از نشانههای بارز تحکیم و تثبیت اقتدار نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران در دفاع از امنیت ملی وتمامیت ارضی ایران که برگرفته از ارزشهای انقلاب، تجربیات دفاع مقدس و انسجام درونی در چهارچوب راهبردهای رهبری نظام اسلامی است، اثرگذاری بر ادبیات قدرتهای سلطه و برهم زدن معادلات طراحی شده آنها برای حفظ و تداوم سلطه ظالمانه خود بر دیگر نقاط عالم است.
ابعاد این معنا را فرماندهی معظم کل قوا در دیدار با فرماندهان نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران و کارکنان ناوگروه ۸۶ و خانوادههایشان در روز یکشنبه پانزدهم مرداد ماه مبتنی بر قدرت سازیهای اخیر نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران تبیین نمودند آنگاه که میفرمایند ویژه خواری در مسائل عمومی بشریت جزو خصوصیات امریکا و ابرقدرتهاست و اگر بتوانند حتی دریاها را هم به نام خود سند میزنند تا دست دیگران از آنها کوتاه شود، اما شما با حضور خود و مقابله با اقدامات خصمانه آنها برای ناکامی یا تخریب این سفر ثابت کردید و نشان دادید که دریاهای آزاد متعلق به همه است.
معظمله در عین حال نقشه راه مواجهه مقتدرانه نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران با فزون خواهیهای قدرتهای سلطه را ترسیم و خاطرنشان کردند اینکه میگویند ما اجازه نمیدهیم فلان کشتی از فلان جا عبور کند غلط زیادی است چرا که آبهای آزاد متعلق به همه است دریا و هوا باید برای همه ملتها آزاد و امنیت کشتیرانی و حمل و نقل دریایی باید برای همه تامین شود. ایشان در عین حال تأکید میکنند که امروزه امریکاییها به نفتکشها تعرض و به باندهای قاچاق دریایی در منطقه ما و مناطق دیگر کمک میکنند که این کارها تخلف بزرگ و نقض قوانین بینالمللی و بشری است.
مصداق روشن این تخلف بزرگ امریکاییها ونقض قوانین بینالمللی در میانه راه این سفر بلند دریایی، حتی به محور خبری رسانههای امریکایی تبدیل شده و آن زمانی بود که فشار واشنگتن بر کشورهای امریکای جنوبی برای عدم پذیرش ناوهای ایرانی موثر واقع نشد و دولت برزیل از دریادلان جمهوری اسلامی ایران در ریودوژانیرو استقبال کرد، در همان زمان سرویس خبری مؤسسه نیروی دریایی امریکا با انتشار گزارشی به نقل از کارشناسان امریکایی اعلام کرد که ورود کشتیهای ایران به بندر برزیل یک پیروزی برای تهران است منتظر اقدامات مشابه بیشتر از این از ایران باشید، چرا که ایران با استفاده از مکران به دنبال فرافکنی قدرت و درهمتنیدگی سیاسی است ونه انزوا و روزنامه واشنگتن پست نیز عبور ایران از کانال پاناما را آخرین اقدام تهران در تلاش برای گسترش نفوذ در حیاط خلوت امریکا ارزیابی کرد و مأموریت سالهای اخیر نیروی دریایی ایران را خواسته تهران برای نشان دادن تمایل به گسترش نفوذ نظامی خود فراتر از خاورمیانه و حتی در نزدیکی ایالات متحده دانست.
اما نگرانی امریکاییها تنها نسبت به توانمندیها و پویایی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران و حضور در حیاط خلوت آنها در امریکای لاتین و ... خلاصه نمیشود بلکه آنچه که این روزها نگرانی سردمداران رژیم امریکا را در پی داشته و آنها را وادار به برخی خبرسازیها در زمینه تحرکات نظامی در منطقه غرب آسیا و تنگه هرمز نظیر اعزام هواپیماهای اف ۱۶ یا ناوهای آبی خاکی به منطقه خلیج فارس یا حتی برنامه استقرار نظامیان امریکایی روی عرشه کشتیهای تجاری کرده است، سلب اعتبار آنها در میان سران کشورهای دستنشانده در منطقه غرب آسیا نسبت به قابلیت و توانمندی نیروهای نظامی امریکایی در حمایت از آنهاست، ضعفهایی که در ماههای اخیر بارها فرماندهان امریکایی نسبت به آن در برابر توان موشکی، پهپادی و نفوذ منطقهای ایران و حتی نگرانی از اخراج امریکا از منطقه به آن اعتراف کردهاند، همانطور که در گزارش چند ماه پیش جامعه اطلاعاتی امریکا آمده بود که ایران درحالیکه جاهطلبیهای دیرینه خود را برای رهبری منطقه دنبال میکند، خود را درگیر یک مبارزه وجودی با ایالاتمتحده و متحدان منطقهایاش میداند، ایران قصد دارد در ده سال پیشرو جای امریکا را در منطقه پر کند.
روند تحولات ایجاب میکند که امریکاییها باید نسبت به تحرکات آتی خود در منطقه هوشیارتر باشند و مرزهای خود را بشناسند و بدانند که منطقه خلیج فارس دیگر حوزه امنیت ملی امریکا نیست که آنها بخواهند همچون چند دهه قبل حضور نظامی خود را بر کشورهای منطقه تحمیل کنند ویا با باجخواهی از آنها و ایران هراسی به زعم خود زمینه حفظ سلطه خود بر کشورهای منطقه را تداوم بخشند.
بیانات اخیر مقام معظم رهبری در جمع دریادلان نیروی دریایی ارتش واجد پیامهای مهمی برای تحرکات آینده امریکا در منطقه است. به نظر میآید که در کنار تغافل نظامیان امریکایی، اندیشکدههای امریکایی از نظامیان امریکایی جلوترند، آنگونه که اندیشکده هوور در روزهای اخیر اعتراف میکند که سیاست امریکا برای مهار ایران دچار فروپاشی شده و ایران کنترل خلیج فارس را به دست گرفته است، اکنون ایران حضور در دریاهای دور را به تجربه نشسته است.
