سرویس ایثار و مقاومت جوان آنلاین: در عملیات فتحالمبین نیروهای سپاه و ارتش در قالب فرماندهی مشترک وارد عمل شدند و هر کدام نقش ویژهای در کسب موفقیت در این عملیات داشتند. سرهنگ قاسم اکبری از رزمندگان ارتش در گفتوگو با «جوان» از نقش توپخانه در فتحالمبین میگوید.
بعد از فرار بنیصدر از کشور، اتحاد مقدسی بین ارتش و سپاه در جبهههای جنگ حاصل شد که اولین نتیجه آن انجام عملیات پیروزمندانه ثامنالائمه (ع) و شکست حصر آبادان بود. بعد از آن عملیات طریقالقدس انجام گرفت که بسیار خونین بود و منجر به آزادسازی شهر بستان شد. پس از طریقالقدس، راه برای عملیات فتحالمبین باز شد. در این عملیات ارتش و سپاه در کنار هزاران نیروى داوطلب بسیجی که در جنوب کشور تجمع کرده بودند، فتحالمبین را آغاز کردند. محور شوش، دزفول و غرب رود کرخه در ساعت ۳۰ دقیقه بامداد دوم فروردین ماه ۱۳۶۱ در حالى شاهد آغاز عملیاتی گسترده بود که دشمن گمان نمىکرد ایران در شب عید نوروز دست به حملهای بزرگ بزند. اما یکی از ویژگیهای عملیات فتحالمبین این بود که از پشتیبانى گسترده آتش توپخانه خودی بهره میبرد. در این عملیات ۲۶ گردان توپخانه از سه توپخانه لشکری و چهار گردان کمک مستقیم، توپخانه تیپهای مستقل و گروه ۳۳ توپخانه ارتش شرکت داشتند و عملکرد موفقی از خود به جا گذاشتند. جبهه ایران علاوه بر آنکه قدرت توپخانه خود را به رخ دشمن میکشید، توانست غنایم بسیاری کسب کند که سنگ بنای تشکیل یگانهای توپخانهای سپاه را پایهگذاری کرد. چنانچه سپاه توانست گردانهای توپخانهای خود را پس از فتحالمبین سازمان دهد و در عملیات بعدی، آتش توپخانه را در پشتیبانی از نیروهای رزمنده به خدمت بگیرد. البته این مهم با تلاش بزرگمردانی، چون سردار حسن شفیعزاده همراه بود.
