مهدی هاشمزاده، کارشناس حوزه انرژی در گفتگو با «جوان» با اشاره به اهمیت منوط کردن نظام حمایتی به توسعه زنجیره ارزش گفت: متأسفانه در حال حاضر محصولات صنعتی ما به شکل خامفروشی و نیمهخامفروشی گسترده است و نه تنها هزینه خاصی در زمینه توسعه زنجیره ارزش نداشتیم بلکه این حاشیه سود رانتی ناشی از دریافت مشوقهای مختلف مالیاتی یا انرژی ارزان به جیب عدهای خاص رفت و بدون اینکه توسعه جدی در صنایع ما شکل بگیرد به خامفروشی ادامه دادیم و نتیجه کامل آن را در صنعت متانولی مشاهده میکنیم که متانولسازان بدون رانت خوراک ارزان توان ادامه تولید ندارند و به این وضعیت اسفبار افتادهاند که در بازار سرمایه هیچ سهامداری به سمت خرید سهام این صنایع نمیرود، زیرا مشخص است که خامفروشی حاصل از رانت خوراک ارزان هیچ چشمانداز مشخصی ندارد که سرمایهگذاری در این زمینه صورت گیرد.
وی ادامه داد: دو رویکرد مهم در زمینه گسترش تحقیق و توسعه و همچنین تکمیل زنجیره ارزش وجود دارد؛ اولین بحث آن مربوط به مشوقهای هدفمند رشد اقتصادی کشور است که به همین منظور اعطای اعتبار مالیاتی تحقیق و توسعه بسیار اهمیت جدی دارد و باید تقویت شود. از طرف دیگر بحث مربوط به اصلاح نظام یارانههای انرژی است که به سمت منوط شدن اعطای این یارانهها در زمینه تکمیل زنجیره ارزش صنایع است و به راحتی میزان منابع و سود حاصل از اعطای یارانه انرژی نسبت به قیمت بدون یارانهای انرژی دریافتی صنایع قابل محاسبه است و از همین رو هدایت منابع به سمت تکمیل زنجیره ارزش کاملاً امکانپذیر است.
این کارشناس حوزه انرژی با اشاره به اهمیت هدایت منابع صنایع به سمت توسعه زنجیره ارزش مبتنی بر نظام پاداشی تعبیه شده در برنامه هفتم توسعه گفت: بهرهوری و خلق ارزش بیشتر، دو مهره مفقوده کشور ما در بخش صنعتی است که با ایجاد نظام پاداشی حمایتی از جنس مشوقهای هدفمند مالیاتی و همچنین اعطای مشروط یارانه انرژی، به این سمت حرکت خواهیم کرد. دولت با انواع و اقسام مشقتها به دنبال تصدیگری بیشتر در جهت توسعه زنجیره ارزش است، اما به سمت اصلاح و هدفمندسازی نظامات حمایتی خود از صنعت نرفته است.
