سرویس بین الملل جوان آنلاین: پس از ناکامی عدنان الزرفی در معرفی اعضای کابینه و مخالفت اکثر جریانات بهویژه طیف مقاومت، در ۱۸ فروردین، برهم صالح، رئیسجمهور عراق براساس وظایف قانونی خود اقدام به معرفی مصطفی الکاظمی برای تصدی پست نخستوزیری کرد. شاید بتوان از الکاظمی بهعنوان تنها نخستوزیر عراق نام برد که احتمال موفقیت وی در طول دوران عهدهداری این پست مهم وجود دارد. دلایلی برای این موفقیت و وجود فرصت برای وی به شرح ذیل قابل ارائه است:
۱- مدت نخستوزیری کنونی وی نهایتاً یکساله یعنی تا برگزاری انتخابات زودهنگامی است که مورد اصرار مردم و جریانات بوده و وی اساساً مأمور فراهم نمودن سازوکارهای آن است.
۲- بهدلیل محدود بودن دوران مسئولیت وی هیچ گروه و جریانی عقلانیت و حکمت را در این نخواهد دید که طرفداران خود و مردم را به خیابانها بکشاند، لذا عمده تلاش خود را در جهت فعالیت برای کسب آرای لازم در انتخابات پیش رو معطوف خواهند کرد.
۳- موافقت قریب به اتفاق جریانات و گروههای عراقی (به غیر از تعداد معدودی) با نخستوزیری وی، نویدبخش دوره آرام یا حداقل کمتنش در این کشور است. همین موافقت جریانات نیز احتمال کسب رأی اعتماد اعضای کابینه وی را نیز تقویت میکند.
۴- اعلام موافقت بازیگران خارجی و اصلی صحنه عراق از جمله امریکا و جمهوری اسلامی ایران، بهرغم اینکه هیچیک وی را گزینه اول خود برای این پست نمیدانستند، زیرا تهران بیشتر متمایل به استمرار مسئولیت عادل عبدالمهدی و امریکا از نخستوزیری الزرفی حمایت میکرد.
۵- سایه سنگین بیماری کرونا که احتمالاً تا چند ماه آینده نیز ادامه خواهد داشت، مردم را برای حضور خیابانی و برپایی اعتراضات با تردید مواجه میکند، لذا این عامل میتواند در خاموشی اعتراضات نقش اساسی ایفا کند.
اما متقابلاً نباید از مشکلاتی هم که بر سر راه الکاظمی وجود دارد، غافل شد. مشکلاتی که در صورت عدم مدیریت صحیح میتواند موقعیت وی را در صحنه سیاسی عراق متزلزل کند. البته در این نوشتار درصدد برشماری مشکلات عدیدهای که دولتهای مختلف این کشور را همواره رنج داده است، نیستیم و صرفاً مواردی را که معطوف به این بازه زمانی است، مرور میکنیم:
۱- کاهش اخیر قیمت نفت که درآمد عمده این کشور از صادرات آن است. این امر کسری بودجه به ویژه در جبران خسارات ناشی از کرونا را بهدنبال داشته و در کنار سایر مشکلات پایدار عراق یکی از چالشهای وی خواهد بود.
۲- درمان بیماران کرونایی و مقابله با پیامدهای ناشی از آن در کنار مشکلاتی مانند ضعف زیرساختها در بخش بهداشت و درمان دولت او را آزار خواهد داد.
۳- چالش دیگر وی فشارهای مردمی و گروههای مقاومت در جهت اجرایی کردن مصوبه پارلمان مبنی بر اخراج نیروهای امریکایی است. واشنگتن بهرغم تحرکات اخیر و تخلیه برخی پایگاههای نظامی، قصد خروج کامل از عراق را نداشته، بلکه در پی تبدیل حضور نظامی خود به اقتصادی و... است. نخستوزیر بهعنوان مسئول اجرایی این امر مهم را باید انجام دهد.
نتیجه
هر چند الکاظمی با چالشها و تهدیداتی مواجه است، اما به نظر میرسد فرصتهای پیش روی او میتواند ضمن ایجاد عراق آرام در یکسال آینده، زمینه را برای انتخاب مجدد وی جهت تصدی منصب نخستوزیری پس از انتخابات پارلمانی زودهنگام بهعنوان فردی موفق فراهم آورد، لذا او این فرصت را خواهد داشت که خود را به مثابه چهرهای محبوب و موفق در میان افکار عمومی مطرح سازد.
