کانال تلگرامی «تعالی منابع انسانی» نوشت: وارد سالن میشوید، چراغها خاموش است، نور روی پرده نمایش افتاده است و عدهای در سالن نشستهاند. برخی چرت میزنند، بعضیها مشغول پرسهزنی در شبکههای اجتماعی و وبگردی هستند و عدهای هم مشغول بازی با گوشی تلفن همراه خود، البته تعدادی هم به پرده نمایش چشم دوختهاند، ولی انگار فکرشان جای دیگری است! مدتی میگذرد، فردی از گوشه سالن که از بازی با موبایلش خسته شده زیر لب میگوید: «آقا خسته نباشید، مغزمون دیگه نمیکشه!». کمکم سایرین هم با او همراه میشوند و گرداننده پرده نمایش، رخصت آنتراک میدهد.
این فضا وصف سالن سینما یا نمایش پردهخوانی نیست، بلکه فضای عمومی دورههای آموزشی در بسیاری از سازمانهاست؛ دورههایی که با هزینههای بالا برگزار میشوند، اما گویی کارکنان در قبال آن هیچ تعهدی ندارند و فقط برای داشتن شرایط ارتقا یا دریافت مزایای خاص در آن شرکت میکنند. کلاسهایی که کارکنان در آن چرت میزنند، خسته و کلافهاند و انگار شوقی برای یادگیری در آنها وجود ندارد، اما چه میشود کرد تا دورههای آموزشی را به جای تبدیل شدن به محل چرتزدن، به محیطی برای یادگیری مشتاقانه تبدیل کرد؟
نکته نخست: زمانی کارمندان با اشتیاق به دوره آموزشی میروند و انگیزه یادگیری دارند که برای انجام کارهای خود به آن دوره احساس نیاز کرده باشند.
نکته دوم: کارکنان باید ضرر ناتوانی در انجام سریع و اثربخش امور، ناشی از عدمیادگیری و بهروزرسانی دانش کاری خود را احساس کنند، یعنی باید بدانند که اگر شایستگیهای خود را با مشارکت فعالانه در دورههای آموزشی ارتقا ندهند، حتی ممکن است از کار اخراج شوند و با افراد شایستهتری جایگزین شوند.
نکته سوم: دورههای آموزشی باید متناسب با نیاز و همراستا با اهداف و راهبردهای سازمان باشند. دورههای آموزشی که فقط برای بالا بردن سرانه آموزش و خرج بودجه انجام میپذیرد، هیچ فایدهای برای سازمان ندارد.
نکته چهارم: از روشهای متنوع آموزشی برای یاد دادن استفاده کنید. به جرئت میتوان گفت بیش از ۷۰درصد دورههای آموزشی موجود با یک سخنرانی کلاسی شروع و با همان تمام میشود. آموزشهای حین کار، منتورینگ، عضویت در تیمهای کاری، سناریوسازی، کارگاهها، استفاده از فیلمهای آموزشی و بازیهای مدیریتی همگی در یادگیری و ماندگاری موضوع تأثیرگذاری بیشتری دارند و فضای یادگیری هم جذابتر میشود.
نکته پنجم: آموزشهای ارائهشده باید در انجام وظایف جاری کارکنانتان به کار بیاید. اگر کارکنان را به بهترین دورهها بفرستید، ولی در بلندمدت استفاده از موارد آموختهشده را از او نخواهید، یعنی دور ریختن پول سازمان.
به نظر میرسد رعایت پنج نکته مذکور بتواند در بیدار کردن کارکنان خوابآلود در دورههای آموزشی مفید واقع شود!
