جمعه نهم اکتبر باراک اوباما به عنوان برنده جایزه صلح نوبل در سال 2009 معرفی شد. جایزه نوبل صلح یکی از پنج جایزهای است که هرساله اعطا میشود. 1- کمیته نروژی نوبل اعلام کرد این جایزه به خاطر «تلاش فوقالعاده برای تقویت دیپلماسی بینالمللی و ترغیب به همکاری میان مردم به آقای اوباما داده میشود. در حالی که در دوره اوباما هنوز هم به افغانستان نیروهای آمریکایی اعزام میشوند و در عراق و فلسطین و پاکستان نیروهای آمریکایی در نظر مردم چیزی جز قصابان صلح و آزادی و امنیت به حساب نمیآیند. هنوز آمریکاییها با مشارکت لابی صهیونیسم و رژیم غاصب اسراییل با زیر پاگذاشتن اصول اولیه منشور سازمان ملل متحد در رابطه با عدم دخالت در امور داخلی کشورها و همکاری بینالمللی در جهت صلح و امنیت بینالمللی به هر طریقی حتی قتل و جنایت و کشتار در پی ایجاد هژمونی بینالمللی و حاکمیت بر جهانند!
2- کمیته نروژی نوبل با فراموش کردن جنایات اسراییل و حمایتهای صریح اوباما و آمریکاییان در جنایات غزه و موج برآمده از نفرت ملل جهان در تجمعات و اعتراضات جهانی، در هنگام اعلام نام برنده جایز نوبل صلح در بیانیهای عنوان کرد: بسیار به ندرت کسی بهاندازه آقای اوباما، توجه جهانیان را به خود جلب کرده است و در مردم خود امید به آینده را ایجاد نموده است غافل از آنکه اعطای این جایزه به اوباما انتقادهای بسیاری را در نقاط مختلف جهان از سوی کارشناسان سیاسی و رسانههای خارجی برانگیخته است. طبق یک نظرسنجی که در سایت اینترنتی شبکه تلویزیونی یورونیوز انجام شده است تنها 25 درصد از ساکنان اروپا با اعطای این جایزه به اوباما موافقت کردهاند و هفتاد درصد از مردم اروپا با این اقدام کمیته نوبل صلح مخالفت و چهار درصد در این باره اظهار بی اطلاعی کردهاند.
3- روزنامه فایننشال تایمز در گزارشی ضمن انتقاد شدید از باراک اوباما، در پی دستیابیاش به جایزه صلح نوبل تأکید کرد: «باراک اوباما، رئیس حمهور جنگ است و مستحق دریافت جایزه صلح نیست». از طرفی سران حزب جمهوریخواه آمریکا در واکنش سریع خود اعطای این جایزه را به رئیسجمهور کشورشان مورد انتقاد قرار دادند. روزنامه «لسآنجلس تایمز» و «واشنگتن پست» و بسیاری از رسانههای خارجی نیز ضمن ابراز تردید از اعطای جایزه صلح نوبل به اوباما به انتقاد پرداختند و حتی برنده آرژانتینی جایزه صلح از اعطای این جایزه به اوباما ابراز تاسف کرد.
با نظر بر موارد فوق نکتهای قابل تامل است:
بی شک درعرف دیپلماتیک بینالمللی، تمامی کنشها و واکنشها بایستی بر اساس منطق و حسن نیت صورت گیرد. در نظر بسیاری از کارشناسان حسننیت، زمانی احراز میشود که طرفین رفتارهای متناقضی از یکدیگر شاهد نباشند. از طرفی مشخص بودن خط مشی بینالمللی و به اصطلاح «دیپلماسی بینالمللی» یکی از مواردی است که مانع تردید و محافظهکاری را در تعاملات دیپلماتیک برمیدارد، چه آنکه این تردید باعث بروز و ظهور مانورهای سیاسی و نهایتاً سردرگمی و شاید عصبانیتهای سیاسی درمناسبات طرفین شود.
پس از مذاکرات اخیر و ادامه بحثها در مورد انرژی هستهای در محافل و رسانههای غربی، چند روز پیش کنگره آمریکا از باراک اوباما خواست تا سی یکم ژانویه (11 بهمن ماه)درباره پیشرفت روند گفتوگوی مستقیم با ایران گزارش دهد. بی شک موضع جمهوری اسلامی در برابر هرگونه رویداد سیاسی بایستی برمدار اقتدار و عزت و ابهت جمهوری اسلامی ایران بگردد و شائبه ترس یا عقبنشینی و یا تردید ایران در روابطش با غرب را در اذهان آمریکاییها متبادر نسازد.
دیروز برخی خبرگزاریهای غربی واکنش ایران نسبت به اعطای جایزه صلح نوبل به اوباما را امیدوارانه عنوان کردند و با عنوان «استقبال ایران از اعطای جایزه به اوباما» خبرنگاری کردند! درحالیکه آقای جوانفکر به خبرگزاری فرانسه گفته است اگراوباما حق وتو را در شورای امنیت سازمان ملل بردارد این اقدام نشان میدهد که جایزه صلح نوبل به درستی به او اعطا شده است و نیز اوباما باید اقداماتی را که برای کاهش شکاف بین دارا و ندارها در آمریکا و کشورهای زیر نفوذ این کشور انجام داده است اعلام کند و. . . اما آنچه که رسانههای غربی آن را دستمایه خبرانگاریهای خود کردند این موضع گیری جوانفکر بود که گفته بود ما ناخشنود نیستیم و امیدواریم که او با دریافت این جایزه شروع به برداشتن گامهای عملی برای از بین بردن بی عدالتی در جهان کند و اعطای این جایزه با او انگیزه حرکت در مسیر ایجاد عدالت در نظم جهانی را بدهد.
به هر حال جدای از این مهم که در نظر غربیها مفهوم نظم جهانی در راستای گلوبالیزاسیون و به رسمیت شناختن نسبتهای نابرابر در قدرتهای جهانی است و با مفهوم عدالت جهانی متفاوت است و از طرفی ابراز امیدواری نسبت به مسأله صلح نوبل به نوعی به رسمیت شناختن این بازی سیاسی و حتی بیست و دو آمریکایی برنده این جایزه در گذشته است، دور ازموضع گیری بر اساس اقتدار و ابهت بینالمللی ایران است که چندی پیش هنگام سخنرانی رئیسجمهوری دراجلاس عمومی سازمان ملل متحد آمریکاییان جلسه را ترک کردند.
بنابر آنچه در فوق آمد جناب آقای جوانفکر و دیگر دلسوزان بایستی با مداقه درتمامی وجوه واکنشهای سیاسی و دوری از سیاستهای عجولانه، به گونهای عمل کنند که در فرآیندهای بینالمللی پیشرو در حوزه انرژی هستهای، جدیت، اقتدار و ابهت جمهوری اسلامی برای عموم جهانیان به عنوان واقعیتی انکار ناپذیر باقی بماند.
