یک دهه شعارهای اقتصادیِ سالانه امام شهید انقلاب همچون نقشه راهی برای عبور از تحریم و رسیدن به خودکفایی بود. اما امسال، نخستین پیام نوروزی حضرت آیتالله سید مجتبی حسینی خامنهای، نه فقط ادامه دهنده آن مسیر، بلکه تعریف کننده «هندسه نوینی» از قدرت است؛ جایی که «اقتصاد مقاومتی» بدون حصار «وحدت ملی» و «امنیت ملی» نه ممکن که بیمعناست.
وقتی از یک دهه پیاپی، شعارهای کلان کشور در محور «اقتصاد مقاومتی، تولید، اشتغال و مهار تورم» تعریف میشود، ذهن جامعه به این باور میرسد که «کلید قفل مشکلات، پشت درهای اقتصاد است». اما پیام نوروزی امسال، یک تغییر پارادایم هوشمندانه را روایت میکند؛ تغییری که در آن، اقتصاد از «هدف نهایی» به «ارکان یک قلعه سهضلعی» بدل میشود.
حضرت آیتالله سید مجتبی حسینی خامنهای با انتخاب شعار «اقتصاد مقاومتی در سایه وحدت ملی و امنیت ملی»، دو مؤلفهای را پیشکش این عرصه میدانند که پیش از این، کمتر در انتهای شعارهای سال، چنین صریح به عنوان پیشنیاز دیده شده بود. این تغییر، حاصل خوانش دقیق ایشان از تجربهای است که ملت ایران در سال ۱۴۰۴ با سه جنگ تمامعیار نظامی، امنیتی و ترور رهبری پشت سر گذاشت.
نکته ظریف، اما عمیق اینجاست که ایشان در مقام تبیین این شعار، صرفاً به یک جمله اکتفا نمیکنند. ایشان از تجربهای ملموس میگویند: همسفر شدن با مردم در تاکسیهای تهران. این روایت ساده، یک پیچیدگی بزرگ را آشکار میکند؛ اینکه الگوی حل مسائل اقتصادی دیگر «از بالا به پایین» صرف نیست. رهبر جدید انقلاب با این تصویر، نشان میدهد که درمان ریشهای مشکلات معیشتی، بدون حضور در متن زندگی مردم و بدون تشخیص میدانی «ضعفهای مدیریتی»، نسخهای ناقص خواهد بود.
اما وجه تمایز اصلی این شعار نسبت به دهه گذشته، تلقی از «امنیت» به مثابه «سقف و دیوار» اقتصاد است. در شرایطی که دشمن جنگ ترکیبی را با هدف فروپاشی روانی و اختلاف افکنی طراحی کرده، پرداختن صرف به شاخصهای اقتصادی بدون تأکید بر «وحدت» و «امنیت»، مانند کاشتن باغی در مسیر سیل است. امنیت ملی در اینجا نه به عنوان یک امر انتظامی، که به عنوان «بستر حیاتی تولید ثروت» تعریف میشود.
این شعار، نه یک عقبگرد از اقتصاد که تعریف دقیق «اقتصاد مقاومتی» در سطحی بالاتر است. در سالهای گذشته، رهبر شهید انقلاب بر «مقاوم سازی» ساختارها تأکید داشتند. امسال، تأکید بر این است که «مقاومت» بدون پشتوانه انسجام ملی و نگاه امنیت محور، شکننده است. دادههای عینی میدان نیز گواه این مدعاست؛ تجربه جنگ خرداد، کودتای دی و شهادت رهبری نشان داد که هرگاه وحدت ملی به مثابه یک سپر عمل کرده، ضربات دشمن در هم شکسته و حتی فرصتهای اقتصادی جدیدی خلق شده است.
نکته حائز اهمیت دیگر، اشاره صریح به «نسخه علاجی کارشناسی شده و جامع الاطراف» است که قرار است با همکاری همه آحاد ملت به اجرا درآید. این یعنی شعار امسال، یک ایده آرمانی صرف نیست؛ بلکه مقدمه یک نقشه عملیاتی است که در آن، «همه مردم» به عنوان سهامداران اصلی امنیت، در اجرای سیاستهای اقتصادی نیز سهیم میشوند. این نگاه، اقتصاد را از حیطه جدالهای مدیریتی فراتر برده و به یک «مسئله ملی» با پشتوانه مردمی تبدیل میکند.
حضرت آیتالله خامنهای با این شعار، عملاً به دشمنان فهماندند که بازی در زمین اقتصاد، بدون در اختیار داشتن دو گنج «وحدت» و «امنیت»، بازی باختهای است. جایی که مردم در میادین و محلات، «خط دفاعی گسترده» تشکیل میدهند، دیگر نمیتوان انتظار داشت تحریم یا تهدید اقتصادی، آنها را از پای درآورد. شعار امسال، تداوم راه پدر است، اما با لحنی که ثبات و اقتدار نظام را در عین دغدغه مندی نسبت به معیشت، به نمایش میگذارد. امنیت، زیرساختِ عدالت و وحدت، ضامنِ پیشرفت است. این نسخهای است که از دل میدان و مسجد و کارخانه برآمده و ایرانِ قوی، امروز بیش از هر زمان دیگری به آن محتاج است.
