جوان آنلاین: هفته نخست لیگ ملتهای والیبال با نتایج خوبی برای ایران همراه نبود، اما بعد از دو باخت تلخ، پیاتزا توانست در مصاف با آرژانتین نوار ناکامیهای تیمش را پاره کرده و اوضاع را تغییر دهد. موفقیتی که بهزعم کارشناسانی، چون تندروان، حاصل افزایش هماهنگی تیمی، حفظ تمرکز در لحظات حساس و توجه بیشتر به جزئیات فنی بود. کارشناسی که البته تأکید دارد با توجه به جوان بودن تیم و نداشتن بازیهای تدارکاتی، باید برای قضاوت درباره این نسل از والیبال ایران صبور بود.
تیم ملی والیبال ایران در اکثر تورنمنتهای مهم شروع خوبی ندارد و این مرتبه نیز ترک عادت نکرد. دلیل این روند ناکام و تکراری چیست؟
در گذشته دلیل این اتفاق دور بودن ما از اتفاقات خوب دنیا بود. بازیکنان به واسطه باشگاههای خود تجربیات خوبی از حضور در مسابقات مهم بینالمللی کسب میکنند و این مسئله به آنها کمک میکند تا در تیمهای ملی خود عملکرد بهتری داشته باشند، اما شما نگاه کنید تیمهای باشگاهی ما تا چه اندازه در اینگونه رقابتها حضور دارند. شاید یکی، دو تیم آن هم هر شش ماه یکبار یا بیشتر. البته آنچه گفته شد برای گذشته بود و امسال داستان کاملاً متفاوت است. در این دوره از لیگ ملتها نمیتوان به تیم ملی برای شروع کارش ایراد گرفت و باید به تیم ملی حق بدهیم، چراکه در شرایطی خاص و عملاً بدون هیچ بازی تدارکاتی راهی مسابقات شد و پرواضح بود که نتواند شروع پرقدرتی داشته باشد. هرچند شخصاً بر این باورم که نسبت به سالهای گذشته، شکل شروع بازی با برزیل به نظر من خیلی خوب بود؛ هم از نظر رفتاری، هم حسی و هم از نظر بازی که حتی میتوانستیم آن را ببریم، اما بنا به دلایلی که اشاره کردیم میزبان برنده بازی شد. برابر بلغارستان هم شرایط آنطور که میخواستیم نبود، ولی در مصاف با آرژانتین توانستیم با ارائه یک نمایش جذاب و کسب امتیاز، ناکامی در دو بازی نخست را جبران کنیم و فکر میکنم روز به روز بهتر خواهیم شد.
به لحاظ فنی، مشکل تیم ملی در مصاف با برزیل و بلغارستان در کدام بخش مشهودتر بود؟ دریافت، حمله، دفاع روی تور، سرویس یا مدیریت لحظات حساس مسابقه؟
بخشی از مسئله دریافت بود، اما شاید بیشترین چیزی که در دو بازی اول دیده شد، ضعف در حمله سرعتی و دفاع وسط بود، مخصوصاً در بازی دوم. مطمئناً آنالیز روی حمله سرعتی و پایپ بود که موفق نشدیم. در نهایت وقتی بازی به ۴ و ۲ انتقال پیدا کرد، توانستند بازیکنان ما را کنترل کنند. این اصل قضیه بود و هنوز هم پاشنهآشیل کار ماست. اما بازی کردن با توپهای آسان هم مسئله مهمی بود، مخصوصاً در بازی با بلغارستان میتوانستیم شرایط بهتری داشته باشیم. توپهای آسانی به زمین ما آمد، اما عدم هماهنگی باعث شد هر دو ست را از دست بدهیم. در بازی با بلغارستان با سرویس آنها را تحت فشار قرار دادیم، اما در نهایت آنها توانستند با توپهای هایبال، امتیازات خود را بگیرند و سرویسهای ما را کنترل کنند.
در کل، در دو بازی نخست که با شکست همراه بود، مشکل ایران بیشتر کیفیت فردی بازیکنان بود یا نظم و سیستم تیمی، خصوصاً که سرمربی تیم هم از شکل کار تیمی به شدت شاکی بود.
وقتی درباره دریافت صحبت میکنیم، باید این مسئله را هم مدنظر قرار دهیم که دریافتکنندهها باید مدت طولانی کنار هم باشند، اما ما فقط یک بازی داشتیم و بعضی از بازیکنان هم لژیونر بودند و چند جلسه بیشتر تمرین نکرده بودند. به همین دلیل هم بود که به وضوح دیدیم اوضاع بازی به بازی تغییر کرد و در بازی سوم شرایط دریافت و حمله هم بهتر شد. مطمئنم از اینجا به بعد هم بهتر خواهد شد و اتفاقات بهتری میافتد. اصلیترین قضیه هماهنگی خط دریافت ما بود که بازی به بازی بهتر شد و حمله سرعتی هم در بازی سوم کاملاً شرایط بهتری پیدا کرد.
