برترين‌هاي فوتسال چيزي شبيه فاجعه

شميم رضوان

 

جامعه فوتسال شنبه شب شاهد برگزاري برترين‌هاي اين رشته در سالي كه گذشت بود. مراسمي پرحاشيه كه بسياري براي ابراز نارضايتي خود حضور در آن را تحريم كرده بودند، بسياري دعوت نشده بودند و انتخاب‌ها به گونه‌اي بود كه صداي همه را در آورد؛ چراكه از مدت‌ها قبل حواشي زيادي در خصوص نحوه انتخاب آن وجود داشت! اينكه چطور برترين بازيكن، آقاي گل ليگ نبود يا بهترين گلر، ‌دروازه‌باني كه كمترين گل زده را داشت، نبود. چطور وحيد شمسايي كه بارها اعلام كرده بود سال 95 برايش كابوس‌وار سپري شده نامزد بهترين بازيكن شده بود، ‌يا سرمربي تيمي كه بيشترين ملي‌پوش را تحويل تيم ملي داده بود جايي در بين برترين مربيان نداشت، يا چرا قهرمان ليگ بانوان جايي در بين برترين تيم‌ها نداشت، اما باز هم پديده ليگ بازيكن گمنامي بود كه براي سومين سال، ‌اين عنوان را به خود اختصاص داد.

 

بازيكني كه فقط به دليل همين انتخاب‌هاست كه شناخته شده‌! يا چطور بازيكن اخلاق، طبق مرسومات، ‌بازيكني نيست كه كمترين كارت زرد و قرمز را در طول يك فصل دريافت كرده و هزاران سؤال ديگر كه هيچ يك نه فقط در پايان مراسم پاسخي به آن داده نشد، ‌كه پررنگ‌تر از قبل، به قوت خود باقي ماند! شايد بدترين اتفاق اين مراسم، اهداي تنها يك سكه به برترين‌ها بود.