سرخابیهای پایتخت سالهاست با مشکل بدهیهای سنگین و شاکیان خارجی دستوپنجه نرم میکنند. با اینکه مدیران آنها بارها مظلومنمایی کرده و کمبود بودجه را عامل این حجم از بدهیهای داخلی و خارجی عنوان کردهاند، اما واقعیت این است که اصل مشکل از مدیریت باشگاهها نشئت میگیرد و تا فکری به حال این سوءمدیریتها نشود، آش همین آش است و کاسه همین کاسه. مدیران عامل پرسپولیس و استقلال به جای آنکه به اندازه جیب خود خرج کنند بدون حساب و کتاب بازیکن میخرند و به کارشان افتخار هم میکنند، ولی وقتی مقابل دوربین تلویزیون قرار میگیرند به جای پرداختن به اصل ماجرا و حرف زدن در مورد سوءمدیریتهای حاکم بر فوتبال ایران، بحث را منحرف میکنند و با پاک کردن صورت مسئله سعی در بیتقصیر جلوه دادن خود دارند. مدیرعامل آبیها در برنامه شبهای فوتبالی در واکنش به اینکه یک شاکی خارجی جدید برای استقلال پیدا شده است، اظهار داشت: «این حرف من شاید حرفهای نباشد و شاید بعضیها از آن انتقاد کنند، اما از سازمان لیگ میخواهم ورود خارجیها را به لیگ برتر ممنوع کند. همانطور که اجازه نمیدهیم خودروی خارجی وارد ایران شود. الان اوضاع اقتصادی باشگاهها مناسب نیست و هر وقت شرایط مناسب شد، اجازه بدهیم بازیکن خارجی وارد ایران شود.»ای کاش مجری برنامه همان لحظه این نکته را یادآوری میکرد که سرخابیها سالهاست اوضاع اقتصادی خوبی ندارند، آنهم به دلیل سوءمدیریت و عدم نظارت بر عملکرد مدیران. استقلال یکی از دو باشگاه دولتی است که مستقیماً از بودجه بیتالمال استفاده میکند و هر افتضاحی هم که به بار میآید وزارت ورزش با همه توان و با بسیج کردن امکاناتش جور مدیر خاطی را میکشد. پرونده استراماچونی هنوز تازه است؛ غرامت سنگین مربی ایتالیایی آنقدر دیر به دستش رسید که استقلال از آسیا کنار گذاشته شد. مدیرعامل وقت نیز استعفا داد و رفت و جواب هیچ کس را هم نداد. حال کریمی، مدیرعامل فعلی از سازمان لیگ خواسته اجازه ورود بازیکن خارجی به ایران را ندهد! واقعاً چرا، مگر خارجیها مقصر این حجم از اهمال مدیران فوتبالی هستند؟ آنها با توجه به دلالانی که دارند سر از فوتبال ایران درمیآورند و هر چقدر که میتوانند آپشن و تبصره به قراردادها اضافه میکنند. اینگونه است که داسیلوا بعد از سه اخطار رسمی بابت عدم دریافت مطالباتش، یکطرفه فسخ میکند و میرود و از هماکنون هم برای گرفتن ۹۰۰ هزار دلار به تکاپو افتاده است.
همین حالا که بازیکن خارجی داریم، بازیکنان داخلی به ۳۰، ۴۰ میلیارد راضی نیستند و درخواست دستمزد ارزی دارند. وای به روزی که همین خارجیهای درجه ۲ و ۳ نیز در لیگ برتر نباشند. سالها قبل تجربه این کار را داشتیم؛ طی یک تصمیم غیرحرفهای ورود دروازهبان خارجی ممنوع شد، آن وقت همان چند دروازهبان اسم و رسمدار قراردادشان چندین برابر شد. به جای آنکه صورت مسئله را پاک کنید بهتر است تغییری در شیوه مدیریت ایجاد شود تا هم بیش از این آبروی فوتبال ایران در آسیا و جهان نرود و هم مجبور نشویم قوانین خندهدار آماتوری را در لیگ پیاده کنیم. مدیرعاملی که این درخواست را کرده تا همین یکی، دو هفته پیش با گزینههای خارجی برای سرمربیگری استقلال مذاکره میکرد. ضمن اینکه دستمزد بازیکنان داخلی نیز لحظهبهلحظه نجومیتر میشود و حتی از خارجیها هم بیشتر به جیب میزنند. در نتیجه اجرای قوانین مندرآوردی راهکار مقابله با عقد قراردادهای پرابهام نیست.
