سرویس حوادث جوان آنلاین: رانندگی به طور کلی امری اکتسابی بوده و یادگیری آن مستلزم تکرار، تمرین و ممارست است.
رانندگی فرآیند مستمری از چهار اصل توجه، تمرکز، تشخیص و تصمیم گیری است و راننده خوب همواره و پیوسته به عوامل و عناصر مؤثر در رانندگی مانند وضعیت وسیله نقلیه، راه، شرایط محیطی مثل آب و هوا، نور لازم، تعداد وسایل نقلیه در حرکت و وضعیت روحی و جسمانی خود توجه میکند و مهمتر آن که با برنامهریزی اصولی پیشگیریهای منطقی و مناسبی را برای جلوگیری از بروز تصادفات انجام داده و همواره با سرعت مطمئن رانندگی میکند.
مجموعه اعمالی که از راننده سر میزند رفتار راننده نامیده میشود و این بدین معناست که هدایت صحیح خودرو در جادههای شلوغ میتواند مانع از تصادف شود.
کارشناسان راهنمایی و رانندگی تصادفات و سوانح جادهای را پدیده شومی میدانند که انسان، خودرو، جاده و محیط رکن اصلی آن را تشکیل میدهند و تصادف نتیجه نقص یکی از چهار رکن یا نقص متقابل آنها در یک حالت مخاطرهآمیز است.
بر این اساس مشخصههای فردی یک راننده تدافعی عبارت است از:
۱- تجربه و مهارت: بررسیها حاکی از آن است که مهارت بیشتر لزوماً به معنای حادثه کمتر نیست. طبق یک بررسی ۹۶ % حوادث رانندگی از سوی رانندگانی که تجربه کافی دارند اتفاق میافتد.
۲- سن: آمارها نشان میدهد که هر چه سن بالاتر میرود تعداد تصادفات کمتر میشود. در ایران بیشترین تصادفات در بین جوانان ۱۹ تا ۳۵ ساله اتفاق میافتد. از طرفی رانندگان جوان مرد در خطر بیشتری نسبت به زنان قرار دارند. همچنین از مهمترین خصوصیات جوانان میتوان به ریسک کردن و احساس شور و هیجان در میان این گروه سنی اشاره کرد.
۳- جنسیت: نتایج نشان میدهد مردان رانندگی پر خطری دارند و شدت تصادفات و خسارات آنان بیشتر است. مردان در تشخیص فاصله زمانی بهتر هستند در حالی که زنان حرکت را سریعتر از مردان در مییابند، اما فاصله را کوتاهتر از مردان تخمین میزنند.
۴- دید: یکی از خطرناکترین عواملی است که امنیت ترافیک و سلامت آن را تهدید میکند کاهش غیر محسوس دید در رانندگی است.
۵- آگاهی و میزان تحصیلات: از عواملی است که میتواند در افکار راننده مؤثر بوده و به کسب مهارتهای رانندگی کمک نماید. بر اساس یک بررسی علمی افراد با سوادتر به میزان بسیار کمتری از افراد کم سواد و بی سواد دچار سوانح خودرویی میشوند.
۶- شخصیت: محیط رانندگی، صحنه اثبات شخصیت انسانهاست و افراد جامعه برای جلوگیری از رخدادهای خطرناک باید به یکدیگر احترام بگذارند. ۷۵% حوادث جادهها مربوط به شخصیت انسان است؛ لذا خصوصیات روانی و اجتماعی، تربیتی از عوامل مهم ایجاد تصادف به شمار میرود.
۷- خستگی: یکی از عوامل مهم در تصادفات رانندگی است. به طوری که دریافت نکردن پیامهای حسی به علت خستگی منجر به حوادث ناگوار میگردد. رانندگی برای ۱۲ ساعت متوالی علاوه بر کاهش میزان هوشیاری سبب کاهش مهارتهای رانندگی میشود. خطر وابستگی هنگام شب ده برابر بیشتر از روز است؛ لذا در برابر هر ۱۰ کیلومتر سرعت معادل ۶ متر از میزان حوزه بینایی کاسته میشود و پس از سه ساعت رانندگی در شب دقت دید کاهش و احتمال خطا افزایش مییابد.
۸- بیماری: هرگونه نارسایی، آسیب یا اختلال عضوی در انسان بیماری نام دارد. برای مثال سرماخوردگی میتواند زمان واکنش رانندگان را به شدت کند نماید. عطسه کردن سبب میشود راننده حداقل به مدت ۲ تا ۳ ثانیه از جاده دور شود. هوشیاری راننده سرماخورده ۱۱% کاهش مییابد.
۹- اعتیاد: خو گرفتن، عادت کردن و وابستگی جسمی و روانی به مصرف یک ماده مخدر به تدریج باعث افزایش مقدار مصرف آن ماده و اختلال در وظایف فردی و اجتماعی میشود؛ بنابراین مصرف مواد توهم زا، محرکها، مواد مسکن و الکل توسط راننده میتواند از توجه وی به محیط کاسته و بیشتر او را معطوف به قسمت درونی وسیله نقلیه خود نماید.
