1- رفتار انسانی: به موجب مواد 13 و 14 کنوانسیون سوم ژنو، با اسیران جنگی باید رفتار انسانی شود. 2- عدم اعمال تلافیجویانه: بند 3 ماده 13 کنوانسیون سوم ژنو به صراحت اعلام میدارد که نمیتوان اسیران جنگی را موضوع اعمال تلافیجویانه قرار داد و این اصلی است که هیچ استثنایی ندارد، حتی اگر حقوق بشردوستانه توسط طرف مقابل به شدت نقض شود، موجب نقض اصل ممنوعیت مقابله به مثل نمیشود. 3- ممنوعیت کارهای خطرناک و غیر بهداشتی: همچنین کنوانسیون 1929 ژنو اصولی را در مورد کار اسیران در نظر گرفته که کم و بیش در کنوانسیون سوم 1949 ژنو نیز تکرار شده است. بر اساس مواد کنوانسیون سوم ژنو نمیتوان از اسیران جنگی درخواست کرد که به کارهای خطرناک و غیر بهداشتی بپردازند. 4- ممنوعیت مجازات قضایی: طبق مواد کنوانسیون سوم ژنو نمیتوان اسیر را به جرم اقدام به فرار تحت مجازات قضایی قرار داد و فقط میتوان اقدامات انضباطی را درباره آن اعمال کرد. 5- ممنوعیت کسب اطلاعات از راههای غیر قانونی: طبق ماده 17 کنوانسیون سوم ژنو کسب اطلاعات از راههای غیر قانونی از اسیران جنگی ممنوع است و اسیران تنها ملزم به دادن نام، درجه و شماره ردیف خود هستند. 6- آزادی اسیران: ماده 118کنوانسیون سوم 1949 ژنو مقرر میدارد که هرچه زودتر و بدون تأخیر، پس از خاتمه مخاصمات باید اسیران آزاد شوند.