البته یک مسئله دیگر هم وجود دارد، اینکه ما دومین تیم جوان این رقابتها هستیم، به طوری که یک رسانه لهستانی در واکنش به دیدار ایران و برزیل، پیروزی سلسائو را حاصل برتری تجربه بر تیم جوان و در حال بازسازی ایران دانسته بود. فکر میکنید واقعاً ما در دو بازی نخست هزینه جوانگرایی را دادیم؟
قطعاً همینطور است، اما وقتی درباره دومین تیم جوان لیگ صحبت میکنیم، باید توجه داشته باشیم تقریباً همه تیمها در هفته اول از بازیکنان جوان استفاده کردند. درست است که در فهرستشان بازیکنان با تجربه دارند، اما در این هفته به جوانها میدان دادند. حتی بلغارستان هم یکی از جوانترین تیمها بود، اما جوانگرایی تاوان دارد و فکر میکنم ما در یکی، دو بازی این تاوان را دادیم و ممکن است باز هم این اتفاق بیفتد. با نگاهی به بازیهای هفته نخست، اولین چیزی که به ذهن میرسد نوسان تیم ملی است. بعد از دو باخت تلخ، اما در مصاف با آرژانتین شاهد یک تغییر شگفتانگیز بودیم، نه صرفاً، چون بازی با برتری تیم ملی والیبال ایران به پایان رسید، بلکه به دلیل تحول در عملکرد تیم.
درباره بازی آرژانتین اگر بخواهیم صحبت کنیم، ست اول هم بسیار نزدیک بود، ۲۵ بر ۲۳. طبیعتاً قدرت تیم حریف هم تأثیر زیادی دارد. مثلاً بلغارستان نیکولوف را دارد، اما آرژانتین بعضی بازیکنان شاخص خود را نداشت. این تفاوتها وجود داشت و ما توانستیم از این نقیصه آرژانتین استفاده کنیم. شاید اگر آرژانتین با ترکیب کاملش بازی میکرد، شرایط کمی متفاوت میشد. همانطور که تیمهای مقابل از شرایط ما استفاده میکردند. ما هم در بازی با آرژانتین از شرایط آنها استفاده کردیم، ست اول را بردیم و در نهایت بازی را تحتکنترل گرفتیم. بحث نوسان نیست، بحث تفاوت بازیهاست. در دو بازی نخست تمرکزمان را در لحظات حساس از دست میدادیم. در ست دوم بازی با بلغارستان و ست چهارم بازی با برزیل دقیقاً به همین دلیل نتیجه را واگذار کردیم، اما مقابل آرژانتین تمرکزمان را از دست ندادیم. هر بازی با توجه به تیم روبهرو شرایط خاص خودش را دارد و شاید قضاوت کلی درباره تیم درست نباشد. باید هر بازی را جداگانه آنالیز کرد.
یعنی در دو بازی اول، چون در کنترل لحظههای حساس موفق نبودیم، باختیم؟
دقیقاً. خوب که نگاه کنید، میبینید مقابل برزیل هم سه ست نزدیک داشتیم، اما باختیم. درست برخلاف نتیجهای که مقابل آرژانتین رقم خورد.
پس یعنی بازی با آرژانتین نشان داد فاصله ما با تیمهای مطرح دنیا خیلی هم زیاد نیست.
دقیقاً همینطور است. همین الان داشتم بازی اسلوونی و کوبا را نگاه میکردم. کوبا شرایط سختی را تجربه میکند و پنج، شش بازیکنش را نیاورده، اما فقط کمی تمرکز خود را از دست داد. اگر ما هم در بازیهای سخت بتوانیم تا لحظه آخر تمرکزمان را حفظ کنیم، میتوانیم به نتایج بهتر امیدوار باشیم.
فکر میکنید این پیروزی از نظر روحی و روانی تأثیری روی تیم جوان ایران در ادامه مسیر خواهد داشت؟
صددرصد. این برد باید برای ما اتفاق میافتاد و در بهترین زمان ممکن به دست آمد. در غیر این صورت استرس ناشی از باخت، خودش باختهای بعدی را به همراه میآورد. اما الان فکر میکنم شرایط متفاوتی را تجربه خواهیم کرد. با وجود این باید منطقی به بازیها نگاه کنیم و صرفاً، چون یک تیم را بردیم انتظار نداشته باشیم تا پایان به هر حریفی که برخوردیم باید برنده میدان باشیم، چراکه هر بازی شرایط خاص خودش را دارد.
در هفته نخست کدام بازیکن فراتر از انتظار ظاهر شد؟
هنوز هیچکدام از بازیکنان به شکلی نبودند که بگوییم فراتر از انتظار ظاهر شدند، البته در بازی با آرژانتین حضرتپور انتظارات را برآورده کرد، اما هنوز بازیکنان زیادی هستند که باید تواناییهای واقعی خود را به نمایش بگذارند.
با توجه به نتایج کسب شده در برزیل، مهمترین چالش تیم ملی برای حفظ این روند چیست؟
قطعاً این چیزی نیست که من بتوانم درباره آن نظر بدهم. مربیانی که کنار تیم هستند بهتر از هر کسی شرایط را میشناسند، اما با شناختی که از کادر فنی دارم، مطمئنم شرایط لازم را ایجاد خواهند کرد و در ادامه، یک تیم متفاوت را شاهد خواهیم بود؛ هم از نظر روحی و روانی و هم از نظر فنی، چون بعد از یک بازی تدارکاتی چهار بازی هفته نخست، اوضاع بهتر شده و میتوان به آینده امیدوارتر بود.
