کبری فرشچی
در دولت دوازدهم اگرچه وزير ورزش و جوانان جابهجا نشد و مسعود سلطانيفر در سمتش ابقا شد، اما اين ماجرا درباره معاونت ساماندهي امور جوانان اين وزارتخانه صادق نبود و محمدرضا رستمي جاي خود را به محمدمهدي تندگويان داد تا برنامههاي چهار سال آينده حوزه جوانان با مديريت وي رقم بخورد. با اين همه تندگويان هم گويا پيگير سياستهاي قبلي حوزه جوانان است و از ارسال لايحه احياي سازمان ملي جوانان به مجلس و پيگيريهاي اين معاونت براي به ثمر رسيدن اين ماجرا خبر ميدهد.
درباره احياي دوباره سازمان ملي جوانان نكاتي وجود دارد. نخست اينكه يكي از دلايل ادغام سازمان ملي جوانان و سازمان تربيتبدني ناكارآمدي و اشكالات فراواني بود كه در هر دو سازمان وجود داشت و هدف از اين ادغام و تولد وزارتخانهاي تازه با نام وزارت ورزش و جوانان استفاده از ظرفيت نظارتي مجلس براي وادار كردن اين بخشها به پاسخگويي و ايجاد مطالبهگري بود، اما اين مهم در طول حيات هفت ساله وزارتخانه تازه متولد شده رخ نداد و مشكلات حوزههاي ورزش و جوانان به قوت خود باقي ماند. در اين ميان همانگونه كه پيشبيني ميشد، جوانان در حاشيههاي ورزش گم شدند و چالشهاي فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي حوزه جوان همچون مباحث هويتي، تحصيل، اشتغال و ازدواج آنان همچنان به قوت خود باقي است، بهگونهاي كه جوانان در صدر گزارشها و آمارهاي مرتبط با آسيبهاي اجتماعي قرار دارند و خيلي وقتها نقشآفرين اصلي اين تراژديها شدهاند، اما يك سؤال مهم در اين ميان وجود دارد آيا مشكلات حوزه جوانان مشكلاتي ساختاري يا عملكردي است؟
تجربه ناموفق وزارت ورزش و جوانان در كنار تجربه سازمان ملي جوانان به عنوان سازماني با بودجه مستقل و نمره مردودي در حوزه عملكردي نشان ميدهد اشكال كار در حوزه جوانان الزاماً ساختاري نيست و بيش از آنكه نيازي به تغيير در ساختارهاي اين وزارتخانه باشد بايد عزمي جدي و نگاهي واقعبينانه براي اولويت دادن به امور جوانان ديده شود. بديهي است تا اين رويكرد لحاظ نشود پي در پي به سمتوسوي تغيير از ساختاري به ساختاري ديگر و از سازمان به وزارتخانه و وزارتخانه به سازمان نميتواند دردي از جوانان دوا كند، همچنانكه طي دو دهه گذشته كه ساختار مستقلي براي جوانان شكل گرفته شاهد خروجي ملموسي براي اين قشر از جامعه نبودهايم. از سوي ديگر صرف احياي سازمان جوانان هم به معناي توجه دولت به اين حوزه نيست. انتخاب يك وزير دهه شصتي در ميان اعضاي كابينه دولت دوازدهم هر چند گامي رو به جلو است، اما ميانگين كلي سن و سال اعضاي كابينه دولت دوازدهم چندان هم با دولت يازدهم فاصلهاي ندارد و اگر محمدجواد آذري جهرمي را از كابينه كنار بگذاريم، دولت دوازدهم هم دولت پيرمردهاست. بر اين اساس محمدجواد تندگويان هم اگر بنا دارد در حوزه جوانان كار ماندگاري انجام دهد، بهتر است به جاي پيگيري بازگشت سازمان ملي جوانان به اصلاحات عملكردي بپردازد؛ معاونت يا سازمان فرقي نميكند، اگر كسي برنامهاي براي كار كردن داشته باشد.
