لباسی که هر ایرانی با دیدن آن بدون معرفی رسانه یا مجریان بداند که پیراهن ملی است.
با مثالی ادامه میدهیم.
به لباس برزیل ... آرژانتین..
کره..
ژاپن..
کانادا.. استرالیا و همین کشورهای کوچک عربی مثل قطر و عربستان و بحرین توجه کنید. شاید طراحی لباسها در گذر زمان دچار تغییر شود، اما نماد اصلی رنگ و شکل لباس هرگز تغییر نکرده است.
بر همین اساس میبینیم بیشتر نوجوانان ما دوست دارند پیرهن برزیل را بپوشند. حتی ملی پوشان ما در دهکده بازیهای المپیک و آسیایی بارها دیده ایم که تیشرت برزیل یا یک کشور دیگر را میپوشند.
هم کیفیت لباسها بعضا آنقدر پایین است که ملی پوشان رغبت پوشیدن ندارند مگر در میدان رسمی مسابقه و هم نتوانسته ایم هویت ملی و فرهنگی را در طراحی لباسهای ملی بکار بندیم.
لباس ملی در همه رشتهها باید نماد هویت ملی و فرهنگی و تاریخی ایرانبان و یک شکل باشد.
شما ببینید چه زیبا روی سینه لباس ایتالیاییها و برزیل و هلند پرچم کشورشان نقش بسته است.
حتی اسم استعاری هم به رنگ لباسهای خود داد ه اند.
العنابی یعنی به رنگ عناب برای قطریها
...
لالههای نارنجی برای هلند ... لاجوردی برای ایتالیا.
بخش مهمتر را در افتتاحیه المپیک و بازیهای آسیایی میبینیم.
یک روز کت و شلوار بی رنگ و بی حال شیری رنگ و یک روز آبی پر رنگ و یک روز هم در آستانه اعزام کاروان از ترس انتقادات رونمایی لباس را به خارج از کشور موکول میکنند.
بماند که در همه این معادلات متاسفانه آنچه واضح است رد پای رفیق بازی و منافع مالی یک یا دو نفر در میان است و آنها خیلی به افکار عمومی و مباحث کلان ملی توجهی ندارند و بدنبال شندرقاز سود بیشتر هستند.
کاش سودی کلان ببرند، ولی عزت و آبروی یک ملت بزرگ و با ریشه و تاریخ کهن را هم لحاظ کنند.
این مبحث را در آستانه یکسال مانده تا بازیهای آسیایی باز کردیم تا از هم اکنون برای افتتاحیه و مراسم رژه کاروان ایران در بازیهای آسیایی به فکر طراحی لباسی با نماد قومیتها .. فرهنگ... آداب و سنن تاریخی ایران زمین باشیم.
در مراسم رژه المپبک و آسیایی اغلب کشورها با نمادی از لباس قومیتها میآیند
مثل مکزیکیها... عربها .. نیوزلند... چینیها .. و کشورهای کوچکی مثل باهاماس ... اریتره.. زیمبابوه چنان لباس سنتی و زیبا برتن میکنند که ورزشکاران شان با عزت و افتخار رژه میروند، ولی ورزشکاران ما انگار به مهمانی رسمی دسته جمعی رفته اند.. کت و شلوارهایی که برای اولین بار همان روز رژه برتن میکنند و کفشها هم همینطور و تجربه کرده ایم که لباس نو آنهم لباس و کفشی که با عجله تهیه شده است چه مشکلاتی دارد؛ بنابراین بجای لذت بردن از افتتاحیه با نوعی عذاب وارد ورزشگاهی میشوند که تا دو میلیارد بیننده نظاره گر این رویدادهای مهم هستند ...
ما میخواهیم این بحث بسیار مهم را ادامه دهیم...
در گفتگو با کارشناسان... المپینها .. سردبیران رسانهها و طراحان لباس و ایران شناسان تا انشالله به یک نتیجه مطلوب برسیم. منتظر پیشنهادات شما خوانندگان خوب هم هستیم.
