سرویس ورزشی جوان آنلاین: در پایان طولانیترین فصل تاریخ فوتبال اروپا و در حالی که تیمها باید در این زمان خود را برای فصل بعد آماده میکردند، خوان لوپتگی با تیمش سویا قهرمان لیگ اروپا شد و اشکهای شوقش سوژه رسانهها. سویا مثل همیشه بعد از صعود به فینال یوفاکاپ یا همان لیگ اروپای فعلی تسلیم نشد. پیروزی دراماتیک ۳ بر ۲ مقابل اینترمیلان ثابت کرد این تیم اسپانیایی استاد قهرمانی در این جام است. جدا از بحث عملکرد خوب سویا، ششمین قهرمانی بچهها (لقب سویا) در شرایطی خاص به دست آمد؛ در ورزشگاه ۴۰ هزار نفری فقط ۴۰ نفر حضور داشتند که قطعاً نمیتوانستند جای خالی سایرین را پر کنند. سرود تیم قهرمان در زمین طنینانداز شد و خسوس ناواس هم جام را بالای سر برد، اما اگر همه صندلیها توسط تماشاگران پر میشد قطعاً حس و حال دیگری داشت. لوپتگی به موفقیت بزرگی رسید و در جشن تیمش نتوانست اشکهایش را پنهان کند. بازیکنانش او را به آسمان انداختند و به نوعی سرمربی را رمز قهرمانی سویا دانستند. در جشن شبانه یک مسئله کاملاً واضح بود؛ اتحاد و همدلی بین اعضای تیم. حتی بازیکنان ذخیره نیز به اندازه گلزنان شادمانی میکردند. جالبتر اینکه ناواس، کاپیتان سویا برای بار سوم قهرمانی در لیگ اروپا را تجربه کرد. البته از آخرین قهرمانی او ۱۳ سال میگذشت. درخشش سویا در مصاف با اینتر معانی زیادی دارد؛ اهمیت باشگاه به لیگ اروپا، تلاش همیشگی اعضای تیم برای فتح این رقابت اروپایی و کنار زدن بسیاری از رقبای اروپایی. ششمین قهرمانی بچهها در لیگ اروپا یا همان یوفاکاپ سابق در حالی به دست شاگردان لوپتگی فتح شد که مدعیان زیادی برای آن خیز برداشته بودند. فصل تمام شد و سر خیلیها بیکلاه ماند. تیمهای سرشناس قاره اگر میخواهند از قافله قهرمانیها عقب نمانند باید به جای تحقیر حریفان به فکر چاره باشند.
