ریسک استفاده از بیرانوند ثابت کرد پرسپولیس جایگزین قابل اتکایی برای گلر شماره یک خود ندارد و در صورتی که این دروازهبان به هر دلیلی از جمله مصدومیت نتواند حفاظت از چهارچوب دروازه سرخپوشان را به عهده بگیرد، یحیی و تیمش دچار مشکل میشوند.
با این حال چقدر خوب شد که بیرو بود تا بازی یکطرفه و رو به عقب پرسپولیس را جمع و جور کند و دریافتکننده پاسهای بیشمار رو به عقب آنها باشد. هرچند در همین بازی هم او با وجود چند عکسالعمل خوب به دلیل مصدومیتی که با آن دست به گریبان بود شروع مجددهای خوبی نداشت و این مسئله به وضوح روی کار مدافعان پرسپولیس تأثیر منفی گذاشته بود، بهطوریکه خط دفاع پرسپولیس که یکی از نقاط قوت این تیم است، در مصاف با یاران رونالدو عملکرد قابل قبولی نداشت و در عین ناباوری یکی از گلهای النصر را مدافع پرسپولیس (دانیال اسماعیلیفر) به ثمر رساند. این در حالی بود که خط دفاع پرسپولیس علاوه بر فلج کردن حملات حریف، جور خط حمله تیم در امر گلزنی را هم میکشید، اما در این بازی عملکردی متفاوت از همیشه داشت و گلی که به ثمر رساند به سود حریف بود، نه سرخپوشان!
اما از ترسو بازی کردن تیم یحیی هم نمیتوان به سادگی گذشت. مشکل اصلی یحیی نداشتن جسارت است و همین مسئله باعث میشود کمتر دست به تعویض بزند و اگر هم تعویض انجام میدهد آنقدر دیرهنگام است که تأثیر قابل توجهی ندارد! این در حالی است که گاهی تیم او دیگر چیزی برای از دست دادن ندارد و استفاده از نیروی تازهنفس و بیرون کشیدن مهرهای که عملکرد قابل قبولی نداشته و با عملکرد ضعیف خود تأثیر منفی در روند بازی داشته، میتواند اوضاع را به سود او تغییر دهد، اما یحیی کمتر این جسارت را به خرج داده که تغییری در ترکیب تیمش در طول بازی ایجاد کند و این خیلی مواقع به ضرر تیم تمام میشود، خصوصاً که از دست رفتن یک امتیاز هم برای تیمی مثل پرسپولیس حائز اهمیت است.
لابهلای تمام ایرادها و اشکالاتی که سهشنبه شب و در مصاف پرسپولیس- النصر در ورزشگاه خالی از جمعیت دیده شد، تلخترین آن فاصله فوتبال ایران با آسیا بود، قبول آن نیز بیتردید کار سادهای نیست. فوتبال ایران چه در رده ملی و چه باشگاهی سالها در آسیا آقایی کرده، اما امروز متأسفانه درست در جایگاهی ایستاده که سالها قبل تیمهای کشورهای همسایه بودند. تیمهایی که امروز با فاصلهای فاحش از فوتبال ایران پیش افتادهاند و در مسیر موفقیت گام برمیدارند. باخت ۲ بر صفر پرسپولیس برابر النصر، چون سیلی محکمی بود که این فاصله را به رخ کشید! بدتر آنکه النصر بدون ستارهای، چون رونالدو هم میتوانست با دست پر آزادی را ترک کند، چراکه رونالدو جز جاگیری خوب و یک فرصت عالی که از دست داد، موقعیت چندانی نداشت و در واقع النصر به واسطه بازی خوبی که دیگر مهرههای تیم به نمایش گذاشتند موفق به کسب پیروزی در نخستین دیدار مرحله گروهی شد.
همه نگاهها طی روزهای گذشته روی رونالدو بود، اما النصر بازیکنان خارجی دیگری هم داشت. علاوه بر آن، بازیکنان عربستانی این تیم هم عملکرد قابل قبولی را به نمایش گذاشتند و اتفاقاً جدا از گلی که دانیال اسماعیلیفر وارد دروازه بیرانوند کرد، گل نماینده عربستان را هم یکی از بازیکنان داخلی به ثمر رساند، نه ستارهها و خریدهای خارجی و پرهزینه النصر.
نمونه این تفاوت در بازی سپاهان برابر نیرو هوایی عراق نیز به وضوح دیده شد. مصافی که همانند بازی پرسپولیس – النصر، فاصله ایجاد شده بین فوتبال آسیا و ایران را به رخ کشید و نشان داد فوتبال ایران تا چه اندازه از همین کشورهای حاشیه خلیج همیشه فارس هم عقب مانده، چه برسد به فوتبال روز دنیا، بهطوریکه حتی حضور ستارههایی، چون رونالدو و سادیو مانه را نیز نمیتوان دلیل باخت دانست، وقتی مهرههای داخلی تیمهایی، چون النصر بازی در خور توجهی دارند و همه قدرت آنها به ستارههای جذب شده، معطوف نمیشود.
پرسپولیس در واقع به خودش باخت، نه به النصر. به مدیریت نداشتهای که تمام فکر و ذکرش طی هفتههای گذشته دیدار با ستاره حریف و جلب رضایت او بود. پرسپولیس به بیکفایتی مدیری باخت که به جای مدیریت هزینهها، اقدام به جذب مهاجمی میکند که هیچ جایی در تفکرات سرمربی تیم ندارد، آنهم درست در شرایطی که خط حمله پرسپولیس بزرگترین نقطه ضعف این تیم است!
شکی نیست که تیمهایی، چون النصر هزینههای هنگفتی در جذب ستارههای فوتبال دنیا کردهاند، اما همه موفقیت این تیم در به نمایش گذاشتن یک بازی زیبا به دلیل حضور لژیونرهای خارجی نبود و تکتک مهرههای تیم خوب عمل کردند. مسئلهای که نشان از پیشرفت قابل توجه تیمهای کشورهای همسایه دارد، پیشرفتی که فوتبال ایران از قافله آن جامانده است.
النصر چند روز قبل از مصاف با شاگردان یحیی در لیگ عربستان به میدان میرود و سپس وارد تهران میشود و با وجود پشت سر گذاشتن سفری هوایی که نیاز به ریکاوری را افزایش میدهد، بدون انجام حتی یک جلسه تمرین در تهران مقابل سرخپوشان صفآرایی میکند. تمام این اتفاقات میتواند شرایط را برای نتیجهگیری النصر دشوار کند، اما همانطور که یحیی گلمحمدی نیز بدان اشاره دارد عملکرد حریف نشان از کیفیت آنها داشت: «ما با تیم معمولی بازی نداشتیم و با مدعی قهرمانی این دوره بازی کردیم. با همان بازیکنانی که چند روز قبل در لیگ عربستان بازی داشتند، اما ۹۰ دقیقه بدون خستگی برابر پرسپولیس بازی کردند که این نشاندهنده کیفیت آنهاست. انتظار اینکه ما با این امکانات جلوی چنین تیمهایی خودمان را برنده بدانیم، انتظار درستی نیست، هرچند میزبان هم باشیم. با این وجود اگر برخی اتفاقات نظیر مصدومیت ترابی و اخراج بچگانه سرلک نبود، نتیجه دیگری را شاهد بودیم.»
