حداقل کاری که بخشهای حاکمیتی و دولتی باید انجام بدهند این است که هنرمندان شجاعی را که در این روزها جانانه از مردم و کشور دفاع کردند، در اولویت کارهای شان قرار دهند جوان آنلاین: واکنش انقلابی و بدون لکنت چهرههای فرهنگی و فرهیختگان حوزه کتاب و نشر و شاعران و ادیبان به اقدامات وحشیانه و داعشگونه اغتشاشگران- که با سوزاندن و به شهادت رساندن مردم و مدافعان امنیت همراه بود- همانند بزنگاههای گذشته و فتنههایی که در کشورمان رخ داده، تحسینبرانگیز و قابل احترام است. این در حالی است که بسیاری از سلبریتیها و انسان رسانههایی که برای هر خبر راست و دروغی بلافاصله خودشان را مدعی دفاع از حقوق مردم نشان میدهند، طی روزهای اخیر یا در حال انتشار محتواهایی بودند که در حکم تشویق و ترغیب به اغتشاش قلمداد میشود یا در مقابل قرآنسوزی و سر بریدن مردم و مدافعان امنیت مهر سکوت و بیطرفی بر لب زدند! این افراد که همواره از مواهب سرشار دولتی و امکانات گسترده حاکمیتی بهرهمند بوده و هستند، با سکوتشان نشان دادند که منافع شخصی و احتمالاً تابعیت مضاعفشان از همه چیز برایشان مهمتر است؛ افرادی که شعارهای دروغین آنها در این اغتشاشات بیشتر از قبل مشخص شد. سؤال اصلی این است که چرا امکانات دولتی و بیتالمال باید خرج پروار شدن افرادی شود که نه تنها سودی برای کشور ندارند، بلکه در برخی مواقع با دشمنان و اغتشاشگران همصدا هم میشوند؟!
در روزهای اخیر اهالی هنر با انتشار بیانیه، پستهای مجازی و سرودن شعر به وقایع و حوادث اخیر واکنش نشان دادند و اغتشاشات سودجویان و دشمنان را محکوم کردند. شعرا، ادیبان و نویسندگان مثل فتنههای قبلی در حکم جلودار و پیشانی عرصه فرهنگ و هنر، چه در فضای مجازی با انتشار متن و عکس و چه با سرودن و نوشتن آثار جدید و موضوعی در فضای حقیقی هستند. در واقع اینها سربازانی هستند که میدان و عرصه نبرد آنها فضای مجازی و رسانهای است و همانگونه که نیروهای نظامی هر کشوری برای روز تعیین سرنوشت کشور تجهیز و تأمین میشوند، آنها هم همه هنر و داشتههای خود را به میدان مبارزه با دشمنان و مزدوران میآورند.
چشم جهانی نگران من و توست
هر کدام از این افراد به صورت جداگانه یا دستهجمعی هر آنچه را که در راستای اهداف کشور و ناامید کردن دشمنان میتوان تفسیر کرد، عرضه میکنند؛ مثل بیانیهای که هنرمندان شاخههای مختلف هنری در واکنش به وقایع حوادث اخیر منتشر و با امضای آن، اغتشاشات سودجویان و دشمنان را محکوم کردند.
در متن این بیانیه که با تک مصرع «حالیا چشم جهانی نگران من و توست» آغاز میشود، نوشتهاند: «حوادث اخیر کشور، تلخ و تأملبرانگیز است؛ به ویژه در نگاه هنرمندان که زبان گویای مردماند. این روزها شاهد به انحراف کشاندن اعتراض بر حق مردم، نسبت به نابسامانیهای اقتصادی بودیم. برافروختن شعلههای خشونت و آشوب، هتک حرمت قرآن و مقدسات و تخریب اموال و اماکن عمومی، از جمله پیامدهای دردناک و عمیق این انحراف آشکار بوده است.
ما هنرمندان ایرانزمین ضمن تأکید بر ضرورت پیگیری مطالبات مردم، اهمیت یکپارچگی ملی، خِردورزی و گفتوگوهای سازنده را برای حفظ و اعتلای ایران عزیز، یادآور میشویم و تا سامانیافتن این شرایط در میدان خواهیم بود. بیشک، مردم طبق تجربه تاریخی خود اعتنا و اعتمادی به مداخله و ماجراجویی خارجی نخواهند داشت و ایران را دلسوزان حقیقی ایران خواهند ساخت.»
