جوان آنلاین: گاردین روایت خود را با داستان شهروند آمریکایی به نام «مارگو» آغاز کرد و نوشت، هنگامی که او اوایل سال جاری (میلادی) برای انصراف از شهروندی آمریکایی خود اقدام کرد، نتوانست این کار را در انگلیس که اکنون ۳۰ سال است در آن اقامت دارد، انجام دهد. فهرست انتظار برای انصراف از شهروندی آمریکایی در کنسولگری لندن، بیش از ۱۴ ماه است. داستان مشابهی در سیدنی و اکثر شهرهای بزرگ کانادا وجود دارد. در بسیاری از شهرهای اروپایی لیست انتظار اتباع آمریکایی خواستار تغییر تابعیت خود اکنون ۶ ماهه است.
به گزارش ایرنا، بنابراین مارگو در صدد بر آمد در کنسولگری بلژیک لابی کند. در این مکان یکی از دیوارها با تصویری از بندر بوستون، جایی که او متولد شده بود، پوشیده شده بود. دیوار دیگر سه پرتره داشت: دونالد ترامپ، جی دی ونس (معاون ترامپ) و مارکو روبیو(وزیرخارجه آمریکا).
مارگو برای لحظهای، احساس کرد که در یک فساد گرفتار شده است: هر آنچه که در مورد ملتش دوست داشت؛ هر آنچه که از آن متنفر بود به ذهنش آمد. سپس وارد شد، سوگند یاد کرد که کاملا آگاه است چه تصمیمی گرفته، مجبور به این کار نشده است و به منظور فرار مالیاتی، از شهروندی خود صرف نظر نمی کند.
به نوشته گاردین، در دهه ۲۰۰۰، تعداد شهروندان آمریکایی که از تابعیت خود صرف نظر می کردند، سالانه صدها نفر بود؛ از سال ۲۰۱۴، این تعداد به هزاران نفر رسیده است. انتظار می رود امسال تعداد بیشتری اقدام کنند زیرا هزینههای دولت آمریکا، پس از یک مبارزه حقوقی طولانی مدت گروهی، از ۲۳۵۰ دلار به ۴۵۰ دلار کاهش یافته است.
گاردین نوشت، (صرف نظر از بحث هزینه) سوال این است که اصلا چرا باید فردی تابعیت خود را عوض کند؟ سالهاست که به شوخی گفته می شود آمریکایی ها در خارج از کشورشان وانمود می کنند که کانادایی هستند چرا که خجالت می کشند که بگویند به کشوری تعلق دارند که متکبر و یا حامی سیاست های تبعیض آمیز است. اما تحولات اخیر در آمریکا، فضای آن، اختلافات داخلی و سیاست خارجی آن موضوع متفاوتی است.
«مری» دیگر شهروند آمریکایی ۷۳ ساله، که در سال ۱۹۸۷ به کانادا مهاجرت کرد و در سال ۲۰۰۶ دو تابعیتی شد در ابتدای این تصمیم مهاجرتی خود قصد نداشت شهروندی خود را عوض کند.
او اکنون می گوید، نقطه عطف تصمیمش شب انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۶ بودکه ترامپ پیروز شد.
گاردین افزود: «جوزف» شهروند دیگر آمریکایی ۳۶ ساله که در نروژ زندگی می کند اکنون به صراحت می گوید: «نمی خواهد شهروند یک حکومت دیکتاتوری و خودکامه باشم: حس می کنم که بسیاری از مردم فکر می کنند که نظام آمریکا در دور بعدی انتخابات ریاست جمهوری آمریکا محک می خورد اما من فکر می کنم اشتباه می کنند. ما باید ببینیم اصلا دولت کنونی به دنبال واگذاری دموکراتیک انتخابات در انتخابات میان دوره ای نوامبر (آبان) امسال خواهد بود یا نه. من قویا تردید دارم که آنها قدرت را واگذار کنند.
الکساندر مارینو رئیس بزرگترین موسسه حقوقی ترک تابعیت در جهان، مودیز، در بحث مسائل داخلی، یکی از محرکهای اصلی انصراف از تابعیت را سیاستهای مالیاتی آمریکا دانست. ایالات متحده تنها کشور جهان، به جز اریتره، است که مالیات بر شهروندی وضع می کند.
گاردین افزود: «جوزف» با یک دوراهی روبروست: اگر شهروند آمریکا باقی بماند، شغلش در خطر قرار می گیرد. او از هر کاری که دولت آمریکا انجام میدهد، متنفر است. جوزف سابقه خدمت در ارتش آمریکا را دارد. او می گوید در افغانستان معتقد بود که «اگرچه ممکن است همیشه کار درست را انجام ندهیم، اما دستکم نیتهای درستی داشتیم.» او در مورد ایران یا گرینلند اینطور فکر نمی کنم.
به گزارش ایرنا، به جز سیاست های تجاوزکارانه ترامپ در قبال ایران و جنگ افروزی غیرعادلانه او، رئیس جمهوری آمریکا بارها بر لزوم کنترل گریلنند تاکید کرده و آن را برای امنیت ملی آمریکا حیاتی دانسته است؛ موضعی که با واکنش شدید مقامات گرینلند و دانمارک مواجه شده است.
مقامهای گرینلند بارها تاکید کردهاند که این سرزمین «برای فروش نیست» و هرگونه تصمیم درباره آینده آن تنها توسط مردم این منطقه گرفته خواهد شد.
