کد خبر: 1032688
تاریخ انتشار: ۰۶ دی ۱۳۹۹ - ۰۰:۱۶
نگاهی به رمان «وقت معلوم»
داستان «وقت معلوم» نوشته مهدی کفاش با یک توصیف گنگ و سوررئال آغاز می‌شود. «فؤاد» شخصیت اول و محوری داستان که یک روحانی است وقتی به هوش می‌آید خود را در اتاقی عجیب و غریب می‌بیند که در آنجا محکوم به حبس است.
رامین جهان‌پور
سرویس فرهنگ و هنر جوان آنلاین: این اتاق یک لامپ مهتابی با نوری سفید و بی‌روح دارد که ۲۴ساعته روشن است و دوربینی بر سقف که قامت بی‌جان فؤاد را زیر نظر دارد. اولین تعلیق داستان از همان صفحات اول آغاز می‌شود تا مخاطب را برای ادامه داستان ترغیب کند، اما متأسفانه هر چقدر پیش می‌رویم بیشتر متوجه ساختار مبهم داستان می‌شویم.

ما در همان صفحات اولیه رمان متوجه این نکته می‌شویم که این داستان بلند، شخصیت‌های زیادی دارد که در پرداخت قصه، مخاطب را دچار سردرگمی می‌کند و خواننده داستان برای فهمیدن عمق ماجرای قصه باید حواسش به همه آن‌ها باشد، اما با این حال بیشتر شخصیت‌های داستان تا آخر کتاب به صورت یک تیپ باقی می‌مانند و نویسنده نمی‌تواند در طول ۲۸۶صفحه داستانش همه آن‌ها را خوب بشکافد و برای مخاطب ساخته و پرداخته کند.

به جز فؤاد، شالده، اسماعیل، سرهنگ و بهمن حجت‌کاشانی، مابقی کاراکتر‌ها شبیه سایه‌هایی هستند که به طور موقت و گذرا وارد ماجرا‌های داستان شده و خیلی زود محو می‌شوند.

نویسنده کوشیده با طرح این داستان که رنگ و بویی تاریخی دارد به زندگی پرفراز و نشیب «بهمن حجت‌کاشانی» یکی از مبارزان معروف قبل از پیروزی انقلاب بپردازد که بر ضد رژیم پهلوی به پا خاست، اما در ظاهر می‌بینیم که فقط گوشه‌هایی از رمان مربوط به زندگی این مبارز است و مابقی ماجرا‌های داستان به شرح حال و وقایع اتفاق افتاده برای دیگر کاراکتر‌ها و خصوصاً فؤاد می‌پردازد.

زمان داستان به دهه ۱۳۵۰خورشیدی و بعد از انقلاب برمی‌گردد و مکان داستان هم شهر‌های تهران، قم و مشهد است. حالا فؤاد که یک روحانی باسواد در جامعه است چرا توسط سازمان‌های امنیتی کشور بازداشت شده؟ این سؤالی است که شاکله اصلی داستان را تشکیل می‌دهد.

نویسنده، علاوه بر اینکه به چند موضوع تاریخی و اجتماعی پرداخته، تلاش کرده است به ساختاری متفاوت در زبان داستانش برسد.

نثر داستان گاهی به شیوه اول شخص از زبان شخصیت اول روایت می‌شود و گاهی هم دخالت نویسنده را در ورود به حوادث داستان می‌بینیم که از زاویه سوم شخص یا دانای کل به کالبدشکافی و شخصیت‌پردازی عناصر داستان می‌پردازد، البته داستان به جز تاریخی بودن از چاشنی عشق هم برخوردار است.

فؤاد که تحصیلات حوزوی دارد و مدتی هم در خارج از کشور زندگی کرده دلباخته دختری به اسم شالده شده که همین موضوع باعث می‌شود ماجرا‌های داستان لایه‌دارتر شوند. از طرفی عموی فؤاد که یکی از مبارزان قبل از انقلاب است بعد از پیروزی انقلاب روحانی می‌شود و در یکی از حساس‌ترین پست‌های امنیتی کشور، درگیر سه پرونده تاریخی و اجتماعی می‌شود که فؤاد را هم درگیر پرونده‌ها می‌کند.

حالا فؤاد روحانی به خاطر اتفاق‌هایی که برایش افتاده باید به نیرو‌های انتظامی و قضایی به خاطر کار‌هایی که کرده یا نکرده به اصطلاح سین جیم پس بدهد. داستان، آغاز خسته‌کننده‌ای دارد و همچنین پایان‌بندی داستان هم به طرز عجولانه‌ای شکل می‌گیرد.

از طرفی شخصیت‌های پرتعداد داستان هم باعث شده مخاطب با رمانی شلوغ و پرشخصیت مواجه شود، با این همه نویسنده سراغ سوژه‌ای رفته که در چند سال اخیر کمتر نویسنده‌ای به آن پرداخته است و این خود از ویژگی‌های بارز این داستان تاریخی و اجتماعی و تا حدودی ساختارگرا محسوب می‌شود. ناشر این کتاب شهرستان ادب است.
نظر شما
جوان آنلاين از انتشار هر گونه پيام حاوي تهمت، افترا، اظهارات غير مرتبط ، فحش، ناسزا و... معذور است
captcha
تعداد کارکتر های مجاز ( 200 )
پربازدید ها
پیشنهاد سردبیر
آخرین اخبار