بازی استقلال و شمسآذر، یک افتضاح و یک برگ سیاه در کارنامه فدراسیون فوتبال و سازمان لیگی است که دو تیم اول پایتختش حتی از داشتن یک زمین چمن معمولی هم بینصیب هستند.
حتی پای تلویزیون هم میشد متوجه شد که چمن ورزشگاه شهرقدس چه وضعیت فاجعهباری دارد، چه برسد به اینکه بخواهی آن را از نزدیک ببینی. مشاهدات خبرنگاران حاضر در ورزشگاه هم این مسئله را تأیید میکند. حرفهایی که بعد از بازی از زبان سرمربیان دو تیم، بهخصوص سرمربی شمسآذر هم شنیده شد: «در شأن و شخصیت فوتبال ایران نیست که در چنین زمینهایی بازی کنیم. تا ظهر بازی نمیدانستیم که ساعت چند بازی داریم. زمین هم چنین شرایطی داشت. در لیگ برتر بازی میکنیم و وقتی سر زمین رسیدیم، دیدیم که دستگاه چمنزنی داخل زمین است. تعجب کردم. این ورزشگاه اصلاً شرایط برگزاری بازی ندارد، همان زمانی که بازیکن ما اخطار گرفت، سر خورد. شما ببینید چند بازیکن ما و استقلال در بازی سر خوردند. باید فکری کنیم. حتی اگر شده یک روز دیرتر بازی میکردیم، ولی در ورزشگاه پاس به میدان میرفتیم. اگر این بازی در قزوین انجام میشد و استادیوم ما چنین شرایطی داشت با ما چطور برخورد میکردند؟ یک هفته پدر ما را درمیآوردند.»
رسیدهایم به هفته ۱۹ لیگ برتر، لیگی که فصل قبل هم زمین درست و حسابی نداشت و حالا یک فصل دیگر را هم بدون زمین در حال به پایان بردن است. لیگی که سرتاپای آن دلال بازی است و حیف و میل بیتالمال و پول مردم بدون اینکه کوچکترین آوردهای برای ورزش ایران داشته باشد. اینکه وحید رضایی بعد از شکست تیمش اینگونه حرف بزند را اینبار باید گذاشت به پای بیمسئولیتی و فقدان مدیریت در فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ، نه حرفهایی از سر درد باختن به استقلال که همه دیدم شمسآذر اگر بدشانس نبود حداقل با یک امتیاز میدان را ترک میکرد.
۱۹ هفته از لیگ میگذرد. این ۱۹ هفته را بگذارید کنار ۳۰ هفته فصل قبل و چندین و چند هفته فصل پیشتر آن تا متوجه شوید وقتی از بیمسئولیتی و فقدان مدیریت در فوتبال کشور حرف میزنیم، دقیقاً چه میگوییم. تا متوجه شوید وقتی میگوییم فوتبال به تنهایی در حال نابود کردن تمام زحمات رشتههای دیگر برای اعتلای نام ایران است از چه حرف میزنیم. جای تأسف است که امروز هواداران تیمهای نماینده ایران در باشگاههای آسیا خوشحال باشند از اینکه تیمهایشان از سر اجبار در ورزشگاه خوب و روی چمن مناسب خارج از کشور بازی میکنند که اگر مجبور به میزبانی در ایران بودند، آنوقت یک افتضاح بینالمللی رقم میخورد. آقایان نشسته در فدراسیون و سازمان لیگ کلاهتان را بیندازید بالاتر!
این ثمره مدیریت شما بر فوتبال ایران است. فوتبالی که حتی از داشتن یک زمین مناسب بیبهره است، اما تا دلتان بخواهد ادعا دارد. تا دلتان بخواهد بیتالمال را هدر را میدهد و جز حرف مفت چیزی برای گفتن ندارد. بازی استقلال و شمسآذر یک افتضاح بود و البته آخرین برگ افتضاحات مدیران فوتبال هم نخواهد بود، چون اصولاً قرار نیست اتفاقی رخ دهد. قرار نیست کار زیربنایی انجام شود که اگر قرار بر این بود، طی این همه مدت انجام میشد. فعلاً تمام نگاهها به آمادهسازی ورزشگاه آزادی است تا باز هم به تنهایی جور فوتبال کشور را بکشد و تا مرز نابودی کامل پیش برود، چراکه با افتتاح ورزشگاه آزادی تمامی ورزشگاههای دیگر به امان خدا رها خواهند شد، چون فوتبال، نه مدیریت درستی دارد و نه برنامهریزی و آیندهنگری برای زیرساختها.
