جوان آنلاین: آنچه مسلم است اينكه امروز دشمن هرگز نميتواند با برخي اقدامات جنايتكارانه به نتيجه برسد، زيرا ملت ايران هيچ ترسي از اينگونه تحركات ندارد. شرايط مانند گذشته نيست؛ ملت منفعل نيست و دستش پر است.
عباس سليمينمين، كارشناس و تحليلگر سياسي در گفتوگو با فارس با اشاره به وقايع و حوادث مردادماه۱۳۳۲ و شباهت آن با اغتشاشات اخير اظهار داشت: ميان تحركات اخير دشمن صهيوني عليه ايران، قطعاً شباهتهايي با كودتاي ۲۸مرداد وجود دارد تا جايي كه اين تصور براي انسان بهوجود ميآيد كه اين ذهنيت واهي در ميان دشمنان ايران شكل گرفته است كه ميتوانند با ايجاد رعب و وحشت، ملت ايران را منزوي کنند يا به حاشيه برانند، به اين معنا كه مردم را وادار كنند از مسائل جامعه خود فاصله بگيرند. اين روش در نهضت ملي شدن صنعت نفت نيز بهكار گرفته شد؛ با توهين به مقدسات ملت. اين تحليلگر سياسي با طرح اين سؤال كه آيا چنين رويكردي امروز ميتواند به نتيجه برسد، تصريح كرد: اين خيال باطل دشمن است. امروز دشمن به هيچوجه قادر نيست ملت ايران را منفعل كند. در آن مقطع تاريخي، ملت ايران نه ارتش داشت و نه توانمندي سياسي، چراكه همه اين ظرفيتها در معرض تهاجم استبداد رضاخاني قرار گرفته بود، از اين رو ملت به شدت آسيبپذير شده بود. افزون بر اين، خود انگليسيها به دليل قحطي بزرگ، ملت را بسيار نحيف و ضعيف كرده بودند كه اين موضوع خود بحث تاريخي مفصلي را ميطلبد. دشمن هرگز نميتواند با برخي اعمال جنايتكارانه به نتيجه برسد.
سليمينمين ادامه داد: آنچه مسلم است اينكه امروز دشمن هرگز نميتواند با برخي اقدامات جنايتكارانه به نتيجه برسد، زيرا ملت ايران هيچ ترسي از اينگونه تحركات ندارد. شرايط مانند گذشته نيست؛ ملت منفعل نيست و دستش پر است. هم از نظر سياسي، پس از پيروزي انقلاب اسلامي رشد قابل توجهي در ايران شكل گرفته، هم در حوزه نظامي گامهاي بلندي برداشته شده و هم در عرصه توسعه سياسي پيشرفتهاي بسيار مهمي حاصل شده است. وي افزود: اين تصور كه با فرستادن چند جاني به خيابانها، پاره كردن شكم افراد يا هدف قرار دادن مردم با گلوله، وحشت بر ملت ايران حاكم شود، هرگز محقق نخواهد شد چراكه ملت ايران در طول چند دهه گذشته، انواع و اقسام رذالتها را از سوي دشمن تجربه كرده است. اين كارشناس سياسي گفت: دشمن در دوران جنگ تحميلي، پيشرفتهترين سلاحها را در اختيار عراق قرار داد، زيرا عراق در مسير خواستههاي آنان حركت ميكرد. با تشويق دشمن و صهيونيستها، اين سلاحها داده شد و عراق با استفاده از آنها هر روز به ايران حمله ميكرد و انواع ظلمها را عليه ملت ايران روا ميداشت. ملت ايران همه اينها را پشت سر گذاشت، حتي جنايات متعددي از جمله استفاده از سلاحهاي شيميايي كه واقعاً ميتوانست يك ملت را زمينگير كند، اما ملت ايران زمينگير نشد، چراكه برايش روشن بود هدفي در پيش دارد.
