استاد محمدعلی اسلامی ندوشن، دانشمند بزرگ ایرانی در سن ۹۷ سالگی درگذشت. او بیش از ۷۰ کتاب و صدها مقاله مرجع در زمینههای مختلف فرهنگ، تمدن، ادبیات و هنر ایران از خود به یادگار گذاشته است. در ادامه بخشهایی از پیامهای کاربران در سوگ این استاد بزرگ که به راستی گنجینه ادبیات فارسی بود، مرور شده است.
سیدعطاالله مهاجرانی:
انا لله و انا الیه راجعون درگذشت استاد دکترمحمدعلى اسلامى ندوشن را به همه اهل فرهنگ، زبان و دانش به همه ایرانیان، به ویژه خانواده ایشان و شاگردان و دوستداران تسلیت مىگویم. عمرى بلند و کارنامهاى غنى و نثرى درخشان، یادگار ماندگار دوست، استاد و متفکر فرزانه دکتر اسلامى است.
اکبر نبوی:
دکتر محمدعلی اسلامی ندوشن بزرگمرد ادب و فرهنگ ایران زمین پس از ۸۰ سال پژوهش و آموزش و نوشتن، در ۹۶ سالگی به دیار جاوید کوچید. خدای بزرگ ایشان را در دریای آرامش و آمرزش خویش پذیراباشد.
حبیب ازغدی:
هر کشوری قائمههایی دارد که برای ادامه حیات خود بر آنها تکیه میکند. قائمه ایران، فرهنگ اوست.
«محمدعلی اسلامیندوشن»
علی رجبی:
دغدغههای مرحوم محمدعلی اسلامی ندوشن را با «ایران و تنهاییاش» درک کردم؛ کتابی به شدت میهنپرستانه که مهمترین پیامش در یک جمله این است: «تلاش برای کسب همبستگی اجتماعی که امروزه لازمههر نوع حیات ملی است و نبود آن یک جامعه را تا سرحد انقراض جلو میبرد» خدایش بیامرزد.
سیدعلی موسوی:
بدون تردید یکی از پرکارترین و چیرهدستترین نویسندگان روزگار ما، دکتر محمدعلی اسلامی ندوشن بود که در قلمش تیزبینی، بیطرفی، تواضع، صداقت و وسعت اندیشه به وضوح نمایان بود. یادش گرامی
مرتضی کاظمیان:
محمدعلی اسلامی ندوشن، نویسنده و پژوهشگر برجسته و ایراندوست، چشم بر جهان فروبست. آنکه گفته بود: «ایران سزاوار آن است که خوشبخت و سرفراز باشد و برای آن، باید هم به خود وفادار بماند و هم به استیلای علم بر جهان کنونی ایمان بیاورد.» دریغا تهی از چنین اندیشمندی، ایرانزمین.
حامد عامری:
امروز، ایرانزمین یکی از بهترین فرزندان و خادمان و دوستدارانش را از دست داد. استاد دکتر محمدعلی اسلامی ندوشن پا از دایره هستی بیرون نهاد. از شمار دو چشم یک تن کم/ و زشمار خرد هزاران بیش. روانش شاد و دریغا که، چون او در این زمانه کمتر خواهد بود و صد افسوس به حال ما که مانند او را دیگر نخواهیم داشت.
سیده مهدیه قرشی:
«زندگی مورد توجه من است و مرگ نیز، همچنین عشق، چیزهای متضاد: اجتماع و عزلت، چیزهایی که زندهبودن مرا به من میفهماند، حدت و پهناوری به زندگی من میبخشند و این میل را در من برمیانگیزند که به نوشتن پردازم.» به یاد دکتر #اسلامی_ندوشن #ادبیات_فارسی
زهرا مروج:
ایران فقط خاک نیست. مظروفی است که تاریخ و فرهنگ چند هزار ساله ما در آن ریخته شده است. این مجموعه یادگارها و خاطرات است که ایران را برای ما تشکیل میدهد. این فرهنگ و تاریخ به قیمت سختیها و بلاهای بسیار به دست آمده است. دکتر محمدعلی اسلامی ندوشن (۱۳۰۴ - ۱۴۰۱) روحشان شاد.
صفحه «توئیتری ملی:»
محمدعلی اسلامی ندوشن، شاعر، مترجم و پژوهشگر ایرانی در ۹۷ سالگی چشم از جهان فروبست. شعر زیر از اوست: «آن دُختِ پَریوار که ایرانِ من است | پیدا و نهان بر سرِ پیمانِ من است | هم نیست ولی نهفته در جانِ منست | هم هست ولی دور زِ دامانِ من است.» روحش شاد و یادش گرامی باد
صالح تسبیحی:
مرد بزرگ محمد علی اسلامی ندوشن درگذشت. او از معدود بازماندگان ادب شناس فارسی بود که از سرچشمهسیراب میشد و عمری آموخت و آموزاند و همیشه مینوشت. خلاصه کردن شاهنامه با عنوان نامه نامور، از کارهای اعلا و بینظیر اوست. نامش زنده باد.
میثم مهدیار:
از قلم اسلامی ندوشن سادگی و صداقت میبارد و همین باعث شده در اکثر کلاسها آثار خوشخوان او در حوزه ادبیات به خصوص مقالات حافظ شناسیاش را به دانشجویان معرفی کنم. همیشه آثارش را در ایجاد آشنایی و انس با قلههای ادبی ایران تأثیرگذار یافتهام. خدایش رحمتکناد.
احمد نادری:
این تعبیر هگلی مرحوم اسلامی ندوشن از ایران را دوست دارم: «من در قعر ضمیر خود احساسی دارم و آن اینکه رسالت ایران به پایان نرسیده است... من یقین دارم که ایران میتواند قد راست کند و آنگونه که درخور فرهنگ، تمدن و سالخوردگی اوست نکتههای بسیاری به جهان بیاموزد.» رحمت خداوند بر او باد
