سالهاست که حرف از خصوصی شدن دو باشگاه سرخابی پایتخت زده میشود. سالهاست که قرار است جلوی بیتالمالخوری این دو تیم همیشه بدهکار گرفته شود، اما هیچ اتفاقی نمیافتد و آنها همچنان میخورند و میبرند بدون اینکه پاسخگو باشند. نمونهاش همین دو مدیرعامل اخیر استقلال، یعنی آجرلو و فتحاللهزاده که بدهیهای میلیاردی بالا آوردند و حالا هم راحت برای خودشان میچرخند بدون اینکه نگران پاسخگویی باشند. سالها حرف از خصوصیسازی زده شده و حالا رسیدهایم به جایی که رئیس فدراسیون فوتبال برنامه ارائه میدهد برای خصوصی شدن این دو باشگاه، برنامهای که شبیه نقشهای برای تاراج بیشتر بیتالمال و جیب مردم است تا خصوصیسازی باشگاهها.
سرخابیهای پایتخت تا حالا کم از بیتالمال و پول مردم خوردهاند که حالا بروند زیر نظر دو شرکتی که همینطوری هم زیانده هستند و حالا تصورش را بکنید که دو بیتالمالخور حرفهای زیر نظر آنها قرار بگیرد و قرار باشد سالانه به قول مهدی تاج «بودجه پایدار» هم داشته باشند! تصورش را بکنید که قیمت خودرو که همین حالا برای دیدنش کلاه از سر میافتد تا کجا بالا خواهد رفت، چون به هرحال بعد از این اتفاق دو شرکت ایرانخودرو و سایپا باید جیب عوامل سرخابی اعم از مدیران عامل و هیئت مدیرهشان، کادر فنی و بازیکنان را پر کنند که خود «چاه ویلی» پر نشدنی است.
اتفاقی که رخ میدهد این است؛ اگر تاکنون دست این دو بیتالمالخور در جیب مردم بود، اما احساس نمیشد از این به بعد و در صورت تحقق این ایده، مردم دقیقاً و با گوشت و پوست خود درد میلیاردی گرفتن سرخابیها را احساس خواهند کردند و آن را بهوضوح خواهند دید.
جالب است مثالی هم که میزند عیناً همین واقعیت را نشان میدهد، یعنی سپاهان، پول عرق ریخته کارگران شرکت فولاد مبارکه را خرج میکند بدون اینکه مجبور باشد به جایی یا نهادی پاسخ دهد و حالا میگذریم از این واقعیت تلخ که تمام هزینههای آنها ریالی است، اما فروششان حتی در داخل کشور دلاری صورت میگیرد و اینگونه است که حتی در اوضاع اسفبار کنونی اقتصادی کشور حتی «آخ» هم نمیگویند. البته باید توجه داشت در این میان سهم کارگران زحمتکش شرکت فولاد همان حقوق کارگری است و آنها که میلیاردی میگیرند «سپاهانیها» هستند.
با برنامهای که جناب مهدی تاج ریخته و سابقه مشعشعی هم که از آن نشان میدهد، سرخابیهای پایتخت که همین حالا هم بابت برداشتهای وحشتناک میلیاردی خود به هیچکس پاسخگو نیستند دیگر با خیال راحت «بودجه پایدار» شان را خرج میکنند. نگران این هم نیستند که از کجا و چگونه تأمین میشود.
مهدی تاج در حالی برنامه خود را ارائه میدهد و مدعی است که حتی در خصوص آن با سازمان خصوصیسازی صحبت کرده است که همه میدانند و بارها از زبان مسئولان دو شرکت خودروسازی عنوان شده که این دو شرکت «زیانده» هستند. حالا چگونه این دو شرکت زیانده میخواهند دو باشگاه زیانده و بدون درآمد را زیر بال و پر نداشته خود بگیرند، سؤالی است که باید تاج آن را پاسخ دهد. از سوی دیگر این دو شرکت از بودجه عمومی استفاده میکنند و اصلاً خصوصی نیستند که بخواهند به اسم خصوصیسازی دو باشگاه سرخابی پایتخت را زیر نظر بگیرند و متولی آنها شوند.
نکته جالب توجه دیگر در این خصوص اینکه ایرانخودرو و سایپا هر کدام تیمهای خود را دارند و اگر در این زمینه موفق بودند امروز سایپا با این همه هزینه در لیگ دسته دوم نبود و پیکان با این همه خرج در ردههای پایین جدول لیگ برتر دست و پا نمیزد. این در حالی است که پیکان و سایپا نه هواداری دارند و نه برد و باختشان برای کسی مهم است، اما این دو شرکت حتی از پس این دو تیم هم برنمیآیند، حالا چگونه میخواهند استقلال و پرسپولیس را با این همه هوادار و تأثیرگذاری بالای نتیجههایشان اداره کنند!
مهدی تاج از تجربه موفق سپاهان میگوید در حالی که یا نمیداند یا خود را به ندانستن زده که سابقه نشان داده و میدهد که تیمداری صنعتی در ایران تنها خرج از جیب مردم است. نمونههایش هم تا دلتان بخواهد زیاد است از گلگهر گرفته تا مسهای حاضر در فوتبال و از فولاد خوزستان گرفته تا بقیه که هزینهکرد آنها در اصل از این جیب به آن جیب است و هیچ نشانی از باشگاه خصوصی در آنها دیده نمیشود.
بد نیست برای مشخص شدن بیشتر موضوع یک نمونه قبلی را هم مثال بزنیم تا نقشه فوتبال برای بیتالمالخوری بیشتر مشخص شود. عابربانک فوتبال را یادتان هست؛ حسین هدایتی، مالک باشگاه استیلآذین. نام او را حتماً کارگران این شرکت به خوبی به یاد دارند وقتی که حقوقشان عقب میافتاد، اما در عوض پولپاشی برای فوتبالیستها و بریز و بپاشهای جناب هدایتی در ورزش تمامی نداشت. یک پولشویی علنی با ظاهرسازی خوب و به اسم حمایت از ورزش و ورزشکار یا وظایف اجتماعی، اتفاقی که همین حالا هم بعضاً در برخی تیمهای صنعتی شاهدش هستیم.
با برنامه مهدی تاج این راه حالا پیشروی ایرانخودرو و سایپا قرار گرفته، آنهم به اسم خصوصیسازی پرسپولیس و استقلال، ولی چه کسی است که نداند این همان سرکیسه کردن بیشتر مردم است.
