فریدون حسن
یگان ویژه نیروی انتظامی به حال آماده باش درآمده، اورژانس تهران، واحدهایی از آتش نشانی و برخی بخشهای خدماتی منطقه غرب تهران خود را در وضعیت آماده نگه داشتهاند. رانندگان شرکت واحدی که قرار است در این منطقه در خدمت شهروندان باشند ماتم گرفتهاند، کارگران شهرداری، خدماتیهای ورزشگاه آزادی و خلاصه خیلیها میخواهند فردا زودتر بیاید و تمام شود و خورشید صبح شنبه طلوع کند.
اصلاً فکر بد نکنید، البته کمی تا قسمتی نگران باشید ولی نه قرار است زلزلهای بیاید، نه سیلی، نه قرار است جایی آتش بگیرد، نه خدای ناکرده انفجاری در شرف وقوع، تنها قرار است پرسپولیس و استقلال برای شصت و هفتمین بار مقابل هم قرار بگیرند به همین سادگی! البته همچین ساده، ساده هم که نه، میپرسید چطور؟ خدمتون عرض میکنم.
آخه ما نه، شما بگید کلی مسابقه دربی در طول یکسال تو دنیا برگزار میشه از ال کلاسیکو بگیر تا دربی شهر میلان و خلاصه هزار و یک دربی و نیمچه دربی دیگه تو دنیا ولی خب برای هیچ کدومشون قبل از شروع این همه آدم ماتم نمیگیرند و این همه هم جلسه هماهنگی برگزار نمی شه!
خدا میدونه الان که صبح پنجشنبهاس تو دل عزیز محمدی، رئیس سازمان لیگ و قاضی شریفی، رئیس کمیته انضباطی و سردار رجب زاده، رئیس ناحیه انتظامی تهران بزرگ چی میگذره؟ البته اینایی که گفتیم فقط 3 تا از آقایونی هستند که احتمالاً امشب خواب و خوراک ندارن تا فردا غروب که همه آبها از آسیاب بیفته.
ما نه، شما بگید تو کدوم یکی از دربیهای دنیا قبل از بازی برای دو تیم ضیافت شام ترتیب میدن، کلی از بازی جوونمردونه تعریف و تمجید میکنن و خلاصه یه عالمه قربون صدقه بازیکنها میرن که نکنه تو زمین کاری کنید که موجب تحریک هوادارها بشه، تو رو خدا به هم دیگه توهین نکنین، شما رو به همه مقدساتتون به هم چپ نگاه نکنید، اگه گل زدید برای هم شکلک در نیارین، اصلاً سعی کنید گل نزنید، اگر زدید راه رو باز کنید تیم مقابل هم گل بزنه! و ... آخه ما نه، شما بگید این چه جور دربیه؟
تازه به این نکته بسیار مهم هم توجه داشته باشین که با تمامی این تدابیر به محض اینکه سوت شروع بازی زده میشه، (راستی یه چیزی تو پرانتز و اون اینکه کدوم یکی از دربیهای دنیای فوتبال رو سراغ دارید که داورش خارجی باشه هر چند که تو این دو بازی آخر رویکردمون عوض شده ولی خب داور خارجی مییاریم که فحشهارو نفهمه و احیاناً بعدش هم تهدید نشه و ساکشو بذاره روکولشو بعد از بازی پرواز کنه به سمت خانواده) بله، از اصل قصه دور نشیم، داشتم میگفتم با این همه تدابیر به محض اینکه سوت شروع نواخته میشه با اولین تکل همه چیز به هم میریزه. تصورش خیلی سادهاس، بازیکنی که روش تکل رفتن غرولند میکند و احتمالاً ناسزایی به تکل رونده میگه البته چون اول بازیس طوری میگه که فقط خودش بشنوه، اونم چپ، چپ نگاه میکنه این برخورد رو 20 نفر دیگه هم میبینند ولی خب اول بازیه پس همه تا تکل دوم صبر میکنن تو تکل دوم دیگه فاعل و مفعول فرقی نمیکنن یه یقهگیری مختصری اتفاق میافته که با دخالت مثلاً بزرگترها به خیر و خوشی تموم میشه، توجه داشته باشید هنوز سکوها آروم هستند و تماشاگرها زیاد به ولوله نیفتادن.
بازی کمکم به اواسط نیمه اول نزدیک میشه، دیگه همه کاملاً فراموش کردن که قراره با هم دوست باشن، با هر تکل و هر برخورد هفت، هشت تا بازیکن به جان هم میافتن. اینجاست که سمفونی هم اجرا میشه، حرکات دست بازیکنهای دو تیم هدایت کننده سکوهاست و حالا دیگر ورزشگاه آزادی در حکم همان مخزن باروتی را داره که هر لحظه امکان انفجارش میرود.
بگذریم در طول 90 دقیقه اتفاقات خارقالعادهای میافتد که تنها و تنها در دربی تهران میتوان آن را مشاهده کرد. بازی تمام میشود، نتیجه اصلاً اهمیتی ندارد اینکه کدام تیم برده، کدام باخته یا حتی تساوی، فرقی نمیکند بزرگراه تهران - کرج، جاده شهریار، کمربندی تهران و برخی راههای دیگر منتهی به ورزشگاه پر میشود از شیشه خرده، بگذریم که اتوبوسهای شرکت واحد هم (که البته با رندی خاصی اسقاطیهایش روانه ورزشگاه آزادی شدهاند) از لطف و مرحمت تماشاگران بینصیب نمیمانند و شرکت واحد به طور حتم تقاضای مبالغ وحشتناکی خسارت از دو باشگاه طلب میکند.
بله، دربی تمام میشود و تهران خسته و داغون جمعه شب را هم سپری میکند. یک بازی کسلکننده دیگر هم تمام شد و حالا برخیها اعصابشان خرد و برخی دیگر بیخیال هستند، خیلیها هم حسرت این را میخورند که چرا وقت عزیزشان را صرف کردند و تنها چیزی که عایدشان شد، خستگی بود. امروز پنجشنبه است و فردا جمعه، جمعه دربی؛ جمعهای که خیلیها دوست دارند سریعترین جمعه سال از بابت گذر ساعت باشد، جمعهای که خیلیها دوست دارند فقط چند ثانیه باشد ما نه، شما بگویید، کدام یک از دربیهای لذت بخش دنیای فوتبال این همه جارو جنجال و مشکل و معضل دارد؟
