مهمترین ثمره ازدواج را میتوان تشکیل خانواده و در مرحله بعد تربیت فرزند دانست. در واقع فرزند نتیجه و محصول ازدواج والدین است. به همین جهت اکثر والدین نسبت به آینده، نحوه تربیت، خوراک، پوشاک و... فرزندان خود حساس هستند. یکی از اصلیترین دغدغههای والدین پرکردن اوقات فراغت فرزندان است، به گونهای که گاهی حاضر هستند هزینههای بسیار سنگینی را متحمل شوند. بازی و سرگرمی آنقدر اهمیت دارد که بخش قابل توجهی از سرمایهگذاران دنیا حاضرند سرمایه خود را در این راه صرف کنند و از این طریق به منافع و سودهای کلان دست یابند. بازی و پرکردن اوقات فراغت برای هر کودکی ضروری بوده و از مهمترین نکات در تربیت و رشد فرزند محسوب میشود.
متأسفانه در جامعه امروزی ما بعضی از والدین به بازی کودکان خود فقط به چشم یک سرگرمی و مشغولیت نگاه میکنند و حال آنکه بازی که کودک انجام میدهد میتواند به نحوی ترسیمکننده شخصیت رفتاری او در آینده باشد و در لابهلای همین بازی کردنها استعداد و نبوغ کودک در موضوعات مختلف کشف میشود. پس باید والدین دید خود را نسبت به بازی و سرگرمی کودکان تغییر دهند و بازیکردن کودکانشان را مرحله مهمی از مراحل تربیت آنان بدانند.
بازیهای قدیمی با امروزی تفاوتهای بسیاری دارد. کودکان قدیم را که بررسی میکنیم، میبینیم در بازیهایشان بسیار جنب و جوش، هیجان، صمیمیت، رفاقت و... وجود داشته است، اما در بازیهای رایانهای امروزی ورق برگشته و کودکان را از داخل کوچه به داخل خانه و اتاق خانه یا به طور دقیقتر بگوییم به داخل گوشی همراه کشیده است و این قطعاً مضرات فراوانی دارد. از وقتی که بازیهای رایانهای جای بازیهای قدیمی مثل هفتسنگ، فوتبال و... را گرفته است، کودکان ما نیز در سنین کم دچار چاقیهای مفرط و ضعف در بینایی، ضعف در تعامل با دیگران و... میشوند.
البته لازم به ذکر است که شرایط زندگی کنونی با گذشته کمی متفاوت است. مثلاً امروزه اکثر خانوادهها در آپارتمان سکونت دارند و شرایط ایجاد فضای مناسب برای بعضی بازیهای قدیمی فراهم نیست، اما میتوان همین بازیهای رایانهای را نیز مدیریت کرد. والدین میتوانند مقداری از شبانه روز را به کودکان خود اجازه دهند که سراغ گوشی و بازیهای رایانهای بروند و مابقی اوقاتشان را با ورزش و کلاسهای آموزشی پر کنند. والدین خیلی باید مراقب باشند که بازی کودکان، بازیشان ندهد، چراکه با یک انتخاب اشتباه در نوع بازی برای فرزندان خود در آینده دچار آسیبهای جدی و گاهی جبرانناپذیر، هم برای خود و هم برای فرزندانشان میشوند.
امروزه بازی به عنوان یکی از قویترین ابزارها برای القا فرهنگ به کودکان در دنیا مورد استفاده قرار میگیرد. ما میبینیم که غربیها در این زمینه خیلی کار کردهاند و هزینههای بسیاری را نیز متحمل میشوند و تنها دلیل این همه تلاش و هزینه این است که کودکان را با تغییر افکار و نگرششان، از والدینشان بگیرند و باب میل خود پرورش دهند، چراکه ذهن کودک همانند یک زمین آماده برای کشت است که هرچه را در آن بکاری، برداشت میکنی. والدین باید بدانند که رفتن سراغ بازیهای رایانهای غربی که دارای محتواهای خشونتآمیز، ضددینی و ضدانسانی است، دقیقاً مصداق بازی کردن با دم شیر است. پس در این زمینه نیز احتیاط شرط عقل است و بکوشیم تا در انتخاب نوع بازی برای کودکانمان دقت کنیم و در زمین بازیهای غربی بازی نکنیم.
