شميم رضوان
زندگي در ايران براي كرش تجربهاي متفاوت است. تجربهاي متفاوت از تمام موفقيتهايي كه به دست آورده و اين را ميتوان از صحبتهايش دريافت. او در تازهترين مصاحبه خود با سايت DN پرتغال بار ديگر زندگي كردن در ايران را لذتبخش ميخواند: «از هفت سال قبل گويي در خانهام هستم. از زندگي در اينجا راضي هستم و اين رضايت را همواره در ميدان فوتبال ميبينم. مثل اينكه در خانه و وطن دومم هستم. از اولين روز كارم تصميم گرفتم هرجايي كه كار ميكنم را خانه دومم بدانم. اين هم خوب و هم ماجراجويانه است. البته دغدغههايي هم دارم، ما جلوي در خانهمان كار نميكنيم، اما دغدغههاي ما در قبال خانوادههاست و انتظاري كه دارند. برخلاف خيلي جاها، اينجا دور از مطبوعات نيستم. مطبوعاتي كه ميليونها انسان از آن تأثير ميگيرند و از آنجايي كه در خدمت تيم ملي هستم، بحث پروژههاي رسانهاي مثبت مطرح ميشود كه اتفاق خوبي است و به كسب نتايج مثبت كمك ميكند.
بودن در ايران حس عجيبي دارد، اينجا مردم خيلي انگليسي بلد نيستند، اما واژههاي مثل «از تو خوشم ميآيد» يا «رويت حساب ميكنم»، به سادهترين شكل ترجمه ميشوند كه همين «دوستت دارم» هست. آنها مدام به هم گل ميدهند. در ايران حتي آقايان هم موقع ديدن همديگر روبوسي ميكنند و گل ميدهند. گاهي برخي آقايان با من روبوسي ميكنند و ميگويند ارادت داريم و گل ميدهند. خصوصاً بعد از مسابقات، هتل محل اقامتم مملو از گل ميشود و من از اين لذت ميبرم.»
