جوان آنلاین: مراسم یادبود «جواد گنجی» در خانه سینما با ادعاهای جنجالی و آمارهای تأییدنشده شهاب حسینی به حاشیه رفت. در حالی که افکار عمومی انتظار عقلانیت از چهرههای شاخص را دارند، همصدایی با روایتهای «کشتهسازی» رسانههای معاند، این پرسش را پررنگ کرده است: چرا برخی سلبریتیها در برابر ترور و مداخله بیگانه سکوت میکنند، اما هیزمبیار آتش شایعات میشوند؟
به گزارش خبرگزاری دانشجو، دوشنبه شب، انجمن صنفی برنامهریزان و دستیاران کارگردان با همکاری خانه سینما، میزبان هنرمندانی بود که برای بزرگداشت «جواد گنجی»، فیلمساز و دستیار کارگردان فقید، گرد هم آمده بودند، اما این مراسم که بنا بود محفلی برای وفاق و گرامیداشت باشد، با اظهارات برخی چهرهها به حاشیه رانده شد. در حالی که همایون اسعدیان، مدیرعامل خانه سینما، بر لزوم ریشهیابی مداخلات خارجی و پیگیری حقوقی وضعیت بازداشتیها تأکید داشت، سخنان شهاب حسینی لایهای جدید از چالشها را پیش روی افکار عمومی گشود.
بیشترین حجم حواشی در فضای مجازی، معطوف به بخشی از سخنان شهاب حسینی بود که با ادعای کشته شدن «دهها هزار نفر» در حوادث اخیر، عملاً به روایتهای تأییدنشده رسانههای خارجنشین دامن زد. این در حالی است که چنین آمارهای اغراقآمیزی، پیش از این تنها در اتاقجنگهای رسانهای معاند برای «کشتهسازی» و داغ نگه داشتن تنور آشوب استفاده میشد. بازتاب سریع این سخنان در رسانههایی که علناً مداخله نظامی علیه ایران را تجویز میکنند، این پرسش را پررنگ کرد که سهم یک هنرمند در صیانت از حقیقت و آرامش روانی جامعه کجاست؟
در کنار این پرسش، اما وقتی صحبتهای شهاب حسینی را با جزئیات بیشتری از نظر میگذرانیم در بخشهای متفاوت آن میتوان پرسشهای صریحی نسبت به چنین اظهاراتی مطرح کرد:
آقای حسینی! شما مدعی هستید سیاستمداران مخاطب سینما نیستند، اما آیا به این اندیشیدهاید که خود سینما و شبکه نمایش خانگی، امروز به یکی از بزرگترین مراجع ترویج خشونت عریان و ناهنجاری در جامعه تبدیل شده است؟ چگونه میتوان از افزایش خشونت در خیابان نالید، اما در آثاری نقشآفرینی کرد که خشونت را تئوریزه میکنند؟ چرا وقتی پای نقد آثار خشونتآمیز همصنفان شما در میان است، سکوت پیشه میکنید و حتی از آنها حمایت صنفی به عمل میآورید؟
از خردادماه تاکنون، کشور درگیر چندین بحران ملی و امنیتی بوده است؛ از جمله جنگهای نیابتی و حملاتی که امنیت ملی را نشانه رفتند. چرا در آن ایام، صدایی از هنرمندان متعهدی، چون شما در محکومیت دشمن شنیده نشد؟ آیا مسئولیت اجتماعی شما فقط در قبال بازداشتیهای صنف خودتان است؟ چرا زوایای مظلومانه زندگی پرستاران، نیروهای حافظ امنیت و مردم بیگناهی که قربانی آتشافروزی بیگانگان شدند، در قاب نگاه شما جایی ندارد؟
ادعای «دهها هزار کشته»، دقیقاً کپیبرداری از اتاقفکرهای رسانهای است که علناً تجویز کشتار و مداخله نظامی در ایران را میکنند. جناب حسینی! به عنوان یک چهره شناختهشده، آیا مسئولیتی در قبال تنویر افکار عمومی ندارید؟ دامن زدن به این آمار دروغین، چیزی جز پا گذاشتن روی خونهای ریخته شده و اعتباربخشی به دشمنان وطن نیست. آیا این «کاسبی با خون» برای جلب رضایت رسانههای بیگانه نیست؟
به نظر میرسد زمان آن رسیده که سلبریتیها از نگاه محدود صنفی خارج شوند و به «منافع حداکثری ملت» بیندیشند. بیتفاوتی نسبت به تهدیدات روزانه علیه مرزها و ایجاد دوقطبیهای کاذب، در نهایت دامنگیر خود صنف هنرمندان نیز خواهد شد. از دست دادن عزیزانی، چون جواد گنجی داغ بزرگی است، اما بزرگتر از آن، جهل یا خیانتی است که پرچم وطن را نشانه رفته و برخی هنرمندان با سکوت یا گفتار نسنجیده خود، آتشبیار این معرکه شدهاند.
