برخی مدیران نسبت به کودکان کار مسئولند، اما از آن بی‌خبرند!/ باید نظام هوشمند و فراگیر در حوزه رفاه و تامین اجتماعی ایجاد شود
کد خبر: 1119195
لینک کوتاه: https://www.Javann.ir/004h9X
تاریخ انتشار: ۰۸ آذر ۱۴۰۱ - ۱۵:۴۴
رئیس انجمن مددکاران اجتماعی در گفتگو با «جوان آنلاین»
رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران در گفتگو با «جوان آنلاین» می‌گوید: «به جرات می‌توانم بگویم برخی از سازمان‌هایی که در آیین‌نامه ساماندهی کودکان کار مسئولیت دارند، حتی نمی‌دانند که در این زمینه مسئولیتی برعهده‌شان است چه برسد به اینکه بخواهند کاری انجام دهند. در چنین شرایطی توقع داریم که تعداد کودکان کار کاهش پیدا کند؟» 
مهسا گربندی

سرویس جامعه جوان آنلاین: در چهارراه ها، خیابان‌های اصلی و فرعی شهر یا حتی مترو واتوبوس، کودکان کار مشغول دستفروشی یا پاک کردن شیشه خودرو‌ها هستند یا در سطل‌های زباله‌ها به دنبال پلاستیک و شیشه می‌گردند تا با فروش آن کسب درآمد کنند. البته بسیاری از این کودکان عضو باند‌هایی هستند که از آن‌ها بهره‌کشی اقتصادی می‌شود و درآمدی که به دست می‌آورند را تمام و کمال به سردسته باند‌ها تحویل می‌دهند.
علت کار کودکان هر چه که باشد باید بررسی و حل شود تا آن‌ها نیز مانند سایر هم سن و سالان خود مشغول تحصیل، بازی و تفریح شده و از چرخه کار خارج شوند.  
در حالی که ۱۴ سازمان در قبال کودکان کار و خیابانی وظایفی دارند و ممکن است از نگاه خود اقدامات زیادی را نیز انجام داده باشند، اما خروجی عملکرد ۱۴ سازمان نشان می‌دهد که اتفاقات چندان خوبی برای کودکان کار رقم نخورده است.

لزوم ایجاد سیستم هوشمند برای شناسایی خانواده‌های نیازمند
سید حسن موسوی چلک رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران در رابطه با اینکه چه اقدام فوری و موثری برای کمک به کودکان کار می‌توان انجام داد، به خبرنگار «جوان آنلاین» می‌گوید: «اولین کاری که باید برای کودکان کار انجام شود این است که «جامعه تامین اجتماعی» را در ایران اجرایی کنیم. موضوعی که در قانون برنامه دوم توسعه کشور، در قانون ساختار نظام جامع رفاه تامین اجتماعی سال ۸۳، در قانون احکام دائمی برنامه‌های توسعه ماده ۵۷ در سال ۹۶ و همچنین امسال در سیاست‌های کلی تامین اجتماعی دیده شده است.»
او ادامه می‌دهد: «در نظام چند لایه اجتماعی باید ابتدا یک بانک اطلاعاتی ایجاد شود تا توسط آن وضعیت خانواده‌ها قابل رصد کردن باشد و دولت متناسب با نیاز این خانواده‌ها برایشان برنامه‌ریزی موثری انجام دهد؛ اگر خانواده نیازمندی درآمد زیر خط فقر داشت یا اصلا درآمد نداشت به او رسیدگی ویژه شود یا اگر کودکی پدر و مادرش را از دست داده بود و حمایت عاطفی و مالی احتیاج داشت باید به موقع و در نظام چند لایه اجتماعی شناسایی و به آن‌ها رسیدگی شود. همچنین باید این اطلاعات قابل به روز کردن باشد تا متناسب با نیاز افراد و شرایطی که دارند حمایت اجتماعی شوند. متاسفانه در حال حاضر چنین نظامی و چنین سیستم هوشمندی برای شناسایی خانواده‌های نیازمند وجود ندارد.» 

