رضا كريمي*
دانشجويان در دانشگاههاي كشور برابر هستند و وظيفه آنها كسب علم و دانش و انجام پژوهش است، در حالي كه بايد براي موفقيت در كسب علم و انجام پژوهشهايشان آرامش خاطر داشته باشند.
در ميان دانشجويان دانشگاههاي دولتي، دانشجوياني پذيرش ميشوند كه از آنها به عنوان دانشجويان نوبت دوم يا شبانه ياد ميشود. اين دانشجويان به رغم اينكه عنوان شبانه دارند شرايط آموزشي مشابهي مانند محل برگزاري كلاسها، تاريخ امتحانات و مدرك دريافتي با دانشجويان روزانه دارند، اما مشكلات خاص خودشان را هم دارند.
از جمله مشكلاتي كه ميتوان در مورد دانشجويان شبانه دانشگاههاي دولتي به آن اشاره نمود مسئله پرداخت شهريه است. مثلاً فرض كنيد كه يك نفر با رتبه مثلاً هزار توانسته است در يكي از رشتههاي فني مهندسي يك دانشگاه دولتي به عنوان آخرين نفر روزانه جذب شود و نفر هزارويكم نيز در همان رشته و دانشگاه به عنوان اولين دانشجوي شبانه قبول شده است حال دانشجوي دوم بهخاطر يك نفر اختلاف در رتبه قبولي بايد شهريه تقريباً زيادي را به ازاي هر ترم بپردازد.
علاوه بر شهريه مسئله خوابگاه است كه معمولاً به دانشجويان شبانه تعلق نميگيرد و دانشجويان شبانه بايد يا در خوابگاههاي خودگردان با كيفيت پايين و شهريه بالا اسكان پيدا كنند يا بايد به دنبال منزلي مستقل براي استقرار خود بگردند كه اين مورد معمولاً براي دانشجويان دختر آن هم در شهرهاي بزرگ مشكلات فراواني را ايجاد كرده و خواهد كرد. دانشجويان شبانه حتي در ماجراي غذاي مصوب دانشجويي هم متحمل زحمات و هزينه ميشوند. آنها بابت غذاي مصوبي كه به دانشجويان با هزينه پايين تعلق ميگيرد بايد هزينه اضافي بپردازند حال آنكه در ابتداي هر ترم شهريه پرداخت ميكنند.
شايد تكتك هزينههاي ذكر شده در سطور بالا به صورت جداگانه زياد و چشمگير نباشد اما مجموع اين هزينهها آنقدر زياد ميشود كه معمولاً يك خانواده متوسط توانايي پرداخت آنها را ندارد و همين كافي است تا دانشجو و خانوادهاش براي تأمين هزينههاي تحصيل به مشقت بيفتند و يك دانشجو شبانه طي دوران تحصيل از آرامش كافي براي تمركز روي درس و دانشگاه برخوردار نباشد.
به نظر ميرسد دولت محترم بايد براي رشد علمي كشور بار هزينه را از دوش دانشجويان و مخصوصاً دانشجويان شبانهاي كه با رتبههاي خوب در دانشگاههاي خوب كشور پذيرفته شدهاند از طريق وامهاي صندوق رفاه دانشجويان همچون كشورهاي پيشرفته بردارد و دانشجويان پس از دانش آموختگي و پيدا كردن كار وامهاي خود را بازپرداخت نمايند. از طرفي مسئله خوابگاه و اسكان دانشجويان در حال حاضر به يك معضل براي دانشگاه و دانشجويان تبديل شده است به طوريكه در برخي دانشگاهها مشاهده ميشود خوابگاه خالي وجود دارد ولي دانشگاه حاضر نيست به دانشجويان شبانه خود خوابگاه اختصاص دهد و دانشجو بايد در شهر بگردد تا يك خوابگاه خودگردان مناسب يا منزلي مناسب براي اسكان پيدا نمايد كه كاري بسيار سخت براي يك دانشجو و خصوصاً براي يك دانشجوي دختر است، بنابراين بهتر است دانشگاهها با توجه به ظرفيت پذيرش دانشجو نسبت به تهيه خوابگاهها اقدام نمايند.
*دانشجوي كارشناسي ارشد دانشگاه خوارزمي