نقطه مقابل اقدامات وطنپرستانه این فرهیختگان، سکوت سلبریتیها و افراد مشهوری است که طی روزهای گذشته عبارت «اعتراض حق مردم است» را به اشکال و شیوههای مختلف منتشر کردند، اما قرآنسوزی، آتش زدن مساجد، امامزادهها و حسینیهها و کشتن مردم و نیروهای امنیتی و انتظامی را هرگز محکوم نکردند. این سکوت و عدم همراهی با جامعه و مردم به هر دلیلی که باشد به معنای همراهی با دشمن و اغتشاشگران است، چه اینکه دشمنان از همان ابتدا به صراحت اعلام کردند مزدورانی را در داخل کشور مسلح کردهاند تا به امنیت و جان و مال مردم شلیک کنند.
بی طرفی وسط معرکه!
همه دلسوزان نسبت به اعتراض واکنش داشتند و آن را حق مردم میدانستند، اما در روزهای گذشته بسیاری از سلبریتیها که مدام تلاش میکردند خود را همراه مردم نشان بدهند، در مقابل اقدامات داعشگونه اغتشاشگران خودشان را بیطرف خواندند! در کنار مردم بودن، انتشار یک استوری و پست انتقادی نسبت به مسئولان نیست. در کنار مردم بودن زمانی است که بیتوجه به فالوورها و طرفداران خارجنشین، جنایات چند روز اخیر را محکوم کنند، نه اینکه وقتی رسانهها با برخی از آنها تماس میگیرند، بگویند «بیطرف هستیم!»
یعنی اگر یک مأمور امنیتی که هموطنش هم هست، به شدیدترین وجه ممکن به دست اغتشاشگران و هستههای موساد به شهادت برسد، هیچ واکنشی نشان نمیدهند و حتی از یک استوری سیاه هم دریغ میکنند. اما در مقابل به سرعت برای اینکه خواسته یا ناخواسته در زمین دشمن بازی کنند و زیر این آتش هم هیزم بیفزایند، واکنش نشان میدهند. دفاع از کیان مملکت ربطی به نوع حکومت ندارد؛ پس چه موقع باید پای مردم و وطنمان بمانیم. البته برخی از این چهرهها بارها به صورت خصوصی به این نکته اشاره کردهاند که افرادی وجود دارند که اجازه نمیدهند چهرهها (سلبریتیها) اصطلاحاً پشت وطنشان باشند و باید همیشه ژست اپوزیسیون بگیرند، و گرنه از کارهای خوب و درآمد خوب خبری نیست. همچنان که بارها دیدهایم برخی که همیشه در بزنگاهها مدافع بودهاند و هستند، بایکوت شده و میشوند.
ادای دین به وطن
چهرههای شناخته شده، انسان رسانهها و نخبگان هر کشوری جزو سرمایههای رسانهای آن هستند، چه اینکه این افراد با ارتزاق از منابع دولتی و حاکمیتی همان کشور و با فراهم شدن زمینه رشد و ارتقای جایگاه اجتماعی آنها در سایهسار امنیتی که حاکمیت برای آنها فراهم کرده، به شهرت و جایگاه فعلی رسیدهاند. طبیعی است که هر کشوری در مواقع خطر، بر هم خوردن امنیت یا حمله دشمن از همه نیرو و استعداد خود برای دفع آن خطر و ضرر استفاده کند؛ نخبگان و انسان رسانهها و افراد مشهور از جمله همین استعدادها هستند که باید هر کدام به فراخور توانایی شان در صحنه حضور داشته باشند.
وطن پرستی و دشمن ستیزی جزو اصول قابل احترام و بدون خدشه است که مورد تأیید و تصدیق همه افراد در کشورهای گوناگون است و نقطه مقابل آن، یعنی خیانت به وطن و همداستانی با دشمنان امری مذموم و ناپسند است. بخشهای حاکمیتی و دولتی که امکانات وسیعی در اختیار دارند حداقل کاری که باید انجام بدهند این است که هنرمندان شجاع و وطن پرستی را که در این روزها جانانه و بدون لکنت به دفاع از مردم و کشور اقدام کردند، در اولویت کارهای شان قرار دهند.