ترزا میاز ژوئیه ۲۰۱۶ به عنوان نخستوزیر بریتانیا کنترل قطار برگزیت برای خروج کشورش از اتحادیه اروپا را به عهده داشت و طبق برنامه قرار بود این قطار را در روز ۲۹ مارس به مقصد نهایی برساند تا بریتانیا به صورت رسمی از اتحادیه اروپا خارج شود. بیش از یک هفتهای است که از این تاریخ گذشته و نه تنها هنوز قطار برگزیت در نیمه راه مسیر خود است بلکه تأخیر بیش از حد آن مبدل به چالشی بین دولت و مجلس عوام بریتانیا شده جدای از اینکه اتحادیه اروپا هم چندان تمایلی به حرکت دادن این قطار ندارد.
اصل برنامه خانم میاز ابتدای شروع به کارش این بود که برگزیت را با بهترین توافق ممکن با اتحادیه اروپا به انجام برساند و از زمان تقدیم نامه رسمی به دونالد تاسک، رئیس شورای اتحادیه اروپا، در ۲۹ مارس ۲۰۰۷ مذاکرات سخت را با اتحادیه اروپا شروع کرد. سه موضوع اصلی روابط مالی-تجاری، مرز مشترک بریتانیا با ایرلند شمالی و سرنوشت مهاجرین و اتباع دو طرف موضوعات عمده مورد مذاکره بودند. نکته مهم برای خانم میحفظ منافع بریتانیا در اتحادیه بعد از برگزیت است چرا که او نمیتواند بازار ۵۰۰ میلیارد دلاری این اتحادیه را نادیده بگیرد. اتحادیه اروپا طی این مذاکرات نشان داد که قصد سختگیرانهترین برخورد را با برگزیت بریتانیایی دارد، زیرا به عقیده برخی، این رویکرد سختگیرانه بیشتر برای ترساندن تعدادی از اعضای متمایل به خروج در اتحادیه است تا اینکه برگزیت عاملی برای تحریک آنها و خروج از اتحادیه نشود. اتحادیه اروپا بنابراین سیاست سختگیرانه و در ابتدای مذاکرات، مبلغ ۱۰۰ میلیارد یورو معادل ۱۰۹ میلیارد دلار را بابت بدهیهای لندن مطالبه کرد و جدای از این، عنوان کرد که لندن باید سهم خود از بودجه اتحادیه تا ۲۰۲۰ را بپردازد، زیرا در تنظیم آن نقش داشته است. با وجود این، اختلافات مالی و حتی مهاجرین و اتباع دو طرف تا اندازه زیادی حل و فصل شد، اما مرز زمینی بریتانیا با اتحادیه مبدل به اصلیترین چالش خانم میو رساندن قطار برگزیت به آخرین ایستگاه شد.
در واقع، مشکل اساسی مربوط به مرز ۴۹۹ کیلومتری میشود که بین بخش بریتانیایی ایرلند شمالی و جمهوری ایرلند کشیده شده که هنوز عضوی از اتحادیه اروپا است. این مرز ۴۹۹ کیلومتری از زمان توافقنامه بین بریتانیا و جمهوری ایرلند به نام «توافقنامه رفت و آمد مشترک» در ۱۹۲۰ محل عبور و مرور آزاد دو طرف بوده، بدون اینکه پاسگاه مرزی یا کنترلی در کار باشد. حالا که بریتانیا با برگزیت قصد خروج از اتحادیه اروپا را دارد، این مرز باعث دردسر شده چرا که بریتانیا بعد از برگزیت مبدل به کشوری خارج از اتحادیه میشود که تنها مرز خاکی بین این دو همین مرز ۴۹۹ کیلومتری است و دیگر نمیتوان به وضعیت بیکنترل ۹۹ سال گذشته ادامه داد. راهحل در توافقنامه به نام «حصار» ذکر شده که قرار است بریتانیا تا زمان رسیدن به پیمان تجاری با اتحادیه اروپا، در اتحادیه گمرکی اروپا بماند و قوانین اتحادیه را در مورد کالاها و مواد غذایی رعایت کند. حصار حتی همحزبیهای خانم میرا هم در مقابل او قرار داد و باعث شد او نتواند توافقنامه مورد نظرش با اتحادیه اروپا را به تصویب مجلس عوام برساند. حالا تنها راه ممکن اخذ تمدید مهلت خروج از اتحادیه است که معلوم نیست به چه نتیجهای برسد چرا که مسئولان اتحادیه یک بار این مهلت را تا ۱۲ آوریل تمدید کردهاند و ژان کلود یونکر، رئیس کمیسیون اتحادیه اروپا، پیش از این گفته بود که دیگر مهلتی در کار نخواهد بود. در هر صورت، خانم میجمعه گذشته نامهای برای تاسک فرستاده و درخواست مهلت دو ماهه کرده و برخی اخبار حکایت بر این دارند که تاسک حتی قصد دادن مهلتی یک ساله به او را دارد، اما حتی اگر هم شورای اتحادیه اروپا با این مهلت موافقت کند باز معلوم نیست که قطار برگزیت تا یک سال بعد از اتحادیه خارج شود. در واقع، به نظر میرسد که مرز ایرلند شمالی و راهحل حصار همچنان گره کور دو طرف و مهمترین مانع بر سر راه برگزیت باشد، چرا که از یک سو حصار باعث میشود برگزیت برای طرفدارانش بینتیجه باشد و از طرف دیگر، اتحادیه اروپا هم حاضر نخواهد شد بر سر این موضوع امتیاز بیشتری به لندن بدهد تا قوانین گمرکیاش و ورود و خروج کالاها از آن مرز به ضررش باشد. علاوه بر این، رأی منفی مجلس عوام به خروج بیتوافق، برگزاری همهپرسی دوم برگزیت یا ماندن در اتحادیه گمرکی اروپا باعث شده مسیر تمام گزینههای دیگر به روی قطار برگزیت مسدود شود و تنها مسیر همان خروج با توافق باشد که تکلیف آن هم نامعلوم است، چرا که توافق به دست آمده بعد از دو سال مذاکره در ایستگاه مجلس منتفی شد و حالا معلوم نیست که بعد از یک سال چه توافقی را میتوان به دست آورد که مورد قبول نمایندگان مجلس عوام باشد.
