تاثیر ۶ هفته تمرین تناوبی شدید بر سطوح پروتئین‌های بافت احشایی چربی موش‌های صحرایی
کد خبر: 1049729
لینک کوتاه: https://www.Javann.ir/004P57
تاریخ انتشار: ۰۸ خرداد ۱۴۰۰ - ۱۲:۴۵
در قالب یک طرح پژوهشی در پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی بررسی شد
تمرینات ورزشی علاوه بر قهوه‌ای کردن بافت چربی، تغییرات ساختاری دیگری بر بافت چربی ایجاد می‌کند که شامل کاهش توده بافت چربی، کوچکتر شدن اندازه آدیپوسایت ها، محتوی کمتر تری گلیسیرید در هر آدیپوسایت و تعداد کمتر آدیپوسایت می‌باشند. تحت این شرایط تمرینات ورزشی منجر به بهبود واکنش‌های متابولیکی از جمله لیپولیز در آدیپوسایت، هومئوستاز گلوکز خون و جریان خون بافت چربی می‌گردد. هرچند تلاش‌های گسترده‌ای جهت درک سازوکار تاثیر تمرینات ورزشی بر بافت چربی و ارتباط آن با بهبود عملکرد سایر اندام‌های بدن انجام شده است، با این حال بسیاری از جنبه‌های این تاثیر نامشخص باقی مانده است.
به گزارش جوان آنلاین ، طرح پژوهشی "تاثیر ۶ هفته تمرین تناوبی شدید بر سطوح پروتئین‌های عامل ریبوزیلاسیون ۶-ADP و سیتوکروم C در بافت چربی احشائی موش‌های صحرایی نر ویستار" توسط دکتر محمد شریعت زاده، عضو هیات علمی پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی انجام انجام شد..
بر اساس این پژوهش، بافت چربی احشایی (VAT) به عنوان یکی از تنظیم گر‌های متابولیسم در حالت بیماری و سلامتی بدن شناخته می‌شود و در اعمال متعدد فیزیولوژیک دخیل است. همچنین مشخص شده که تمرینات ورزشی از جمله تمرینات تناوبی شدید (HIIT) می‌تواند اثر ژرف و سودمندی بر متابولیسم و شکل پذیری بافت چربی داشته باشد و ازین رو منجر به بهبود سلامت گردد. علاوه بر این مطالعات بسیاری گزارش کرده اند که تمرینات ورزشی با افزایش محتوی میتوکندریایی موجب قهوه‌ای شدن بافت چربی و در نتیجه بهبود متابولیسم گلوکز و اسید‌های چرب می‌گردد.
عامل ریبوزیلاسیون ADP-۶ (Arf۶) یکی از عوامل تاثیرگذار بر متابولیسم بافت چربی و هومئوستاز گلوکز در بافت چربی است. با این حال بر اساس دانش ما پژوهشی در مورد بررسی تاثیر تمرینات ورزشی بر سطوح این پروتئین وجود ندارد و پژوهش حاضر اولین مطالعه‌ای است که به بررسی اثر HIIT بر سطوح پروتئین Arf۶ و ارتباط آن با سطوح میتوکندریایی (سیتوکروم C (CytC)) می‌پردازد.
در این تحقیق دوازده موش سفید صحرایی نر ویستار با محدوده وزنی ۱۰±۲۶۰ گرم به روش تصادفی ساده به دو گروه کنترل (C) و تمرین (HIIT) تقسیم شدند. پروتکل تمرین ورزشی شامل فعالیت‌های تناوبی با شدت ۹۰-۸۵ درصد اکسیژن مصرفی بیشینه، به مدت ۶ هفته و ۵ جلسه در هفته که بر روی نوارگردان مخصوص جوندگان انجام شد، بود. دو روز پس از آخرین جلسه تمرینی، آزمودنی¬ها بی¬هوش و بافت چربی احشایی استخراج و سطوح Arf۶ و CytC بوسیله روش ایمونوهیستوشیمیائی اندازه گیری شد. پس از تائید طبیعی بودن توزیع داده‌ها با آزمون شاپیرو- ویلک، میانگین مقادیر پروتئین‌های Arf۶ و CytC در بافت چربی احشایی موش‌های صحرایی گروه C و HIIT با استفاده از آزمون t مستقل اندازه گیری شد. مشاهده شد که HIIT منجر به افزایش معنی دار سطوح پروتئین Arf۶ و CytC در بافت چربی احشایی موش‌های صحرایی نسبت به گروه کنترل می‌گردد. به نظر می‌رسد سطوح افزایش یافته این دو پروتئین در اثر HIIT احتمالاً منجر به بهبود متابولیسم چربی و افزایش برداشت گلوکز توسط VAT گردد.
در پژوهش حاضر مشاهده شد که فعالیت ورزشی به شکل تمرینات تناوبی شدید با افزایش سطوح پروتئین‌های Arf۶ و CytC در بافت چربی احشایی موش‌های صحرایی مرتبط است. سطوح افزایش یافته این دو پروتئین در اثر HIIT احتمالاً منجر به بهبود متابولیسم و هومئوستاز گلوکز می‌گردد.
نظر شما
جوان آنلاين از انتشار هر گونه پيام حاوي تهمت، افترا، اظهارات غير مرتبط ، فحش، ناسزا و... معذور است
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربازدید ها
عناوین پیشنهادی
آخرین اخبار