مدرس عکاسی و عکاسی خبری در نشست آموزشی عکس که به همت دفتر مطالعات و برنامهریزی رسانه در نمایشگاه بینالمللی مطبوعات و خبرگزاریها برگزار شد، با بیان اینکه عکاس همه حرفهای خود را در یک تصویر دو بعدی ارائه میکند به تعریف عکاسی مطبوعاتی پرداخت.
محمود عبدالحسینی گفت: اواخر دهه1920 عکسهای خبری رواج یافتند. در این دوران نفوذ مجلهها و روزنامههای عکسدار و عکاسی مطبوعاتی به اوج تاثیرگذاری خود رسید. این نفوذ تا اواخر دهه 1960 برقرار بود و چون دستگاههای چاپ پیشرفتهتر شدند صدهاهزار تصویر خبری ایجاد شد.
وی افزود: با توسعه فنی چاپ مردم به خبرهای عکسدار علاقمند شدند و روزنامهها اخبار را با چاپ چند عکس مرتبط همراه کردند که این باعث کوتاه تر شدن مطالب شد. نشریهها عکسهایی از زوایای یک رویداد منتشر میکردند که در کار رقابتی طبیعی بود و روشن شد خبر چیزی است که دیده میشود. به این ترتیب فرهنگ تصویری مطبوعات را تسخیر کرد.
او همچنین اظهار کرد: در حال حاضر رشته عکاسی نزدیک به 130 شاخه دارد که عکاسی خبری یکی از آنهاست اما متاسفانه در ایران به دلایل مختلف همچون اقتصادی، عکاسان حکم آچار فرانسه را پیدا کردند به طوری که عکاس خبری از مراسم عروسی نیز عکس میگیرد. در حالی که در کشورهای دیگر به هر یک از شاخههای عکاسی به طور تخصصی و با تمام جزئیات پرداخته میشود و عکاس هر شاخه در شاخه دیگر فعالیت نمیکند.
وی با بیان اینکه رشته عکاسی بعد از انقلاب فرهنگی وارد دانشگاههای ایران شد گفت: در چهارسالی که دانشجو عکاسی میخواند سه واحد عکاسی خبری را خواهد گذراند که متاسفانه برخی از دانشجویان رشته عکاسی با علاقه وارد این رشته نشده و برای حل مشکلات اقتصادی به این رشته روی میآورند.
وی تصریح کرد: مطبوعات ما بعضا در بخش عکس موفق نیستند و فقط برای پر کردن صفحه به انتشار عکس میپردازند و شاید میتوان گفت هدف عکس کار شده در روزنامهها انتشار عکس خبری نیست. برخی نشریات نیز در کار عکاسی خبری موفق عمل میکنند و بخش عمدهای از صفحه اول خود را به عکس هدفدار که انگیزه از انتشار خبر را نشان میدهد اختصاص میدهند.
وی خاطرنشان کرد: با توجه به تعداد بالای نشریاتی که روزانه منتشر میشوند و همه از عکس استفاده میکنند حتی مجلات زرد، این امر به منظور جذب مخاطب انجام میشود که بیانگر نقش مهم عکس در مطبوعات است.
