حضور مردم در روز عید غدیر با عنوان مهمونی ۱۰ کیلومتری در فضای مجازی، واکنشهای زیادی داشت. اکانتهای ضدانقلاب مانند همیشه کوشیدند این رویداد مردمی را وارونهنمایی کنند و با استهزای مردم، بهزعم خود آن را تحقیر کنند، اما تصاویر آنقدر گویا بود که کار را برای آنها سخت میکرد. یک فعال فضای مجازی در توئیتر در اینباره نوشت: «از سلام فرمانده ناراضیای، از مهمانی ۱۰ کیلومتری عید غدیر ناراضیای، از هرچی که اسم دین خدا روش باشه ناراضیای، یه فکری به حالت خودت بکن.»
شهاب اسفندیاری، رئیس دانشگاه صداوسیما و فعال فرهنگی، اما عصبانیت عدهای در شبکههای اجتماعی را اینگونه تحلیل کرده است: «غایت پروژه سکولاریسم، جدایی نهاد دین از نهاد سیاست نیست. محو مظاهر دین از ساحت جامعه است، چراکه هرگونه ظهور و بروز اجتماعی دین دلالت بر «قدرت» دارد و بر «سیاست» اثرگذار است.» با این حال به نظر میرسد جنبه فرهنگی رویداد مهمونی ۱۰ کیلومتری در عید غدیر بیش از هر ساحت دیگری غلبه دارد و ساحتهای دیگر ذیل آن قرار میگیرند. یک فعال شبکههای مجازی، اما درباره جنبههای اجتماعی و فرهنگی این رویداد در توئیتر به این نکته اشاره کرده است که «در اسرائیل و کشورهای غربی، رژه همجنسگرایی برقراره و در ایران جشن ۱۰ کیلومتری برای مولا علی (ع). بعد باز میگویند چرا به ایرانی بودن خودتان افتخار میکنید.».
اما برخی کوشیدند بین رویداد راهپیمایی ۱۰ کیلومتری در تهران و حکومت نسبتی برقرار کنند تا بهزعم خود آن را تحقیر کرده باشند، اما در این رابطه یک فعال شبکه مجازی نوشت: «بعضیها مراسمات دینی و مذهبی در ایران را وابسته به حکومت معرفی میکنند! خواستم بگم اگر حکومتی بتونه فقط در یک شهر، ۳ میلیون نفر رو برای مراسمی به خیابون بیاره، قطعاً مردمیترین حکومت دنیاست؛ دمش هم گرم!».
اما یکی از آثار چنین مراسماتی قطعاً ایجاد حس همبستگی و نشاط جمعی است. در اینباره یک فعال شبکههای اجتماعی اینگونه توئیت کرد: «تجربه مهمونی۱۰ کیلومتری، یعنی فرصت برپایی گردهماییهای غیرسیاسی و بیشکاف. این تجمعات قطعاً شادیآفرینه و تبدیل به مناسکی میشه که ما رو بهم نزدیکتر میکنه. این فرصت را حتی در نوروز هم داریم، یک عید دیدنی دستجمعی ایرانی.»
عید غدیر را باید بزرگترین عید شیعیان دانست و اهمیت آن قابل مقایسه با هیچ عید دیگری در تقویم ایرانیان نیست، اما همواره این عید بزرگ آنچنان که باید ظرفیتهای خود را در قالب یک روح بزرگ جمعی نشان نداده بود. هر ساله مراسم و برنامههای مختلفی در اقصی نقاط کشور در روز عید غدیر برگزار میشود که هرچند مانند شبهجزایری متفرق عمل کرده و به اندازه خود قطعاً تأثیرگذارند، اما این تفرق در برگزاری مراسم شکوه و عظمت این عید را مخفی نگه داشته بود و اجازه نمیداد آنطور که باید بروز و ظهوری عینی داشته باشد. ویژگیهای رویدادی، چون مهمونی ۱۰ کیلومتری که اساساً خود مردم آن را رقم میزنند و هیچ کلمهای به اندازه عشق نمیتواند آن را هدایت کند از چند منظر قابل بررسی است. نام علی (ع) به تنهایی توان بسیج و هدایت دلهای مردم را برای رقم زدن یک رویداد دستهجمعی و بزرگ دارد. این ظرفیت مختص جامعه ایران بوده و قطعاً هنوز بسیاری از ظرفیتهای آن مغفول مانده است. با این حال به نظر میرسد رویداد عید غدیر را میتوان آغاز یک راه دانست که جنبههای فرهنگی آن نمود بارزی دارند و بهطور بالقوه میتوانند گستردهتر شوند.
