این روزها یک نفر پیدا شده که با وجود تمام ادعاها در مورد سربازی برای وطن و سر نترس داشتن برای جانفشانی در راه ایران میخواهد هر طور شده از خدمت مقدس سربازی فرار کند، حتی اگر انگ روانی بودن روی پیشانیاش بخورد!
علیرضا بیرانوند خود را سرباز وطن مینامد. شکی هم نیست که برای تیم ملی فوتبال زحمات زیادی کشیده، اما حاشیهسازیهای او برای نرفتن به خدمت سربازی (آن هم خدمتی که خوب میدانیم تفاوتی از زمین تا آسمان با خدمت سربازی دیگر پسران پاک و نجیب ایران اسلامی دارد) دیگر از حد گذشته است و به نظر میرسد عدهای هم هستند که میخواهند گلر تراکتور هر طور شده سرباز نشود.
در یک کلمه اگر سازمان نظام وظیفه و برخی مسئولان نمیخواهند بیرانوند سرباز شود، بهتر است رسماً اعلام کنند که او معاف است و دلیلش هم مهم نیست. بدون تردید نرفتن به خدمت سربازی یکی مثل بیرانوند هیچ خسارتی به نیروهای مسلح ایران وارد نمیکند و چه بسا سرباز شدن این پسر ریش و سبیلدار پرمدعا و بیعمل، ضرر و زیانش بیشتر از سرباز نشدنش باشد. بیرانوند میخواهد زمان بخرد و متأسفانه مسئولان هم این فرصت را در اختیار او میگذارند که هر طور میخواهد بتازاند.
آنچه در حال رقم خوردن است، نوعی توهین به سربازان جانبرکف ایران اسلامی است که امروز درگیر جنگ هستند. توهین به پسران و مردان غیوری که با افتخار لباس خدمت مقدس سربازی را بر تن دارند و در سختترین شرایط و خطرناکترین مکانها پای دفاع از خاک ایران اسلامی ایستادهاند. همچنین توهین به ورزشکارانی است که با تلاش زیاد و مدالآوری نام و پرچم مقدس ایران اسلامی را بلندآوازه میکنند، مانند ملیپوشان بسکتبال ایران و دیگر مدالآورانی که این روزها در میدان بازیهای آسیایی در حال رقابت با حریفان هستند. البته ظاهراً افتخارآفرینیهای این ورزشکاران به مذاق خیلیها خوش نمیآید. خیلیها که خود و رشته ورزشیشان را تافته جدا بافته فرض میکنند.
بیرانوند این روزها برای خرید زمان جهت تعویق یا نرفتن به خدمت سربازی با تمام توان سعی دارد خود را مصدوم یا روانی نشان دهد که در هر دو صورت، نه به درد سربازی رفتن، میخورد و نه به کار تیم ملی میآید.
برابر اخبار منتشر شده در رسانهها بیرانوند به دو دلیل درخواست تشکیل کمیسیون پزشکی برای معافیت یا تعویق خدمت سربازی را ارائه داده است. درخواست اول او تشکیل کمیسیون اعصاب و روان بابت خالکوبی روی دستش است که البته برابر قانون صرف داشتن تتو و خالکوبی، دلیلی برای معافیت محسوب نمیشود، اما اگر پزشکان تشخیص دهند که خالکوبی نشانهای از مشکلات اعصاب و روان است، امکان معافیت وجود دارد. دقت کردید؟ یعنی شخص باید مشکل اعصاب و روان داشته باشد. به تعبیر عامیانه دیوانه یا خل و چل باشد. چنانچه این مسئله از سوی کمیسیون پزشکی تأیید شود، به نظر میرسد عاقلانه نباشد امیر قلعهنویی و جواد نکونام حراست از دروازه تیم ملی و تراکتور را برعهده کسی با مشکلات روانی بگذارند.
مورد دومی که بیرانوند برای آن درخواست تشکیل کمیته پزشکی داده، آسیبدیدگی رباط دست است که چنانچه این مسئله هم تأیید شود هیچ مربی عاقلی حفاظت از دروازه تیمش را به دروازهبانی با رباط دست آسیبدیده واگذار نمیکند. نکته مهم اینکه اگر آسیبدیدگی او تأیید و از خدمت معاف شود، باید دنبال کارهای درمان برود و اگر در ترکیب تیمی حاضر شود، آنوقت است که خیلی چیزها و خیلی افراد زیر سؤال میروند.
مسئله سربازی بیرانوند این روزها از یک موضوع ساده فراتر رفته و حالا کل جامعه و بهخصوص خانوادههایی که فرزندانشان را به خدمت سربازی اعزام میکنند، منتظر تصمیمگیری درست مسئولان در این خصوص هستند. از طرفی ورزشکارانی هم که برخلاف فوتبالیستها برای کشور افتخارآفرینی و مدالآوری میکنند، منتظرند تا حداقل در این یک مورد تفاوت کارشان را با فوتبالیها ببینند.
