جوان آنلاین: محمد بخشایش، تهیهکننده برنامه «ضیافت نور» از رادیو گفتوگو، مهمترین چالش تولید یک برنامه افطار را «درست شنیدن حال مخاطب» در لحظات پیش از اذان میداند؛ لحظاتی که به گفته او نیازمند تعادلی ظریف میان عمق مفاهیم قرآنی و بیان ملموس و اجتماعی است. او تأکید میکند این برنامه با رویکردی مسئلهمحور تلاش کرده آموزههای قرآن و نهجالبلاغه را از سطح مباحث نظری به متن زندگی روزمره مخاطبان بیاورد.
محمد بخشایش، تهیهکننده برنامه ضیافت نور افطار رادیو گفتوگو در مصاحبه با «جوان» در پاسخ به این سؤال که مهمترین چالشها و نکات کلیدی در تولید این برنامهها چه بوده است، گفت: به نظر من مهمترین چالش در تولید برنامه افطار، «درست شنیدن حال مخاطب» است. لحظات پیش از اذان، زمانی است که شنونده در یک وضعیت روحی خاص قرار دارد؛ نه صرفاً آماده دریافت محتوای آموزشی است و نه به دنبال فضای احساسی. ما باید این تعادل ظریف را پیدا میکردیم.
وی ادامه داد: در طراحی برنامه تلاش کردیم به جای ارائه صرف مباحث نظری، به سراغ تبیین مفاهیم قرآنی و آموزههای نهجالبلاغه برویم، با این نگاه که این مفاهیم چگونه میتوانند در زندگی واقعی امروز کاربرد داشته باشند. چالش اصلی، ترجمه این مفاهیم به زبان ملموس و اجتماعی بود؛ زبانی که هم اصالت علمی داشته باشد و هم برای مخاطب عمومی قابل درک باشد. نکته کلیدی دیگر، انتخاب موضوعاتی بود که با سبک زندگی رمضانی ارتباط مستقیم داشته باشند و بتوانند ذهن مخاطب را از سطح شنیدن به سطح اندیشیدن و تصمیم گرفتن منتقل کنند.
بخشایش درباره اینکه چگونه تیم خود را برای اجرای موفق برنامهها هماهنگ کردهاید و معیارتان برای انتخاب گوینده چه بود، بیان کرد:در این برنامه، ما بر «همفکری پیش از اجرا» تأکید داشتیم. پیش از آغاز ماه رمضان، چارچوب محتوایی برنامه مشخص شد و درباره رویکرد طرح مفاهیم قرآنی و پاسخ به پرسشهای دینی مخاطبان به جمعبندی رسیدیم. این باعث شد هر بخش از برنامه هدفمند و در امتداد یک مسیر مشخص حرکت کند.
وی افزود: حضور کارشناسان برجسته مذهبی در برنامه نیازمند هماهنگی دقیق محتوایی بود. ما سعی کردیم گفتوگوها از حالت کلیگویی خارج شود و به مسائل کاربردی و مورد نیاز جامعه بپردازد. در انتخاب گوینده، بیش از هر چیز به باورمندی توجه کردیم. صدای گوینده باید حس اطمینان و آرامش منتقل کند و در عین حال توانایی مدیریت بحثهای عمیق دینی را داشته باشد. برای ما مهم بود که گوینده صرفاً اجراکننده نباشد، بلکه درک درستی از محتوای برنامه داشته باشد و بتواند فضای فکری گفتوگو را هدایت کند.
این تهیهکننده درباره اینکه چه بخش یا ویژگی خاصی از برنامه را برجستهترین نقطه قوت آن میدانید و چرا، تأکید کرد:من فکر میکنم نقطه قوت اصلی برنامه، رویکرد مسئلهمحور آن است. ما تلاش کردیم مفاهیم قرآنی و آموزههای نهجالبلاغه را در نسبت با مسائل عینی زندگی فردی و اجتماعی بررسی کنیم؛ از اخلاق فردی گرفته تا مسئولیتپذیری اجتماعی. برنامه سعی دارد نشان دهد که معارف دینی محدود به فضای آیینی نیستند، بلکه میتوانند به تصمیمها، رفتارها و حتی نوع مواجهه ما با چالشهای روزمره جهت بدهند. اگر این حس در مخاطب ایجاد شود که آموزههای قرآنی پاسخی زنده و کاربردی برای زندگی امروز او دارند، به گمان من برنامه به مأموریت خود عمل کرده است.
