از هنگام جنگ رمضان و شهادت رهبری، گویی جامعه ایران در میانه تاریخ معاصر ایستاد و آن قدر حجم رخدادها شتابنده و متراکم شد که از آن به حجم تاریخ یاد میکنم در سپهر تازه سیاسی و اجتماعی امروز نکاتی را به اختصار یادآوری میشوم:
۱. شهادت و بعثت و همدلی جهانی: شهادت اساطیری رهبری انقلاب به همراه اعضای خانواده از همان لحظات آغازین و همپوشانی آن با رخداد شهادت دختران میناب، به تعبیر دکتر شریعتی حقیقتی بر گونه اساطیر شد. از همان آغاز در زمین غم و اندوه و اشک و حماسه مستقر شدیم. غم و اندوه شهادت عزیزان از رهبری تا دختران و پسران میناب و سرداران و سیاستمداران شهید و مردم عادی بر قلب ما سایه افکند، اما به موازات آن حماسه و قهرمانی و همدلی نیز آغاز شد؛ آنچه رهبری شهید از آن به بعثت یاد کرده بود؛ لذا ملت با درک درست این بزنگاه تاریخی و با مدد از اساطیر شاهنامهای و شور حسینی تمام به صحنه آمدند. شگفتانه دیگر ابعاد جهانی این همدلی بود که کلیت جبهه مقاومت از لبنان و یمن و عراق و آزادگان جهان را نیز به میدان فراخواند.
۲. همپوشانی خیابان و میدان: مردم، اقتدار نظامی و رهبری سه ضلع مثلث پایمردی و شجاعت ایرانیان شد. روزهای میدانداری مردم، مداحان، خوانندگان، اهالی هنر و رسانه در خیابان و شجاعت اساطیری رزمندگان ارتش و سپاه در میدان نبرد، که گویی تمامی قهرمانان تاریخ ایران کهن تاکنون را نیز به حضور فراخواند، در صحنه نبرد انقلاب سال ۱۳۵۷ و جنگ هشت ساله بازتولید شد. شعارهای آن دوران بازخوانی شد و جملات قصار «امریکا هیچ غلطی نمیتواند بکند»، «به امریکا بگو از ما عصبانی باش» و «ما ملت شهادتیم» تا «مثلی لا یبایع مثله» به کف میدان آمدند. خیابانها به ایرانیان هویتی تازه بخشیدند، شکافهای نسلی را درنوردیدند و در راستای دفاع از کیان وطن مقتدر و منسجم حماسه آفریدند.
۳. ولایت فقیه رکن رکین نظام: هرچند یکبار دیگر همچون رحلت امام در سال ۱۳۶۸، با شهادت رهبری نگرانی مردم و پرسش «چه خواهد شد» بر جامعه سایه افکند، اما این دلواپسی دیری نپایید. به طرفه العینی هدایت جامعه توسط مردم، سردمداران عرصه نبرد و استمرار حرکت قوای سهگانه در اداره جامعه تداوم یافت و با انتخاب مجدد رهبری سوم، بار دیگر نظاممندی جمهوری اسلامی ایران و عدم اتکا به اشخاص و نقطه ثقل ولایت فقیه همچون نختسبیح، جامعه را به جلو حرکت داد.
۴. گوهر تنگه هرمز: هرچه تنگه هرمز همواره جزو مواضع کاربردی ایران از دوران کهن (هخامنشیان و غیره) بوده و هست، اما استفاده راهبردی و بههنگام از این آبراه گوهرین، دستاورد جنگ اخیر بود که با تأکید رهبری بر جنگ منطقهای به یادآورد که این موقعیت راهبردی بازشناسی و در راستای منافع ملی بازتعریف شود. شگفتانههای این جنگ و واکاوی حلقات آن، از ابطال مکر دشمن در تفرقه قومی و ملی تا لورفتگی حیرتانگیز وطنفروشان، ماجرای طبس ۲ و مذاکرات نمایشی دشمن در اسلامآباد و شهدای گوناگون، مجال و مقال دیگری میطلبد. هرچند با تهدید محاصره دریایی در صورت تداوم لفاظیهای دشمن نیز شگفتانههای دیگری خلق خواهد شد. شجاعمردان نیروی دریایی با الهام از روح شهید تنگسیری و شهدای دنا و نقطهزنیهای دلاوران هوا و فضا، قرارگاه خاتم و سپاه قدس در منطقه ما را به سپهر جدیدی از تاریخ وارد خواهند کرد. البته اصحاب مذاکره موظف هستند با دقت و تیزبینی و پرهیز از وادادگی، دستاوردهای میدان و خیابان را در میز مذاکره تثبیت نمایند، از جمله وضعیت حقوقی تنگه هرمز. جملهای منتسب به کسینجر در پایانه عمر است که گفته: «امپراتوری پارس از جا برمیخیزد». از خاکستر این جنگ، ققنوس ایران از خاک برخاسته بر دهان دریوزگان اپستین، ترامپ و نتانیاهو خواهد زد و در پساجنگ، شکوه و عظمت دیرین خود را مجدداً به رخ جهانیان خواهد کشید.