وي ادامه داد: امريكا و صهيونيستها نه تنها در ايران، بلكه حتي در كشورهاي پيراموني ما نيز قادر به دنبال كردن كودتا نيستند. اين تحليلگر سياسي اظهار داشت: اگر بحث كودتا را منتفي بدانيم و فرض كنيم چنين امري در ذهن دشمن نبوده است، اين پرسش مطرح ميشود كه هدف چه بوده است؟ دشمن اولاً فراخوانهاي خود را در شب اعلام ميكند، اگر كسي بخواهد قدرت خود را به رخ بكشد، طبيعتاً بايد در روز فراخوان بدهد تا ديده شود، بنابراين بحث نمايش قدرت مطرح نيست. نكته دوم اين است كه اگر دشمن ميخواست جامعه ايران را با خود همراه كند، بايد بهگونهاي عمل ميكرد كه براي ملت ايران جاذبه داشته باشد، نه ايجاد وحشت. انقلاب اسلامي زماني توانست پيروز شود كه بهتدريج ملت ايران را قانع كرد بهترين راه و الگو براي تأمين شأنيت ملت، همين انقلاب است، حتي در برخورد با دشمن نيز رفتارهاي سازندهاي داشت، به اين معنا كه حتي با نيروهايي كه در خدمت پهلويها بودند، برخوردهاي تند و خشن صورت نگرفت و نوعي وقار به نمايش گذاشته شد كه به مرور براي جامعه كشش ايجاد كرد و به همين دليل ارتش دچار تجزيه شد. بدنه ارتش وقتي ديد انقلاب اسلامي ميتواند براي آنها شأنيت به همراه داشته باشد، از هم گسست و ساير بخشها نيز همين مسير را طي كردند، حتي با امريكاييها نيز برخورد تندي در داخل ايران صورت نگرفت و تنها گروههايي مانند منافقين و فدايي خلق كه اقدامات مسلحانه و تروريستي انجام ميدادند، به هيچ وجه از سوي انقلاب اسلامي پذيرفته نشدند.
وي افزود: بايد در اين مسئله تأمل كرد كه دشمن چرا اولاً فراخوان شبانه ميدهد تا جمعيتش ديده نشود و ثانياً بتواند مرتكب جنايتهايي شود كه كمتر به چشم بيايد، يعني تلاش كند سلاح گرم يا سرد به ميدان بياورد. اين سطح از خشونت محل تأمل جدي است. اين پرسش بايد مورد توجه جوانان قرار گيرد كه چرا دشمن مسير حركتهاي اعتراضي بازاريان را ادامه نداد و برعكس، به خشونت متوسل شد. اين به آن معناست كه نظام سياسي ما قادر به مديريت اعتراضات است و همين امر دشمن را به شدت ميترساند. خشونت نشان ميدهد هدف كودتا نيست، بلكه جلوگيري از توسعه سياسي در ايران است. اينكه دشمن به جاي اعتراضهاي صنفي و بازاري، به الگوي چاقوكشها و قاتلان حرفهاي متوسل شده، به اين دليل است كه نميخواسته اجازه دهد يك گام ارزشمند در مسير توسعه سياسي برداشته شود. از اين جهت، اين احتمال قويتر از فرض كودتاست كه دشمن تصور كند بتواند كودتا انجام دهد. اين موضوع به نظر من بسيار حائز اهميت است و بايد روي آن فكر و سرمايهگذاري شود. اگر اين احتمال دقيقتر باشد، ما بايد برخلاف اراده دشمن، هرچه سريعتر سازوكار اعتراض قانوني را مشخص و روند آن را تبيين كنيم، بنابراين اگر اين احتمال را قويتر بدانيم، بايد هر چه سريعتر روند اعتراضات مردمي را ساماندهي كنيم.
در غير اين صورت، احساسات جواناني كه تجربه سياسي ندارند، در سنين ۱۷ و ۱۸سالگي قرار دارند و هنوز فرصت كسب تجربه نداشتهاند، اما شور جواني دارند و ميخواهند نسبت به مسائل جامعه فعال باشند و نظر بدهند، به ابزاري در اختيار دشمن تبديل ميشود. اگر اين بستر فراهم نشود، در واقع براي دشمن فرصت ايجاد كردهايم تا اين جوانان را سپر بلاي اهداف شوم خود قرار دهد.