حذف کودکان کار امکان‌پذیر نیست!
موسوی چلک با انتقاد از حمایت‌های ناکافی از خانواده‌های نیازمند اظهار می‌دارد: «در حال حاضر حمایت‌ها از خانواده‌های نیازمندی که شناسایی شده و تحت پوشش قرار گرفته‌اند نیز کافی نبوده است چرا که ماهانه برای خانواده یک نفره، ۴۲۰ هزار تومان و برای خانواده ۵ نفره یا بیشتر یک میلیون ۳۲۰ هزار تومان در نظر گرفته شده بود که این مبلغ از آبان ماه سال جاری سی درصد افزایش پیدا کرد. عددی که کفاف زندگی خانواده‌های نیازمند را نمی‌دهد.»
او می‌افزاید: «واقعیت این است که با این نظام حمایتی، آن افرادی که تحت پوشش هستند نیز نمی‌توانند گلیم خود را از آب بیرون بکشند چه برسد به آن خانواده‌های نیازمندی که هنوز شناسایی نشده‌اند. از همین رو خیلی از خانواده‌های نیازمند تصمیم می‌گیرند که کودک خود را برای کار به خیابان‌ها یا کارگاه‌ها بفرستند و بتوانند منبع درآمدی داشته باشند؛ بنابراین من عقیده دارم که با این روندی که در پیش گرفته‌ایم «حذف کار کودکان» امکان پذیر نیست.»

مدیرانی که از مسئولیت خود بی‌خبرند!
موسوی چلک درباره بی‌مسئولیتی برخی از مدیران برای رسیدگی به کودکان کار می‌گوید: «به جرات می‌توانم بگویم برخی از سازمان‌هایی که در آیین‌نامه ساماندهی کودکان کار مسئولیت دارند، حتی نمی‌دانند که در این زمینه مسئولیتی برعهده‌شان است چه برسد به اینکه بخواهند کاری انجام دهند. در چنین شرایطی توقع داریم که تعداد کودکان کار کاهش پیدا کند؟» 
او در پاسخ به این سوال که آیا خلاء قانونی برای حمایت از کودکان کار کاریم یا مشکل چیز دیگری است؟ می‌گوید: «قطعاً مشکلی در قانون نداریم بلکه مشکل اصلی ساختار مدیریت حوزه رفاه و تامین اجتماعی است که توانایی پاسخگویی به نیاز‌ها و مطالبات گروه نیازمند جامعه را ندارد و یکی از دلایلش این است که تا امروز نتوانستیم یک نظام هوشمند و فراگیری را در حوزه رفاه و تامین اجتماعی داشته باشیم. البته توجه داشته باشید که منظور من از حوزه رفاه و تامین اجتماعی، وزارت رفاه نیست.»

قانون و منابع مالی کافیست، اما مدیریت واحدی برای حل مشکل کودکان کار وجود ندارد
رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران ادامه می‌دهد: «متاسفانه دولت‌ها در ادوار مختلف تمایلی به حرکت به سمت نظام جامع رفاه و تامین اجتماعی نداشتند و همین هم باعث شد که افراد به موقع شناسایی نشوند که اگر برخی از این کودکان به موقع شناسایی می‌شدند، گاهی با یک مساعدت یکباره نیازی به چسبندگی به نظام اجتماعی پیدا نمی‌کردند. گاهی نیز با یک حمایت چندساله برخی از کودکان کار از چسبندگی به نظام اداری کشور و بودجه دولتی جدا خواهند شد. اما همانطور در ابتدای صحبتم گفتم از آنجایی که نظام هوشمندی نداریم و حمایت‌هایی که انجام می‌دهیم حتی نیاز‌های اساسی خانواده‌های نیازمند را تامین نمی‌کند پس عملا تلاش‌های برخی از مسئولان برای حل این مشکل بیهوده است.» 
او در پایان تاکید می‌کند: «هم قوانین کافی برای رسیدگی به کودکان کار و هم منابع مالی زیادی برای حل این مسئله وجود دارد، اما متاسفانه مدیریت واحدی در این خصوص نداریم و این نیازمند بازنگری در ساختار مدیریت رفاه اجتماعی ایران است. اگر این کار انجام شود به طور حتم روز به روز شاهد کمتر شدن تعداد کودکان کار خواهیم بود.» 

نظر شما
جوان آنلاين از انتشار هر گونه پيام حاوي تهمت، افترا، اظهارات غير مرتبط ، فحش، ناسزا و... معذور است
نام:
ایمیل:
* نظر:
تعداد کارکتر های مجاز ( 200 )
پربازدید ها
عناوین پیشنهادی
آخرین اخبار