق سیاسی مذاکره شده و رژیم صهیونیستی باید هژمون بلامنازع منطقهای باشد.
ونس به وضوح جنبههای منفی زیادی را در ادامه جنگ با ایران میبیند که از جمله آنها میتوان به آسیبی که موشکها و پهپادهای ایرانی به ۲۰ سایت نظامی ایالات متحده در منطقه وارد کردند، شامل یک پایگاه دریایی بزرگ در بحرین و همچنین زمانی که برای پر کردن مجدد ذخایر موشکهای تاماهاک خود لازم دارد، اشاره کرد.
از سوی دیگر، روبیو همچنان بر این افسانه اصرار دارد که حزبالله با لبنان بیگانه بوده و صرفاً ابزاری در دست ایران است.
میدل ایست آی جنگ علیه ایران را یک شکست آشکار برای برنامههای منطقهای رژیم صهیونیستی توصیف و تصریح کرد که اکنون، دستگاه سیاسی در تلآویو توجه خود را به ترکیه معطوف کرده است.
همانطور که روز از پی شب میآید، ترکیه به جدیدترین دشمن وجودی رژیم صهیونیستی تبدیل شده است. گویی بهطور هماهنگ، گروهی از سیاستمداران صهیونیست زنگ خطر را در مورد باز شدن یک «محور سنی» جدید، متشکل از ترکیه، سوریه و قطر به صدا درآوردهاند.
اما این موضوع به مذاق ترامپ خوش نیامده است. او پیشتر جب طیب اردوغان، رئیس جمهور ترکیه را رهبری بزرگ و فردی بسیار قوی خواند که «هر کاری که تا به حال از او خواستهام، انجام داده است.».
اما رژیم صهیونیستی به همان اندازه که در مورد ایران جدی بود، در مورد حمله به ترکیه نیز جدی است.
اولاً، لفاظیها علیه ترکیه دو حزبی است. این شعار مردی است که قرار است جایگزین نتانیاهو شود، یعنی نفتالی بنت که گفته تهدید جدیدی از سوی ترکیه در حال ظهور است: «میخواهم خیلی واضح بگویم. ترکیه و قطر در سوریه نفوذ پیدا کردهاند، به دنبال نفوذ در جاهای دیگر و در سراسر منطقه هستند و از همین جا هشدار میدهم - ترکیه ایران جدید است.»
به نوشته رسانه مستقر در لندن، این موضوع توسط آمیخای چیکلی، وزیر امور یهودیان خارج از اسرائیل مطرح شد. او گفت که محور جدیدی علیه این رژیم شکل گرفته است. «محور اخوانالمسلمین ترکیه اردوغان، سوریه و قطر؛ و بهتر است اکنون چشمان خود را باز کنید.»
دوم، زمینهسازی رژیم صهیونیستی از برکناری بشار اسد، رئیس جمهور سوریه شروع شد، زمانی که در نوامبر ۲۰۲۴ گدعون ساعر وزیر امور خارجه گفت که اسرائیل باید به سمت متحدان طبیعی خود - کردها و دروزیها - دست یاری دراز کند.
رژیم صهیونیستی پس از برکناری اسد نیروی دریایی و هوایی سوریه را نابود کرد و به منطقهای در جنوب این کشور که بزرگتر از غزه است، حمله کرد. تل آویو آشکارا برای یک سوریه فدرال، تجزیه شده به کانتونهای مذهبی، تلاش کرده است.
نتانیاهو اکنون سرزمینهایی را که نیروهایش در لبنان، سوریه و غزه اشغال کردهاند، «کمربندهای امنیتی» مینامد که قصد عقبنشینی از آنها را ندارد.
رژیم صهیونیستی از طریق این ابزارها قصد داشته است اقتدار دولت دمشق را که توسط احمد الشرع تشکیل شده است، محدود کند و رابطه ترکیه با سوریه پس از اسد را به چالش بکشد.
رژیم صهیونیستی همچنین آگاهانه سعی کرده است، تنشها بین یونان و ترکیه بر سر قبرس و مدیترانه شرقی را، از جمله با تأمین موشکهای دفاع هوایی باراکامایکس برای قبرس از سر بگیرد. طبق گزارشها، قبرس در حال بررسی خرید موشکها و پهپادهای مافوق صوت هندی است.
همه این اقدامات یک هدف مشترک دارند: به چالش کشیدن قدرت دریایی رو به رشد ترکیه.
رسانه انگلیسی در ادامه واکنش ترکیه به اقدامات رژیم صهیونیستی را محتاطانه دانست و حتی آن را به عملکرد نادرست در برابر حملات اسرائیل به سوریه و همچنین بمباران غزه متهم کرد و نوشت:، اما امروزه، حال و هوای آنکارا تغییر کرده و این پذیرش وجود دارد که اسرائیل در مورد رویارویی پیش رو به آنچه میگوید، پایبند است. ترکیه بر تقویت بازدارندگی خود، چه از طریق نیروی دریایی، هوایی یا پهپاد، متمرکز است.
با این حال، ترکیه در حال خرید زمان است. تحلیلگران دفاعی ترکیه معتقدند که سه تا پنج سال طول میکشد تا سیستمهای دفاع هوایی این کشور به ظرفیت عملیاتی در برابر نیروی هوایی اسرائیل برسند.
واکنش اصلی ترکیه به غزه، تمرکز بر ایجاد یک پیمان دفاعی با عربستان سعودی و پاکستان بود، همان کشورهای منطقهای که به میانجیگری در توافق ایالات متحده و ایران کمک کردند. این، همان چیزی است که رژیم صهیونیستی از آن میترسد و اکنون برای از بین بردن آن میجنگد.
میدل ایست آی در جمعبندی خود اشاره کرد: هر اتفاقی که اکنون در خلیج فارس بیفتد، خط اصلی نبرد بین اسرائیل و منطقه در لبنان و سوریه ترسیم خواهد شد.
درسی که از همه اینها میتوان گرفت این است که اسرائیل وقتی نخستوزیرش قول تغییر مرزهای خاورمیانه را میدهد، واقعاً منظورش همین است. برای متوقف کردن این امر به قدرت سخت نیاز است.
هرچه کشورهای عربی منطقه واکنش خود را به تأخیر بیندازند یا به سادگی در روابط خود با واشنگتن ضعیفتر عمل کنند، وقتی اسرائیل «اول بکُشد» شوک بزرگتری دریافت خواهند کرد.
